گفت و گو با شهاب شادابی؛ بازیگر سریال «نفس»

از مـدلینگ تا بـازیگری … دنبال پیدا کردن جایگاهم در بازیگری هستم

بانی فیلم گروه تلویزیون؛ زینب علیپور: شهاب شادابی بازیگر جوانی که این روزها سریال «نفس» را روی آنتن شبکه سه دارد، او پیش از این در تله فیلم ها و سریال هایی نیز ایفای نقش کرده است. از جمله مجموعه های: کیمیا، زاویه هفتم، فاخته و سایبر. اما در «نفس» ایفاگر نقش داریوش است. جوانی که در دوران پیش از انقلاب صاحب یک آژانس هواپیمایی است و به شدت دلباخته یکی از همکارانش ناهید است.
شادابی آن گونه که خودش می گوید در ورزش بسکتبال و رشته فیتنس هم فعالیت دارد. ضمن اینکه پیش از اینکه وارد عرصه بازیگری شود، کار مدلینگ انجام می داده و سپش با ورود به کلاس های بازیگری نگاه جدی تری به این حرفه پیدا کرده است. از این رو بانی فیلم با وی گفت و گویی درباره این سریال و فعالیت های دیگر او داشته که در ادامه می خوانید:

 شما پیش از سریال «نفس» در چند سریال حضور داشتید. اما چه طور شد که با این سریال بیشتر شناخته شدید و بازی تان دیده شد؟
– شاید یکی از دلایل این اتفاق این باشد که «نفس» به نسبت کارهای قبلی، کار بهتر و فاخرتری است. ضمن اینکه کارگردانی آقای سامان را نمی توان نادیده گرفت. به خصوص اینکه برخلاف برخی کارگردان ها که سعی می کنند از چهره ها در سریال هایشان دعوت به همکاری کنند و معمولا ریسک نمی کنند، آقای سامان نقش های اصلی این سریال را به سه جوان سپرد که البته از بین ما علیرضا کمالی نژاد شناخته شده تر بود. البته من فعالیتم را از سال ۸۸ با بازی در چند تله فیلم آغاز کردم. تله فیلم های «همسفر» و «به یاد من باش».
 بعد از این دو کار بود که تصمیم گرفتید کلاس های بازیگری را هم تجربه کنید؟
– بله به این علت که دوست داشتم حرفه ای تر و جدی تر این کار را دنبال کنم، سال ۸۸ به کلاس های آقای سمندریان رفتم. بعد از آن تئاتر کار کردم و بعد سریال «فاخته» را بازی کردم. در این سریال تجربه جدیدی برای من رقم خورد و کار مناسبتی بود و دیده شد. اما «نفس» به لحاظ تکنیکی و موضوعی خیلی متفاوت بود. به دلیل اینکه ما پیش از این هم سریال هایی از این دست که درباره بخشی از تاریخ معاصر هست داشته ایم، اما برخی از آنها نتوانسته بودند مورد توجه مخاطبان قرار بگیرند. به همین دلیل مردم از دیدن چنین کارهایی زده شده بودند. اما به نظر من این سریال توانسته است ضعف کارهای قبلی را جبران کند و دیدگاه مردم را نسبت به سریال های دهه ۵۰ بهتر کند.
 تا به امروز چه بازتابی از مخاطب درباره سریال و نقش داریوش که ایفا کرده اید، گرفتید؟ با توجه به اینکه مضمون سریال با ایام دهه فجر مناسب تر از ماه رمضان است!
– به هر حال حتما تدبیری پشت این قضیه بوده که سریال در این زمان روی آنتن برود. اما درباره بازخورد کار و به خصوص نقش خودم خوشحالم که بازخوردهای خوبی از این کار گرفتم. به خصوص در فضای مجازی که مردم به من لطف داشتند و کامنت های مثبت گذاشتند.
 بیشتر چه نکاتی مورد توجه مخاطبان این سریال قرار گرفته است؟
– خوشبختانه مردم شخصیت ها را در دهه ۵۰ باور کردند. چه به لحاظ گریم و لباس و چه به لحاظ نوع رفتاری آدم های این داستان. یعنی معتقد بودند که شخصیت ها کاملا از هر نظر قابل باور هستند. به خصوص گریم ها که در این زمینه موثر بود.
 حال که به عنوان مخاطب سریال را دنبال می کنید، از نتیجه کار و بازی خودتان راضی هستید؟
– من به دلایل اینکه درگیر کارهای تئاتر هستم، فرصت نکردم همه قسمت ها را دنبال کنم. چون در این زمینه کاملا دست تنها هستم و هیچ حمایت شخصی و دولتی را برای این کاری که قرار است به صورت خیریه انجام شود، ندارم تمام تمرکزم روی تئاتر بوده است.
 درباره این تئاتری که گفتید کمی توضیح می دهید؟
– نمایشنامه را خودم نوشتم و خودم هم کارگردانی می کنم که یکی دو سال پیش آنها را نوشتم. یک سری کارهای کوتاه است که در حد اجراهای ۵- ۶ دقیقه ای است و در چند رستوران و کافی شاپ اجرا می شود. یکی دو بازیگر هم انتخاب شده اند و کار تمرین را آغاز کرده ایم. اما همچنان به چند بازیگر دیگر هم نیاز داریم. متاسفانه مجبورم یکی دو کار اول را خودم هم بازی کنم. چون کسی را که مناسب باشد پیدا نکردم.
 چه زمانی این نمایش ها را اجرا خواهید کرد؟
