اتحاد نولان، تارانتینو و اندرسن برای حمایت از فیلم ۷۰ میلی‌متری

«دونکرک» یک هفته‌ دیگر به نمایش عمومی درمی‌آید و بی‌تردید گام بزرگی در کارنامه‌ فیلمسازی کریستوفر نولان است.

هنر و تجربه به نقل از ایندی‌وایر نوشت: نولان که از زمان ساخت «اعتبار» تجربه‌ی استفاده از فیلم‌های ۷۰ میلی‌متری را برای ثبت صحنه‌های خاصی در فیلم‌هایش داشت، با تجربه‌ سینمایی جدیدش برای اولین بار از فیلم‌های ۷۰ میلی‌متری برای کل اثرش بهره برده است. به عبارت دیگر، صددرصد «دونکرک» با استفاده از دوربین‌های فیلم‌برداری ۷۰ میلی‌متری گرفته شده است و ۷۵ درصد هم با استفاده از دوربین‌های آیمکس.

نولان یکی از کارگردانان پیشگام در دفاع از فیلم‌های سلولویید بوده و دائم از کیفیت ویژه‌ی فیلم‌های ۷۰ میلی‌متری گفته است و این‌که چه‌طور چنین بافتی در هنگام فیلم‌برداری به صورت دیجیتال از دست می‌رود. فعالیت‌های نولان برای احیای فیلم ۷۰ میلی‌متری در سال‌های اخیر با حمایت کوئنتین تارانتینو (هشت نفرت‌انگیز)، پل تامس اندرسن (استاد)، زک اسنایدر (بتمن علیه سوپرمن) و جی. جی. آبرامز (جنگ‌های ستاره‌ای: فورس بیدار می‌شود) همراه شده است؛ و این موضوع آشکار شده است که آن‌ها با هم در تماس هستند تا به بهترین راه‌های استفاده از فیلم‌های سلولویید و زنده نگه داشتن سنت فیلم‌برداری روی آن‌ها برسند.

در این خصوص نولان در گفت‌وگوی تازه‌ای گفته است: «ما همه از یکدیگر یاد می‌گیریم. در سال‌های اخیر فرایند فوتوکِمیکال از سوی بعضی از استودیوها و کمپانی‌های الکترونیکی تهدید شده است. من با کوئنتین و پل تماس گرفتم و ما وقت زیادی را صرف صحبت در این باره کردیم که چه کاری از دست‌مان برمی‌آید و باید چه کنیم. من گفت‌وگوهای الهام‌بخشی با آبرامز درباره فیلم‌برداری به طریق آیمکس داشتم. راستش را بخواهید من لنزهای آیمکس خیلی خوبی دارم که خیلی به‌درد فیلم‌برداری در شب می‌خورد. من آن‌ها را به آبرامز و زک اسنایدر هم قرض دادم. از این دست همکاری‌های جالب، زیاد بین ما و دیگران جریان دارد.»

فیلم‌های ۷۰ میلی‌متری یکی از قدیمی‌ترین سنت‌های هالیوود به شمار می‌روند و فیلم‌های بزرگی چون «لورنس عربستان» و «۲۰۰۱: یک ادیسه‌ی فضایی» به این طریق فیلمبرداری شده‌اند. اما استودیوها به خاطر ارزان‌تر بودن فیلم‌برداری دیجیتال، تا جای ممکن در برابر فیلم‌برداری روی فیلم‌های سلولویید مقاومت می‌کنند و از آن سر باز می‌زنند. اما نولان به این موضوع هم پرداخته و آن را سفسطه خوانده است: «من فیلم‌هایم را ارزان‌تر از هر کسی می‌سازم که در این مقیاس با دیجیتال کار می‌کند. سال‌ها پیش در دفاع از فیلم خام گفتم که انگار سنگ‌تراشی هستم که دارد از مرمر دفاع می‌کند. واقعاً مضحک است. اصلاً برای همین همه‌ ما دور هم جمع شده‌ایم. هر فرمت دیجیتالی که تا امروز ابداع شده، تقلیدی از فیلم بوده است.»

نولان به طور طبیعی دوست دارد همه‌ی علاقه‌مندان، فیلم جدیدش را در سینماهای مجهز به نمایش فیلم‌های ۷۰ میلی‌متری تماشا کنند و برای همین فهرستی از این سینماها در سایت «ایندی‌وایر» منتشر شده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *