تبدیل دفاع از حقوق خلق به قیام مسلحانه علیه خلق

احمد مازنی*

فیلم سینمایی «ماجرای نیمروز» برای من یادآور خاطرات تلخ و شیرین سال ۱۳۶۰ است. آن روزها که نفاق و دورویی در برابر یک رنگی امام(ره) و مردم خیلی زود رو شد و شعارهای ضدامپریالیستی و دفاع از حقوق خلق به قیام مسلحانه علیه خلق تبدیل شد. ماجرای منافقین شبیه‌ترین ماجراها به داعش است؛ بلکه بسیار خون خوارتر، وحشی‌تر و جانی‌تر!

به جز این که منافقین به جاسوسی، وطن‌فروشی و خیانت در جنگ گرفتار شدند اما داعش هنوز به این درجه نائل نیامد!

ماجرای نفوذ اپورتونیستها در مدیریت کشور

بگذریم؛ فیلم «ماجرای نیمروز» ماجرای نفوذ اپورتونیست‌ها در مدیریت کشور و حتی نیروهای مسلح را در سال ۶۰ مطرح می‌کند که می‌تواند برای امروز و فردای ما هم آموزنده باشد، چراکه سرویس‌های بیگانه از رهگذر نفوذ هم چنان در پی پیاده کردن اهداف پلید خائنان هستند و تذکر رهبر انقلاب در این زمینه را باید همه مردم و مسولان جدی بگیرند و دستگاه‌های امنیتی بیش از دیگران مراقب پروژه نفوذ دشمن باشند و این مساله همانند سایر مسائل مهم کشور به دستاویزی برای منازعات جناحی تبدیل نشود.

نجات جان فرزند خردسال «مسعود رجوی» توسط یک پاسدار

همچنین نجات جان فرزند خردسال مسعود رجوی توسط یک پاسدار نیز از صحنه‌های تاثیرگذار فیلم بود -که البته آن زمان می‌گفتند آن پاسدار در حین نجات جان فرزند رجوی به شهادت رسید؛ اما در فیلم چنین نبود- و البته از آنجا که ماجرای نیمروز از لحاظ تاریخی یک منبع کامل محسوب نمی‌شود و تنها برشی از  وقایع سال‌های ۵۹ و ۶۰ است، باید برای بیان کامل وقایع آن سال‌ها، فیلم‌ها و سریال‌های دیگری ساخت تا قضایای مربوط به این دهه از نگاه‌های متفاوت تصویر شود.

البته شاید در قالب یک سریال بتوان تفسیر دقیق‌تری از وقایع آن زمان ارائه داد اما با فیلم سینمایی نیز می‌توان گزارشی جامع از یک واقعه پیچیده تاریخی تصویر و قضاوت را به مخاطب واگذار کرد.

ضرورت ساخت آثار تاریخی در سینما

اما در مورد ضرورت ساخت این دست از آثار باید بگویم؛ از آنجا که فیلم و سینما تاثیرات عمیقی بر افراد دارد تصویر وقایع تاریخی برای نسل جوان امروز از طریق سینما می‌تواند بسیار مفید باشد، این در حالی است که نسل ما نیز که شاهد و ناظر ماجرا بودند، نیازمند تجمیع تمامی داده‌های مربوط به وقایع آن سال‌ها و سپس تحلیل و نتیجه‌گیری و قضاوت درباره آن وقایع هستند چه رسد به نسلی که آن روزها را ندیده و بر اساس اطلاعاتی که ما در اختیارشان می‌گذاریم با آن سال‌ها ارتباط برقرار می‌کند.

به هرحال ضمن سپاس مجدد از کارگردان و تهیه کننده محترم فیلم سینمایی «ماجرای نیمروز» امیدوارم در آثار بعدی به مسولیت تاریخی خویش در قبال نسل‌های آینده توجه بیشتری داشته باشند.

ï*نماینده تهران در مجلس

منبع: خانه ملت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *