یادداشت

برای لوون هفتوان که دوست داشتیم به مراسم استقبال از جعفر خان بیاید

رحمت امینی*

اولین گفت و گو و دیدارم با زنده یاد لوون، در دبیرخانه سی امین جشنواره تئاتر فجر بود که سال ١٣٩٠ با دبیری من برگزار می شد.
او که دانش آموخته تئاتر هنرهای زیبای دانشگاه تهران (ورودی ١٣۶٣) بود و کارشناسی ارشدش را از آکادمی هنرهای نمایشی روسیه دریافت کرد، در سال ١٣٧۴ به کانادا مهاجرت و کمپانی تولیدات هنری لماز و گروه تئاتری ریرا را شکل داد و آثار متعددی از جمله عاشق (پینتر) مرغ دریایی (چخوف) شاید رویا (پیراندللو) و… را به صحنه آورد.
لوون، در چند اثر سینمایی هم نقش های کوتاهی ایفا کرد و سرانجام در سال ١٣٨٩ پس از ١٩ سال دوری به ایران بازگشت.
او همکاری های خود در امور بین الملل تئاتر را از همین زمان آغاز و به دبیرخانه تئاتر دوره سی ام هم کمک کرد
این هنرمند ۵١ ساله اصالتا ارمنی که در میان دوستان و همکاران خود به حسن رفتار و صداقت شهره بود، هر چند طی چند سال اخیر یکی از کشف های دلنشین و موفق بازیگری سینما به شمار آمد و در آثاری چون پرویز (برزگر) دراکولا (عطاران) هجوم (مکری)، کوپال (کاظم ملایی) کار کثیف (خسرو معصومی) ایفای نقش کرد اما عشق و علاقه او به تئاتر بیش از هر فعالیت هنری دیگری بود.
هنگامی که در تدارک دعوت هنرمندانی برای استقبال نمادین از جعفرخان (که از فرنگ برگشته) در موزه مقدم بودم (که قرار است فردا ٢١ اسفند ساعت ١١ صبح برگزار شود) یکی از هنرمندانی که تمایل به حضورش داشتم لوون بود. اما افسوس که زمانه چنین فرصتی را به او و ما نداد تا این بازیگر دوست داشتنی در زمره مستقبلین از جعفر خان باشد.
حتما نام و یاد او را در طول اجرای نمایش جعفر خان از فرنگ برگشته زنده نگاه خواهیم داشت و لبخند های دلنشینش را با خنده های تماشاگران این کمدی ایرانی گره خواهیم زد.
روحش شاد
*کارگردان نمایش «جعفر خان از فرنگ برگشته»

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
18 − 18 =