گفت و گو با حمید گودرزی:

دوست دارم قهرمان باشم نه ضد قهرمان

بانی فیلم-گروه تلویزیون- فاطمه شهدوست: در طول بیش از ۱۷ سالی که در سینما و تلویزیون حضور دارد، اغلب در نقش های مثبت و فیلم ها و سریال های درام حاضر شده است. بازیگری خونسرد، آرام، مهربان و خوش رو؛ اینها جزو برخی از ویژگی هایی اند که در برخورد اول با حمید گودرزی به چشم می خورند.
گودرزی که فیلم ها و سریالهایی چون «مسافری از هند»، «کمکم کن»، «پنجمین خورشید»، «بچه های نسبتاً بد»، «کیش و مات»، «روباه»، «بی وفا»، «تلافی» و… را در کارنامه کاری خود دارد، مدتها است که کمتر از قبل در دنیای تصویر حاضر شده است، وی به تازگی با سریال «هاتف» به کارگردانی داریوش یاری، باز هم این فاصله را کم کرده و قرار است به قاب جعبه جادویی برگردد. علاوه بر این سریال مناسبتی، مجموعه «پاهای بی قرار» به کارگردانی منوچهر هادی و سینمایی «کتک خور» شاهد احمدلو، از جمله دیگر پروژه هایی هستند که این بازیگر پیش روی خود دارد.
این بازگشت مجدد، بهانه ای شد تا ما در بانی فیلم با او گفت و گویی داشته باشیم.
حضور در نقش های مثبت به دلیل علاقه و ترجیح شخصی، از جمله موضوعاتی بودند که گودرزی در این گفت و گو درباره اش صحبت کرد، علاوه بر این، نقش آفرینی در سریال های مناسبتی، علاقه وی به کارهای درام و نقشهایی که او همچنان منتظرشان است، موضوعات دیگری بودند که این بازیگر از آنها گفت.

 

 سریال «هاتف» بهانه ای شد تا بعد از مدت ها غیبت در تلویزیون، باز هم به این رسانه برگردید، کمی از این اتفاق بگویید، اینکه چه شد که فاصله ای که مدتها درگیر آن بودید، با یک سریال که از قضا مناسبتی هم هست خاتمه یافت؟
– آقای چگینی که از دوستان قدیمی من هستند، برای این سریال با من تماس گرفتند و بعد از خواندن فیلمنامه و صحبت هایی که داشتیم، در نهایت به نتیجه و جمع بندی رسیدیم و قرار شد تا در این پروژه با هم همکاری داشته باشیم. در حال حاضر نیز تا اینجا همه چیز خوب پیش رفته است و امیدوارم که در نهایت مردم هم آن را بپسندند.
 نقشی که در این مجموعه دارید چه ویژگی هایی داشت که باعث شد تا آن را بپذیرید.
– من نقش همسر ریحانه که خانم بروفه آن را بازی می کند را در این مجموعه دارم، که درگیر یکسری مسائل کاری و خانوادگی می شویم و در این بین مسئله اصلی من هستم و رخدادهایی اتفاق می افتد که کل داستان را رقم می زند، اما فعلاً نمی توانم جزئیات بیشتری از آن بگویم و باید مابقی رخدادها را خودتان ببنید، چرا که صحبت از آنها لطفی ندارد و بهتر است که در زمان پخش کار با آن همراه شوید.
 سریال های مناسبتی و به ویژه آثاری که درونمایه مذهبی دارند، جزو کارهایی اند که گاهی برخی از بازیگران به هر دلیلی حاضر نیستند به آن تن دهند و در صحبتی که با آقای یاری (کارگردان مجموعه) داشتم نیز ایشان از عدم پذیرش این کار به علت فضای آن و لوکیشن هایی که برخی از آنها در کربلاست گفتند، این نگرانی برای شما وجود نداشت و فکر نمی کردید شاید حضور در چنین آثاری بازخوردهایی داشته باشد که از سوی برخی ها مطلوب نباشد.
– به هر حال طبیعی است که برای هر کاری عده ای آن را می پذیرند و برخی ها نیز ردش می کنند. در این سریال نیز اینگونه است و در مورد لوکیشن هم باید بگویم که تا جایی که می دانم ۲ بازیگر اصلی بیشتر به آنجا نمی روند؛ یکی از آنها خانم بروفه و دیگری آقای فیلی است. به نظرم تا جایی که من تجربه اش را دارم سریال های مناسبتی، موقعیت خوبی هستند که اگر سریال درامی خوب از آب درآمده باشد، در این ایام زمان مناسبی وجود دارد تا دیده شود و مخاطبان خود را جذب کند، چرا که مردم به گونه ای عادت کرده اند که در این روزها فیلم و سریال های ویژه ای را ببینند، به همین دلیل می توان انتظار داشت که اغلب کارهای موجود در مناسبت ها اگر ساختار مناسبی داشته باشند، می توانند مخاطب خود را به خوبی جلب کنند.
 باز هم به سراغ وقفه ای برویم که در کل در حوزه فعالیت در دنیای تصویر داشتید، چرا این مدت تا این حد کم کار و کم خبر بودید؟
– بعد از سریال «بچه های نسبتاً بد» با سیروس مقدم، مجموعه دیگری که تم پلیسی داشت را بازی کردم و البته در این سریال جنبه مهم آن برای من بحث مالی اش بود و پس از آن هم به نظرم وقفه نبوده است، بلکه از لحاظ زمانی وقتی وارد یک کار می شدم مدتی مشغول آن بودم و طول می کشید، بعد هم کار بعدی نیز به همین ترتیب، اما علاوه بر این مورد در کل اگر قصه خوب باشد، آن را می پذیرم و در این مدت هم قصه ای که خوب و جذاب باشد، به نظرم نبوده و برخی پیشنهادات موجود نیز جای کار نداشتند. علاوه بر اینها خودم نیز مدتی گرفتار و مشغول بودم به همین دلیل همه عوامل دست به دست هم دادند، تا شاید به قول شما کمتر در حوزه تصویر دیده شوم، اما همان طور که گفتم قصه و گروه خوب از جمله مهمترین مواردی است که می تواند باعث شود تا کاری را بپذیرم. از این به بعد هم انشاا… باز هم در مدیوم های گوناگون در خدمت مردم خواهم بود.
 و اما با توجه به اینکه شما در مقاطع و مناسبت های مختلفی تجربه کار مناسبتی را داشتید، می خواهم کمی از تفاوتی که کار کردن در ایام خاص با سریال هایی که به شکل عام تری ساخته می شود بگویید، چرا که اغلب کارهای مناسبتی با عجله ساخته می شوند و در واقع محدودیت زمانی دارند، این روند چقدر روی کیفیت کار و البته میزان مخاطبی که آن اثر دارد، تأثیر می گذارد؟
– بله، این نکته و عجله تا حدی وجود دارد، اما در مورد مجموعه «هاتف»، با توجه به شرایطی که من شاهد آن هستم و حضور داریوش یاری به عنوان کارگردان با نگاهی که دارد، موجب شده تا او نگاه سریالی به کار نداشته باشد و با دقت هر چه بیشتر مجموعه را پیش ببرد. در این کار او از فیلمبردار باتجربه ای استفاده کرده است که تجربه های درخشانی در سینما دارد و در واقع همان طور که گفتم نگاهش، نگاه سریالی به آن معنای عامی که وجود دارد نیست و می خواهند سریال خوبی را با رعایت اصول موجود بسازند. همچنین مناسبتی بودن این مجموعه نیز، نقطه قوت است و قبل تر هم اشاره کردم که این مناسبت ها باعث می شود تا مردم هر چه بیشتر کار را ببینند. علاوه بر اینها در مورد عجله ای که به آن اشاره کردید نیز، باید بگویم که گاهی این عجله ای که وجود دارد اتفاقاً باعث می شود تا کار خوب از آب در بیاید.
 پس پیش بینی شما این است که «هاتف» مورد استقبال واقع می شود؟
– بله، با توجه به همه ظرافت ها، دقت و ریزبینی که کارگردان مجموعه در بخشها دارد، فکر می کنم که در نهایت سریال خوبی از آب در بیاید، همچنین داستان و ماجرای «هاتف» نیز، قصه خوبی است که می تواند مخاطبش را جذب کند.
 جدا از این سریال، شما در کل اغلب نقش های مثبت بازی کرده اید و تصویری که از شما در ذهن مخاطبانتان است، غالباً یادآور یک کاراکتر مثبت و خوب است، این رخداد چقدر انتخاب شما بوده و تا چه حد ادامه ماجرای پیشنهادات تکراری از سوی فیلمسازان به بازیگری است که در نقشی درخشیده و خوب ظاهر شده؟
– واقعیت این است که من خودم فقط نقش مثبت بازی می کنم و بازی کرده ام و جا دارد که بگویم که در «هاتف» استثناء اینطور نیست و بعد از صحبت هایی که کردم، قرار بر این شد تا یک نقش خاکستری را در این کار بازی کنم، به همین دلیل کاراکتر متفاوت تری از آنچه که تا الان بازی کرده ام را در این مجموعه از من خواهید دید. اما در کل حضور و انتخاب نقش های مثبت جزو تمایلات شخص من بوده و به آن علاقه مند هستم. در واقع کاراکتری که قهرمان است را بیشتر از ضد قهرمان ها دوست دارم، به همین دلیل اغلب در این فضا کار کرده ام.
 شما تجربه حضور در ۲ مدیوم تلویزیون و سینما را داشته اید و در هر ۲ آنها فضاهای متفاوتی را دیده و کار کرده اید، ما اگر بخواهید اولویت بندی کنید، می توانید بگویید که ترجیح می دهید در کدام حوزه به فعالیت تان ادامه دهید؟
– واقعاً برای من فرقی ندارد و هر کدام که خوب باشد و احساس کنم در شرایطی که خودم هستم به من نزدیک باشد، آن را انتخاب می کنم؛ در واقع فکر می کنم اگر کار خوب باشد خیلی تلویزیون یا سینما اهمیت ندارد و مسئله حائز اهمیت این است که آن کار بیننده و مخاطبش را پیدا کند، دیده شود، درباره اش حرف بزنند و در کل مورد توجه قرار بگیرد، اینها مواردی اند که برای ما به عنوان بازیگر اهمیت دارد.
 اتفاق دیگری که برخی از بازیگران در این حوزه از آن گلایه می کنند، بحث باندبازی ورخدادی است که در صورت حضور یک بازیگر در تلویزیون، موجب می شود تا پیشنهادات سینمایی اش کم شود و از این مدیوم کم کم حذف گردد، این در حالی است که برای برخی ها چنین نیست و در هر ۲ حوزه، با هم فعالیت دارند، شما چقدر این موضوع را حس کرده اید؟
– واقعیت این است که می توانم بگویم نه، به این شکل که می گویید نیست، بلکه گاهی ممکن است سریالی مدتها طول بکشد و در این میان پیشنهاداتی که از حوزه های مختلف چون سینما می شود، تحت الشعاع آن کار قرار می گیرند و تو نمی توانی آنها را بپذیری. این طبیعت حضور در یک سریال است و کسی که آن را می پذیرد، در جریان این داستان ها هست. البته گاهی می شود لا به لای همان سریال، سینمایی هم بازی کرد. در کل تفکیک بین بازیگران تلویزیون و سینما نیز اتفاقی است که رخ داده اما به نظرم بازیگری و اصل این حرفه به گونه ای است که خیلی نمی شود آن را تفکیک کرد.
 در کنار بحث سینما و تلویزیون، ماجرای ژانر نقشی که آن را می پذیرید نیز وجود دارد، شما تجربه چند کار کمدی را داشته اید، اما بیشتر در کارهای درام بازی کرده اید، بین این ۲ فضا چطور؟ تفکیک و ترجیحی دارید؟
– من هم درام را دوست دارم و هم واقعاً کمدی را، اما همان طور که گفتید اکثر کارهای من درام بوده است و به نظرم برای خودم نیز همین طور است یعنی اولویت اولم نقش های جدی است تا کارهای کمدی و به همین دلیل است که خیلی کم در کارنامه کاریم، به سراغ آثار کمدی رفتم.
 و چرا بیشتر به کارهای درام تمایل دارید؟
– نمی دانم، به گونه ای یک حس و اتفاق درونی است و به همین دلیل بیشتر به سمت کارهای جدی رفتم.
 می دانم به تازگی مشغول کارهای دیگری شده اید و چند سینمایی هم در نوبت اکران دارید.
– بله، در سینما بعد از «ایران برگر» و «روباه» کاری به اسم «نیوکاسل» را بازی کردم که هنوز اکران نشده و در این بین مجموعه «پیکسل» را با حسین لطیفی کار کرده ام، که آن هم می آید، بعد از آنها هم مجموعه «پاهای بی قرار» به کارگردانی منوچهر هادی را دارم و در ادامه قرار است تا با شاهد احمدلو فیلم «کتک خور» را کار کنم. اینها مجموعه رخدادهایی اند که تا الان می توانم از آنها بگویم.
 به عنوان سوال آخر، با وجود تجربه هایی که تا امروز داشتید، هنوز نقش خاصی هست که در ذهنتان باشد و با خودتان بگویید من باید آن را بازی کنم؟
– بله، خیلی، خیلی نقش ها بوده که فکر می کردم من باید آن را بازی می کردم، اما نمی توانم از آنها اسم ببرم، اما در حال حاضر نقشی که دغدغه ام باشد و مدام به آن فکر کنم، در ذهنم نیست، ولی همیشه فکر می کنم نقش های بهتری هم هست و منتظر می شوم تا آن نقشها برسند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *