برگزاری کارگاه آموزشی «روانشناسی تئاتر کودک»

برگزاری کارگاه آموزشی «روانشناسی تئاتر کودک» با گرایش نمایش درمانی و نمایش خلاق برای خانواده ها و دانشجویان در فرهنگسرای ابن سینا توسط دکتر حسن پورگل محمدی زمستان سال ٩۶ انجام می شود.

به گزارش رسیده،پورگل محمدی بیش از ده سال در ضمینه تئاتر کودک و روانشناسی تئاتر پژوهش و تدریس داشته او نمایش «کارگر کوچکم که پایان نامه مقطع ارشد بود را با موضوع روانشناسی تئاتر کودک در رشته کارگردانی در سال ٨۶ به اجرای صحنه برد و همینطور مقاله و پژوهش های دکتری او در مورد نمایش درمانی و سایکودرام در سینما و تئاتر در ایران و کشورهای اروپایی به چاپ رسید و او به درستی می تواند این مسیر را به مقصد برساند.. حال این کارگاه توسط سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران در منطقه دو فرهنگ سرای ابن سینا برقرار شده است و در سال ٩٧ هم ادامه خواهد داشت و علاقه مندان برای شرکت در این کلاس ها می توانند به شهرک غرب، خیابان ایران زمین، فرهنگ سرای ابن سینا مراجعه کنند.

اشتراک گذاری در:

نظرات 37
  1. کارگاه خوبی بود.. اما ممنون میشم کلاس های بعد رو هم زودتر اعلام کنید و همینطور سایت ثبت نام یا شماره تماس هم بگید تا اطلاع پیدا کنیم.. با تشکر

  2. نظرهای خوبی تو این ورکشاپ عنوان شد و مباحثه خوبی بود ولی چه فایده که مدیران و مسیولین حمایت کافی و وافی ندارن و انگیزه ادامه راه رو از ما میگیرن.. باید این جلسات که تتخصصی و با آگاهی هست ادامه دار باشه و جلوی کلاس های غیر مجاز و ادمهای بی سواد گرفته بشه ولی متاسفانه رسیدگی و پیشگیری نمیشه و این مسیر ادامه داره.. همیطوری بزرگان و هنرمندان نخبه از کشور فرار میکنن.. چون مدیران بی سواد و دروغگو شدن..

  3. فوق العاده عالی،راضی بودم از دوره قبل،اندیشه نو و روش آموزش و تدریس بی نظیر بود و به همه علاقه مندان به نمایش مخصوص تئاتر کودک پبشنهاد میکنم از کلاس این استاد استفاده کنن

  4. استاد دانشگاه من هستند و دانشجوها از آقای دکتر خیلی رضایت دارن مهمتر از علم و تخصص حرفه ای که دارن اخلاقشون هست خیلی صبور و باحوصله آموزش میدن و به تک تک ما دانشجوها رسیدگی میکنن تا درس خوب متوجه بشیم…به همه پیشنهاد میدم از کلاس آقای دکتر استفاده کنن..

  5. نظرات بقیه افراد خوندم و چون رشته تیاتر میخونم قبول دارم ضعف مدیران ما و بی سواد بودن و بی فرهنگ بودن اونها داره آسیب به هنرمندان و اساتید میرسونه.. مسوولین دنبال منافع خودشون هستند و از طریق همین نمایش و تیاتر پول ها و موقعیت هایی بدست میارن که لیاقت ندارن بنام دفاع مقدس و بنام همیاری .معضلات شهری .مذهب نمایش میسازن و بودجه از حوزه هنری. سپاه. شهرداری و نهاد های دیگه میگیرن و گردن کلف میکنن ..بعد هنرمندان و اساتید یک لقمه به زحمت باید تهیه کنن تازه جق الزحمه و دست مزد هم نمیدن یا اگه پرداخت کنن یک سال بیشتر طول میکشه.. جالبه مسسولین و مدیران تیاتر رفارسی روان نمیتونن صحبت کنن و مدرک قلابی که زدن تو اتاقشون مشخص هست ولی حقوق هفت هشت میلیون راحت درمیارن بعد هنرمند و استادی که زحمت و دود چراغ و خاک صحنه خورده باید از این سالن به اون اداره دنبال حقوق و دست مزدش بدوووووو … سالانه دویست جشنواره برگزار میشه که بودجه میلیاردی میشه داور و دبیرهاشون هم ثابت تو همه جا نون به هم قرض میدن.. ده میلیون به هر گروه تیاتری بدون چون و چرا پرداخت کنن این حرف و مشکلات پیش نمیاد بجای جشنواره های توخالی و رانت بازی

  6. درود خانم میرشمس.. حرف دل من و بقیه هنرمندان زدی.. من سال ها موسیقی کار میکنم و نزدیک بیست تا موسیقی نمایش کار کردم دریغ از یک لحظه امنیت شغلی.. دولت ها هم هر جا پول کم میارن از هنر مایه میزارن و انقدر بی رحمی تو مدیران هنر وجود و رسوخ پیدا کرده که لقمه حلال دیگه از گلوشون پایی نمیره باید حرام کار کنن.. این شده معیار هنر […].. دروغ دروغ دروغ… درود به اساتیدی که با دل و جون به هنر کمک میکنن. خودمون باید قدردان امثال دکتر پورگل محمدی ها باشیم

  7. به به.. دم همه هنرمندان کشور گرم.. به این هنرمند تبریک میگم و روزی بشه هر کسی در جایگاه درست خودش باشه و بیکاری گرونی انقدر اذیت نکنه بعد تو تلویزیون نگن چرا کسی کتاب نمیخونه یا چرا تیاتر و سینما مردم نمیرن.. این چیزها شده برای یک بخش از قشر مردم که درآمد بالای چهار میلیون دارن و مابقی هم که حساب نمیشن.. بابا به خدا هشتاد درصد مردم ایران حقوق پاِیین دو میلیون دارن به کتاب نمیرسه با این تورم.. تیاتر دیدن هم جای خودش.. هر کسی هم برای خودش گروه درست کرده و بی سواد بی سواد دور هم جمع میشن و کار میکنن و به هم نون قرض میدن.. آفرین به این هنرمند جوان و کار درست که در اایران
    فعالیت دارن و امید که هنرش دیده بشه. دختر و پسر من که از این کلاس خیلی چیزها به درستی یاد گرفتند ولی به فکر معلم و استادها باید بود که حقوق خوبی ندارن و مدیران هم که به فکر جیب و موقعیت خودشون هستند

  8. به این نگاه ان شا”الله همه هنرمندان به جایگاه واقعی برسند و چشم تنگان این زمین روزی به خود بیان و شرمساری دیگه دیر میشه و فایده نداره.. سپاس از استاد بی نظیرم آقای دکتر پورگل محمدی.. بدرخشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *