دیالوگ: داستان عامه‌پسند

نویسنده و کارگردان: کوئنتین تارانتینو
محصول: ۱۹۹۴
***
جولز وینفیلد (ساموئل ال. جکسون): یه آیه هست که من از حفظ هستم. حزقیال نبی، آیه ۲۵، سطر ۱۷: «مسیر انسان‌های پرهیزگار را بی عدالتی، خودخواهی و استبداد انسان‌های اهریمنی فرا گرفته است. خوشا به حال کسی که به نام نیکوکاری و خیرخواهی، ستمدیدگان را از میان وادی تاریکی هدایت کند، زیرا که او براستی حامی برادرانش و راهنمای گمراهان است و با نهایت خشم، بر شما فرو خواهم آمد و انتقامی بزرگ خواهم گرفت از کسانی که قصد آزار و نابودی برادرانم را داشته‌اند و خواهی دانست که من پروردگار متعال هستم آنگاه که انتقامم را بر تو نازل خواهم کرد». این آیه رو چندین ساله که می‌گفتم و اگر می‌شنیدیش، معنیش این بود که دیگه مُردی. قبلا به معنیش فکر نکرده بودم. فقط پیش خودم فکر می‌کردم که گفتنش باعث می‌شه خونسرد باشم قبل از اینکه دخل اون لعنتی رو بیارم. ولی امروز صبح چیزایی دیدم که باعث شد دوباره بهش فکر کنم. ببین، الان فکر می‌کنم شاید معنیش این باشه که تو اون انسان شیطانی هستی و من انسان پرهیزکار. و این آقای نُه میلیمتری که اینجاست هم هدایتگری هست که قراره از منِ پرهیزکار در وادی تاریکی محافظت کنه. یا ممکنه به این معنی باشه که تو اون انسان پرهیزکاری و منم اون هدایتگر هستم و این دنیاست که خودخواه و شیطانی است. از این یکی خوشم میاد، ولی حقیقت نداره. حقیقت اینه که تو اون ستمدیده‌ای و من استبداد انسان‌های شیطانی. ولی من دارم سعی می‌کنم، رینگو. دارم واقعا خیلی سخت تلاش می‌کنم که اون هدایتگر باشم!

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *