سکانس اول

راه سخت سینما

مسعود داودی

با نزدیک شدن به زمان برگزاری یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و در حالی که حضور  بسیاری از کسانی که نام شان به عنوان کاندیدا در مجامع سیاسی و جناحی برده می شود هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد، فضای انتخاباتی در این کمتر از چهل روز مانده به زمان برگزاری انتخابات، دستخوش برخی از قضاوت های شتابزده و غیر اصولی قرار گرفته است.

هرچند اهمیت حضور دست اندرکاران سینما برای گرم کردن فضای شور و هیجان انتخاباتی و سوگیری اهالی سینما به نفع یک کاندیدا همچنان به عنوان یکی از اهرم های موثر در جهت دهی به آرای مردمی به شمار می آید، اما برخی از سوءتعبیرها و داوری هایی که معمولا پس از پایان روز انتخابات در مواجهه با هنرمندان و سینماگران شرکت کننده در بطن ستادهای تبلیغاتی رخ می دهد، تردیدها و دلواپسی ها از میزان مشارکت هنرمندان را بیشتر و تصمیم آنان را به مخاطره می اندازد.

سمت گیری و برداشت های جناحی مبتنی بر گرایش های سیاسی خاص و ایجاد فاصله میان هنرمدان و طرفداران – الزاما دو کاندیدای مطرح – که نمودهای سیاسی و حتی صنفی آن را می توان در جامعه سینمایی کشور در دوران زمامداری دولت دهم و مدیریت جواد شمقدری بر صندلی سازمان سینمایی مشاهده کرد، همگی نشان می دهد که آموزه های مان در مورد احترام به طرف مقابل و تخریب نکردن شخصیت های اجتماعی طرفداران یک جناح و یا کاندیدای خاص باید مورد بازنگری اساسی و کاربردی قرار گیرد.

اگر طنز این جمله معروف را که در مواقع و زمان های عمدتا نزدیک به انتخابات می گویند «در دوره حساسی به سر می بریم» به کناری بگذاریم و بدون تعلقات سیاسی به انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری نگاه کنیم خواهیم دید که این دوره از انتخابات بنا بر هزاران دلیلی که همه از آنها خبر داریم، انتخاب شخص رییس جمهور به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور، بسیار حساس و تاثیرگذار است. بی شک هنرمندان کشور به ویژه سینماگران ،به دلیل جایگاه اجتماعی شان می توانند سهم پررنگ تری را در این دوره نیز بر عهده خواهند بگیرند؛ الزاما نباید چندان به برطرف شدن نگاه های سوء و قضاوت های وارونه امید داشت، اما این راه سخت سینما، راه دشواری است که باید طی شود و امیدوار به نتیجه ای بود که صلاح مردم و مملکت باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *