«رهایم نکن»؛اعتراض به ممیزی یا جو سازی برای جذب مخاطب؟!

بانی فیلم، گروه تلویزیون:متاسفانه اغلب ما عادت کرده ایم به اینکه همیشه دنبال مقصر بگردیم و ضعف خودمان را به دیگری نسبت بدهیم. نیمی از پخش سریال «رهایم نکن» گذشته و هنوز مخاطب نتوانسته آنطور که باید با داستان سریال ارتباط برقرار کرده و با شخصیت هایش همذات پنداری کند. قطعا این ضعف فیلمنامه و شخصیت پردازی است که بیننده نمی تواند هیچ کدام از کاراکترهای این سریال را قهرمان خود بپندارد. در این شرایط کارگردان و دست اندرکاران این کار به جای پیدا کردن عیوب کار خود به حذف سکانسی از سریال توسط تلویزیون معترض شده اند که چندان اتفاق مهم و تاثیرگذاری نبوده است. گرچه بحث تعرض به یک دختر جوان نکته بسیار مهم و تامل برانگیزی است، اما حذف سکانس تجاوز به قول آقای کارگردان، آنقدر که او تصور می کند هم مهم نیست. باید از معترضان پرسید که مگر در تلویزیون تعرض را چگونه میتوان به تصویر کشید که حذف آن توانسته به کلیت داستان لطمه وارد کند؟!!
آن هم در شرایطی که تلویزیون خطوط قرمزی برای بیننده هایش ترسیم کرده و سازندگان آثار نمایشی به خوبی به آن واقفند. ضمن اینکه سریالی که بلافاصله پس از اذان مغرب و افطار روی آنتن می رود و اعضای خانواده در کنار هم و پای سفره افطار به تماشای آن می نشینند، نباید چنین صحنه هایی را به تصویر بکشد که مناسب مخاطبان این رسانه و گروه سنی خاصی نیست. از طرفی چرا سازندگان آثار نمایشی ما عادت کرده اند که همه چیز را مو به مو برای مخاطب تعریف کنند و قدرت تعقل و تفکر را از او بگیرند. به عنوان مثال همین سکانس تجاوز می توانست مختصر تر و مفید تر باشد. به محض اینکه در آپارتمان بسته شد، صدای فریاد دختر شنیده شد و تمام.
قطعا مخاطبان این سریال آنقدر باهوش هستند که بدانند چه اتفاقی برای دختر جوان افتاد، اما متاسفانه عادت کرده ایم به زیاده گویی…
و در پایان اینکه وقتی سریال اصطلاحا نمی گیرد و مخاطب جذب نمی کند، جو سازی و جنجال سازی نمی تواند کمکی به جلب نظر مخاطب کند. کارگردان محترم می توانست به جای اعتراض به تلویزیون که البته بحق این بار دست به سانسور زده، سکانس حذف شده را در فضای مجازی منتشر کرده تا مخاطب خود بتواند قضاوت کند.

اشتراک گذاری در:

نظرات 2
  1. دقیقا جوسازی…

    سریالی که فیلمنامه ای کلیشه ای و شخصیت پردازی های بد داره… و حس میکنی قبلا چندبار این سریال و دیدی…

    همه چیز تکراری… قصه ها… حق خوری ها…راز سر به مهر… همه چیز…

    کاش صدا و سیما یاد بگیره مثل یک کمپانی عمل کنه و به جای استفاده از این فیلمنامه ها… یه مرکزی در خودش ایجاد کنه و فیلمنامه ها و ایده های نویسندگان رو دریافت کنه…اینطوری کلی استعداد جدید و فیلمنامه های تازه به صدا و سیما راه پیدا میکنن… و کسی بودجه هدر نمیده برای ساخت چنین سریال های… و پر کردن جیب خودش…

    نمیدونم چرا این همه سال این و گفتن و صدا و سیما چنین کاری نکرده… اینا همه اش بخاطر وجود مدیران فسیل و باند و باند بازیه… همه دوست دارن زیر سلطه شون باشه همه چی… از دلالی خوششون میاد…

  2. ی سرو ته ترین و بی معنی ترین سریالی بود که دیدم، الکی کشش دادن تا آخر ماه رمضون آخرم خسته شدن همه موضوع هارو نصفه کاره تموم کردن، توبه کردن فقط واسه اونایی نیست که مرگشون نزدیکه تازه عمرو طولانی تر میکنه، اگه داستان بلد نیستید اینهمه نویسنده جوان و بهتر داریم استخدام کنید حداقل جوونا از بیکاری هم درمیان،در ضمن برای سریالای مثلا دینی مثل این باید با یه عالم دینی حداقل مشورت میکردید،توبه رو بد جلوه دادید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
11 + 13 =