حرمت نگه دارید

غلامرضا گمرکی

در دنیا هیچ محصولی بدون تبلیغات نتوانسته در میان مردم عرض اندام کند و شناخته شود. متاسفانه این روزها که دشمن نادان همچون سایه پا به پای دُم تکان می دهد، باید بیشتر از هر زمان قدردان یکدیگر باشیم. اینکه از سر خودخواهی و خود بزرگ بینی بخواهیم حرفی برای گفتن داشته باشیم و باز به خاطر خودنمایی و شدت طلبی و جذب مردم، حرفها و سخنانی را مطرح کنیم و قلب و روح قلم زنان زحمت کش رسانه را جریحه دار سازیم و بعضاً با اعتراض مردم مواجه شویم، سود دیگری عایدمان نخواهد شد و چه زشت و ناپسند است که بخاطر خود، دیگران را آزرده خاطر کنیم! آنهم از کسانیکه وقتی پا به عرصه هنر یا هر صنفی می گذارند، اگر عکس یا مطلبی از ایشان توسط همین قلم زنان صبور در نشریات چاپ نشود، امروز اجازه رجز خوانی به خود نمی دهند و این جاست که می گویند:‌ از ماست که بر ماست…
اصولاً اکثر ما،‌ آدمهای زیاده خواه و حق ناشناسی هستیم و تا زمانیکه دستمان به جایی بند نیست و کسی ما را نمی شناسد، می کوشیم به هر طریق ممکن، مورد توجه مردم قرار بگیریم و زمانیکه صدقه سر همین قلم زنان اسم و رسمی در کردیم دیگر خدا را هم بنده نیستیم… هرگز فراموش نمی کنم قبل از انقلاب و حتی در زمان حال که در نشریات مختلف قلم می زدم و می زنم همین عشق هُنران با هزار نوع طرفند، چاپلوسی، دادن هدیه، دعوت به رستوران و… التماس می کردند تا سوژه ای کذب و جنجالی برایشان نوشته شود و همراه عکس در نشریات چاپ شود و امروز می بینی و می خوانی همین قلم زنان که باعث شهرت اکثر هنرمندان هستند و ما اصطلاحاً و از سر مزاح به شغل شریف شان لقب (قلم زنان صدتا یک غاز) می گوئیم با بزرگ جلوه دادن هنرمندان، کاخ نشین شدند و قلم زنان صدتا یک غاز اکثر مستاجر و کوخ نشین!!! در طول ۸ سال دفاع مقدس (جنگ تحمیلی)، شاید تک و توک از بازیگران به دلیل عقیده شخصی خود به جبهه رفتند و احتمالاً زخمی یا شهید شدند (روحشان شاد) اما آمار و تاریخ نشان می دهد همین قلم زنان که امروز مورد بی مهری بعضی ها قرار گرفته اند به خاطر تهیه اخبار و عکس و مطلب به جبهه رفته و به سوی معبود شتافتند و هرگز به خانه و کاشانه خود باز نگشتند. به نظر شما چنین افرادی لایق توهین، اهانت و بی احترامی هستند؟! به راستی چرا وقتی توسط همین عزیزان و صبوران، از زیر صفر به عدد دو رقمی می رسیم، زحماتشان را به سرعت فراموش می کنیم! شاید این سوال به ذهن خوانندگان عزیز برسد که صاحبان نشریه هم با چاپ عکس و خبر هنرمندان امرار معاش و صفحات نشریه خود را پر می کنند. بله حرف نامعقولی نیست، اما همین نشریه می تواند صفحات خود را با اخبار و مطالب و عکس های «راز بقاء» پر کند. می تواند صفحات خود را به علم پزشکی و هزاران مطالب دیگر که به درد جامعه بخورد، اختصاص دهد، اما شما چی؟ ولی وقتی می رنجانید، باید منتظر عواقب آنهم باشید و آن چیزی نیست جز پشت پرده ماندن، دیده نشدن و مورد بی مهری مردم قرار گرفتن! هنرمند حکم آموزگاری را دارد که بیاموزد و خبرنگار متقابلاً آموزش های او را منعکس می سازد. متاسفانه ما در مملکتی زندگی می کنیم که در خصوص هر چیزی افراط گرایی را ترجیح می دهیم. حتی در خصوص آزادی بیان و به شکل بی ادبانه، آزادی قلم و… اما نه در حدی که رسالت و اصالت مان را زیر سوال ببریم. متاسفانه پاری وقتها چنان آزادی را از شور به در می کنیم که اگر اندکی به رفتار، کردار و اخلاق خود توجه کنیم در خواهیم یافت که در مواقعی مقابله به مثل نه تنها جواب نمی دهد، بلکه از وجه می کاهد و هیچ اثر مثبتی عاید توهین کننده نمی شود. گذشته از این ها آنچه نگارنده را وادار کرد در این خصوص درد دل کنم، بی حرمتی هنرمندان به اصحاب رسانه و بالعکس است… یک خبرنگار شاید برای هر صفحه مبلغی را از مدیر نشریه دریافت دارد که شاید کفاف دو روز هزینه زندگیش را ندهد،‌ در حالیکه دستمزد بازیگر سوپر استار برای یک فیلم مبلغی است که به او اجازه می دهد در سال عازم خارج از کشور شود… تفاوت این دو اصلاً قابل قیاس نیست و بعد می خوانی یا می شنوی همین خبرنگار که هر هفته از هنرمندان مطلب به چاپ می رساند و او را به اوج محبوبیت می رساند سر هیچ و پوچ و در نهایت کم لطفی، دهان به بی حرمتی می گشاید و ضمن بی احترامی به خود و اصحاب رسانه طرفداران خود را مکدر و از دست می دهد و بقیه ماجرا… بیائید از هم اکنون برای همدیگر درخت میوه ای شیرین باشیم که هر چقدر پربارتر می شود، افتاده تر می شود و این یعنی اوج مرام و انسانیت… بیائید بی خود و بی جهت برای یکدیگر حاشیه سازی نکنیم و حرمت دار یکدیگر باشیم، مگر نه این است که می گویند: هنر نزد ایرانیان است و بس! پس بکوشیم اخلاق، صبوری، منش، مرام، معرفت و حق شناسی را رعایت کنیم که خود هنریست بزرگ‌، تا هم چنان نزد ایرانیان باقی بماند…..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *