گفت و گو با شکرخدا گودرزی؛ بازیگر نقش باقرخان

آدمها در «ایراندخت» عشقشان را پنهان می کنند

گروه تلویزیون – زینب علیپور: بازیگر، مدرس، کارگردان و نویسنده عناوینی است که شکرخدا گودرزی سالهاست در کارنامه هنری خود دارد. بازیگری که در کنار اجرا روی صحنه تئاتر، در سریال های تاریخی بسیاری ایفای نقش کرده است که جزو کارهای ماندگار تلویزیون محسوب می شوند. به خصوص در «معمای شاه» که یکی از مهمترین و متفاوت ترین نقش هایش را بازی کرد. شب دهم، حلقه سبز، همسایه ها، معمای شاه، شهرزاد و ایراندخت از جمله مجموعه هایی است که این بازیگر در آنها حضور داشته است. اما بهانه ما برای گفت و گو با وی حضور در مجموعه «ایراندخت» و ایفای باقرخان یکی از شخصیت های مهم تاریخ ایران و قهرمانان ملی است که این روزها روی آنتن شبکه اول است. گرچه آنطور که باید به این شخصیت مهم تاریخی در طول این سالها در تلویزیون پرداخته نشده است، اما در «ایراندخت» مخاطب با این قهرمان ملی بیشتر آشنا شد. ماحصل گفت و گوی ما را با این هنرمند در ادامه می خوانید:

 آقای گودرزی شما از جمله بازیگرانی هستید که حضور کمتری در سریال های تلویزیونی دارید. دلیل آن چیست؟
– به هر حال بستگی به پیشنهادهایی می شود که دارم. باید نقش و کار را دوست داشته باشم تا بازی کنم.
 فکر می کنم با توجه به مجموعه هایی که بازی کرده اید، بیشتر به حضور در کارهای تاریخی علاقه دارید. این طور نیست؟
– نه اتفاقا بازی در کارهای اجتماعی و درام های خانوادگی را هم دوست دارم اما پیشنهادهای خیلی خوبی در این زمینه نداشتم. عموما نقش هایی از این دست که پیشنهاد شده اند، از آن اتفاق های خیلی خاص نبودند که من بگویم می توانم حضور متفاوت و خوبی داشته باشم و چندان جای کار نداشت. به هر حال ما بازیگر هستیم و باید منتظر بمانیم که به ما پیشنهاد بدهند. به همین دلیل سعی کرده ام نقش هایی را بازی کنم که دوست داشتم و کارهای خوبی در مجموع بودند. از این نظر شاید کم کارتر به نظر رسیده ام. اما باور کنید اگر کار اجتماعی خوبی به من پیشنهاد شود، قطعا استقبال می کنم. متاسفانه تا به حال نقش خوبی که در این زمینه من را قلقلک بدهد، پیشنهاد نشده است و یا من دوست نداشتم. بنابراین ترجیح دادم در کارهایی بازی کنم که در رزومه ام کارهای با ارزشی باشند.
 مثل سریال «ایراندخت» و نقش باقرخان که از آن نقش های ماندگار و جذاب است؟
– بله به هر حال باقرخان یکی از قهرمانان ملی میهنی است و بازی در این نقش هم برای من باعث افتخار بود.
 البته بخشی از این مجموعه در دهه فجر سال گذشته پخش شد که به زعم اغلب همکاران شما اتفاق خوبی نبود!
– بله آن که اصلا قصه دیگری داشت. قرار نبود که سریال جداگانه ای باشد. به نظر من هم اگر آن ده قسمت پخش نمی شد، خیلی اتفاق بهتری بود و خیلی کمک می کرد به اینکه سریال بهتر دیده شود. هر چند که با این وجود هم بازخوردهای خوبی داشته است و خوشبختانه سریال دیده شده است.
 و نکته جالب درباره این سریال علاقه ای است که مخاطبان به بخش تاریخی این مجموعه بیش از بخش درام و عاشقانه آن دارند.
– البته در این مجموعه داستان چند عشق روایت می شود. عشق ستارخان و همسرش فاطمه، جهانگیر و لیلی، آیلار و ابراهیم، سهراب و نینا و حتی امیرخان و لیلی. اما من این نکته را در جای دیگری هم عنوان کردم که چیزی که برای من جالب است این است که همه عشق و احساساتشان را از هم پنهان می کنند. به عنوان مثال زمانی که ستارخان از همسرش جدا می شود، فاطمه همسرش را ستارجان خطاب می کند و ستارخان می گوید که اولین بار است که اینگونه من را خطاب می کنی. به نظرم این نکته خیلی مهم است. یعنی این پنهان بودن احساسات هم به جذابیت کار افزوده است.
 البته بخشی از آن به حال و هوای آن سال ها برمی گردد و شرم و حیایی که بین آدم ها و به خصوص در بین خانم ها وجود داشت.
– بله بخشی از آن به شرم و حیا برمی گردد و بخشی دیگر به مناسبات آدمها مربوط می شود که به نظر من باعث جذابیت آن شده است.
 شما در «معمای شاه» هم با آقای ورزی همکاری داشتید که در این کار تکرار شد. از حال و هوای این کار و همکاری با وی و تعاملی که با یکدیگر داشتید و اینکه تا به حال شرایطی پیش نیامده بود که چنین نقشی را بازی کنید، بگویید.
– من که تا به حال نقش باقرخان را در هیچ کاری چه در تئاتر و چه در تلویزیون بازی نکرده بودم، اما همواره از همکاری با آقای ورزی لذت می برم. چون کارش را خیلی خوب بلد است. ضمن اینکه نقش باقرخان را خیلی دوست داشتم و اینکه رابطه خوبی بین من و سعید نیکپور بود. اتفاقا در پژوهش های تاریخی که درباره این دو شخصیت داشتم، متوجه شدم که به قدری این دو نفر با هم رفیق و صمیمی بودند که هر بار یکدیگر را می دیدند، همدیگر را در آغوش می گرفتند. من و سعید هم هر بار همدیگر را می دیدیم این اتفاق می افتاد و سعی کردیم ارتباط صمیمانه ای را که درباره این دو شخصیت وجود دارد، در رفاقت بین خودمان هم داشته باشیم تا بتوانیم آن را به مخاطب منتقل کنیم و به همین دلیل این ارتباط دوستانه کاملا در کار مشهود است.
 متاسفانه در طول این همه سال کمتر به این دو شخصیت و بخصوص باقرخان پرداخته شده است!
– بله. البته امیدوارم این کار شروع خوبی باشد، برای اینکه به این دو شخصیت در سریال های تاریخی بیشتر پرداخته شود. به هر حال ستارخان و باقرخان انسان های تاریخ سازی بودند و نسل های بعد تر هم باید با این قهرمانان آشنا شوند.
 شما در مجموعه «شهرزاد» هم ایفای نقش کرده اید و همکاری دیگری از این نظر با حسن فتحی داشتید.
– بله من در مجموعه های «شب دهم» و «همسایه ها» هم با آقای فتحی کار کرده بودم. کار کردن با چنین کارگردانی هم برای من جذاب بود، البته در کنار همکاری ما با هم رفاقت دیرینه ای هم داریم و من همواره از کار کردن با چنین کارگردانانی همیشه لذت برده ام.
 نکته جالب درباره شما برای من این است که به قدری چهره تان با گریم تغییر می کند که تشخیص آن برای مخاطب کار چندان راحتی نیست! به عنوان مثال همین نقش مظفر در سریال «شهرزاد».
– خب به نظر من این اتفاق خوبی است. ببینید ما چند نوع بازیگر داریم. نابازیگر، خود بازیگر و بازیگر. بازیگری که بتواند مدام خودش را تکرار نکند، بازیگر است. چهره، رفتار و برخورد بازیگر باید در هر کاری با کار دیگر متفاوت باشد. اصولا جذابیت این حرفه همین نکته است. بخصوص برای کسی که بازیگر است. چون افراد خود بازیگر که در آن دسته بندی عنوان کردم، فقط خودشان را بازی می کنند! اما بازیگر باید نقش ها را متنوع بازی کند و این نکته بسیار مهمی است. بنابراین من هم تلاش می کنم که در کارهایی که تا به امروز بازی کرده ام، این نکته را رعایت کنم. البته در ویژگی کارهای آقایان ورزی و فتحی که شکی نیست که خودشان به این نکته اهمیت می دهند و سعی می کنند از بازیگر بازی متفاوتی بخواهند. اما فکر می کنم این وظیفه بازیگر است که تلاش کند تا در هر کاری متفاوت از کار دیگر حضور داشته باشد. اینگونه برای مخاطب هم جذاب تر است تا اینکه مخاطب یک بازیگر را مدام با همان نوع بازی و همان گریم در کارهای مختلف ببیند.
 شما در سینما هم کم کار هستید. دلیل این اتفاق همان مطالبی است که درباره سریال ها عنوان کردید؟
– بله. البته من با محمد بزرگ نیا و حسین شهابی در سینما کار کرده ام. آخرین کارم در سینما هم بازی در فیلم «آزاد به قید شرط» بود که نقش صابری را بازی کردم که نقش بسیار متفاوتی بود و دوست داشتم. به همان دلایلی هم که پیش از این گفتم، دوست دارم که در سینما هم نقش های متفاوت و جذاب را حداقل از نظر خودم بازی کنم.
 به همین دلیل عمده فعالیت شما در تئاتر بوده است تا سینما و تلویزیون؟
– بله خانه اول من تئاتر است و اجرای روی صحنه را خیلی دوست دارم. چون بازیگر می تواند با تئاتر تجربیات بسیاری کسب کند و از این نظر هم کار جذابی است.
 بله و همین جذابیت و کسب تجربه آن باعث شده تا اغلب بازیگران سینما هم به این سمت و سو بیایند! شما حضور این بازیگران را در تئاتر چگونه ارزیابی می کنید؟
– به هر حال تجربه کسب کردن و تمرین برای بازیگر لازم است و چه بهتر که این اتفاق روی صحنه تئاتر بیفتد. خوب است که بازیگران برای تجربه کردن و تمرین کردن و تلاش و بهتر دیده شدن به تئاتر می آیند. چون مردم ما از دیدن بازی های خوب اذت می برند و بازیگران خوب را دوست دارند.
 و این روزها مشغول بازی در چه کاری هستید؟
– پیشنهادهایی شده است، اما هنوز به قطعیت نرسیده است. اما یکی از کارهایم به تازگی چاپ شده است که ترجیح می دهم بعد درباره آن صحبت کنم و در حال نگارش یک نمایشنامه هم هستم که درباره آن هم فعلا ترجیح می دهم حرفی نزنم. اما امیدوارم مخاطبان سریال «ایراندخت» این مجموعه را نیز دوست داشته باشند و تا پایان همراهی کنند و از این دست کارهای تاریخی بیشتر ساخته شود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
13 + 4 =