– بعد از ماه رمضان که البته از یک سری دوستان جوان دعوت به همکاری شده است. ما در این کارها به دنبال یک سری فرهنگ سازی هستیم و اینکه کار خیریه هم انجام داده باشیم. من معتقدم چون از تئاتر وارد کار تصویر شده ام، بنابراین باید ارتباطم را با تئاتر حفظ کنم و اینکه فرهنگ سازی کنم. چون فکر می کنم بازیگر نباید از تئاتر جدا باشد، وگرنه در زمینه کاری خود موفق نمی شود.
 شنیده بودم که قرار بوده شما در این سریال نقش «روزبه» را بازی کنید؟ چطور شد که نقش «داریوش» به شما رسید؟
– بله قرار بود که من نقش روزبه را بازی کنم و ۶- ۷ ماه هم برای این نقش تمرین کردیم. اما واقعا چهره من به یک چریک نزدیک نمی شد و از این رو نظر کارگردان را جلب نمی کرد. با این حال سکانس هایی از این سریال را هم که من نقش روزبه را بازی کردم، ضبط کرده بودیم. اما تصمیم گرفته شد که من داریوش را بازی کنم. البته در ابتدا کمی پذیرفتن آن برای خودم سخت بود. اما بعد دیدم که نقش داریوش بیشتر روی من نشست.
 نقش داریوش را پیش از شما چه کسی قرار بود بازی کند؟
– اگر اشتباه نکنم قرار بود زهیر یاری این نقش را بازی کند. بعد من به جای او آمدم و آقای کمالی نژاد هم روزبه را بازی کرد. البته فکر می کنم انتخاب من و آقای کمالی نزاد برای این نقش ها بهتر بود. هم روزبه مناسب ایشان بود و هم داریوش برای من. بنابراین از بازی در این نقش خیلی راضی بودم.
 گویا شما پیش از این که وارد حرفه بازیگری شوید، در زمینه مدلینگ فعالیت کمی کردید؟
– بله من قبل از اینکه به ایران برگردم کار مدلینگ می کردم. چون در ایران به شکل حرفه ای چنین چیزی نداریم. به این دلیل که ما برندهای خاصی نداریم که تبلیغ کنیم. بنابراین من در این زمنیه حدود۵ سال خارج از ایران کار مدلینگ کردم.
 و بعد از اینکه به ایران بازگشتید وارد حرفه بازیگری شدید؟
– بله پدر من شهید شده اند و من خیلی به مادرم وابسته هستم. در این مدت هم دائم در رفت و آمد بودم. چون وابستگی من به ایران و خانواده ام است. از زمانی هم که برگشتم، کار بازیگری را دنبال کردم و خوشبختانه خیلی زود هم متوجه شدم که اگر بخواهم حرفه ای این کار را دنبال کنم، باید علم آن را داشته باشم. به همین دلیل به کلاس های بازیگری رفتم. اتفاقا ۳- ۴ سال پیش به من چند فیلم سینمایی پیشنهاد شد که فروش خوبی هم در اکران داشتند. اما من خودم را در آن سال ها در حد و اندازه های سینما نمی دیدم و همیشه دوست داشتم اگر قرار است وارد این مدیوم شوم، با یک پتانسیلی وارد شوم که حرفی برای گفتن داشته باشم. یعنی دوست داشتم با تجربه و اندوخته های بازیگری وارد سینما شوم. به همین دلیل آن سال ها پیشنهادهای سینمایی را رد می کردم. من یک دهه در این حرفه تجربه کسب کردم و فکر می کنم راه درستی را هم انتخاب کردم. به همین دلیل سال گذشته با فیلم «دعوتنامه» به جشنواره فجر رفتم که خوشبختانه نقد منفی هم از این کار ندیدم و نگرفتم. سریال «نفس» هم همین طور. بنابراین خوشحالم که اینگونه در این مسیر قدم گذاشتم و برایم این اتفاقات دلگرم کننده هستند. چون نگاهی که به این حرفه دارم، کاملا جدی است و بیشتر دنبال این هستم که جایگاه خودم را در این سینما پیدا کنم.
 معمولا جوانهایی که به بازیگری علاقه مند می شوند، بیشتر رویای سینما را دارند. برای شما سینما در اولویت است یا تلویزیون؟
– خیلی تقسیم بندی خاصی نکرده ام. اما خودم مدیوم سینما را ترجیم می دهم. با این حال رسانه ملی ما تلویزیون است و نباید این مدیوم را هم فراموش کرد. از این رو هیچ وقت سینما، تلویزون و تئاتر را از هم تفکیک نخواهم کرد.
 و چقدر سریال «نفس» به دیده شدن شما کمک کرد و از این طریق پیشنهادهای خوبی دریافت کردید؟
– سه کار سینمایی به من پیشنهاد شده که رد کردم. اما قبل از پخش این سریال بوده است. نمی دانم چقدر دوستان تهیه کننده و کارگردان سریال های مناسبتی را دنبال می کنند که از این طریق بازیگر بتواند دیده شود. البته برخی دوستان بودند که «نفس» را دیده اند. اما به واسطه این سریال پیشنهاد شود، فکر نمی کنم این اتفاق افتاده باشد. اما لازم می دانم که از آقای سامان تشکر کنم که به جوانترها اعتماد کردند و از این کلیشه بودن و تکراری شدن کارها و بازیگرانی که در اغلب کارها حضور دارند، جلوگیری کردند. البته در سینما هم این اتفاق افتاده است و بازیگران در فیلم ها تکرار می شوند. امیدوارم بتوانم به این اعتماد پاسخ مثبت داده باشم و مردم هم سریال را دوست داشته باشند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *