رییس برنامه‏ ریزی نت فلیکس از سرنوشت بلاک باسترها می‏گوید

کسی که مسئولیت تعیین مسیر حرکت هزاران ساعت برنامه اوریجینال بزرگترین سرویس استریمینگ دنیا را بر عهده دارد در مصاحبه ای اختصاصی در مورد هزار کارمند خود، پروژه های مختلف و عدم محدودیت تولید محتوا صحبت کرد.
به گزارش بانی فیلم به نقل از د رپ، در بازه یک دهه، نت فلیکس به یک جایگاه منفرد در سراسر تمام پس زمینه صنعت سرگرمی دست یافته است. این سرویس استریمینگ که زمانی فقط دی وی دی های اجاره ای برای خانه ها می فرستاد، حالا از روی چند استودیوی هالیوودی روی هم رفته بیشتر محتوا تولید می کند و فقط همین امسال بیش از هزار ساعت متحوا درست کرده است.
این کمپانی نشانی هم از کاهش سرعت به نمایش نمی گذارد و یک بودجه تهیه غول آسای ۶ میلیارد دلاری و یک مرکز درخشان جدید در هالیوود دارد که حالا هزار کارمند در آن سر کار می روند.
تد ساراندوس، مدیر ارشد محتوای نت فلیکس، در دفتر جدیدش در مورد این صحبت کرد که چرا بخش تهیه را به کالیفرنیا منتقل کرده و از بازی تشویق مالیاتی فاصله گرفته، چرا اکران روز و تاریخ فیلم ها ناگزیر است و اینکه آیا ممکن است بیش از حد محتوا تولید کرد یا خیر. این برای یک غول صنعتی دفتر نسبتا کوچکی است؛ فکر می کردیم کل این طبقه مال شما باشد یک فضای همکارانه است و سعی می کنم تا جایی که ممکن است در دسترس باشم. نکته اصلی این است که می خواستیم یک محیط کاری خلاق برای مردم ایجاد کنیم. مثل ساختمان های صنعت تکنولوژی نیست که دیوارهای بزرگ و میزهای پینگ پنگ داشته باشد. می خواهم جالب باشد اما شیطنت آمیز نباشد. مکان کار است.
شما هزار نفر دارید که در لس آنجلس کار می کنند. کمی به ما محتوا بدهید: سه سال پیش تعداد چند نفر بود؟
– وقتی برای این ساختمان قرارداد امضا کردیم، می خواستیم با ۵۰۰ نفر وارد اینجا بشویم.
چه چیزی تغییر کرد؟
– خب، مسلما گسترش بخش برنامه ریزی اوریجینال مان. می دانستیم قرار است این نوع گسترش را داشته باشیم، اما اینکه در عمل چند نفر لازم داشتیم مشخص نبود. مخصوصا تیم محتوا در یک موقعیت مرکزی قرار گرفته. دیگر بخش های تجارت مان بیشتر از مرکز دور هستند؛ مثل بازاریابی و روابط عمومی که بیشتر احتمال دارد در سنگاپور، توکیو و آمستردام حضور فیزیکی داشته باشند. در حال حاضر فقط دو نفر خارج از ایالات متحده داریم، خارج از لس آنجلس، که در تیم محتوا هستند.
گفتید می خواهید بخش بیشتری از تهیه و تولید را با کالیفرنیا بازگردانید. می توانید در مورد این صحبت کنید که این در عمل به چه معنا خواهد بود؟
– به نظرم وقتی در هر نوع زیرساختار سرمایه گذاری می کنید که از یک صنعت حمایت می کند، کار هوشمندانه ای است. و این یک صنعت جدی است. می دانیم که استعدادها می خواهند اینجا کار کنند. استعداد زیر خط ها هم اینجاست که بهترین های دنیا هستند. تمام پروژه ها به خاطر مزیت موقتی اعتبار مالیاتی به جاهای دیگر کشیده می شوند، اما وقتی کارمان با «خانه پوشالی» در بالتیمور تمام شود، می رویم. زیرساخت ها هم می روند.
اگر تشویق های مالیاتی عملی باشند من خوشحال می شوم که در آن ها شرکت کنم، اما این مسئله بهایی برای پروسه خلاقانه سریال ها دارد. «ویپ» یک مثال عالی از این مسئله است. وقتی آن ها از بالتیمور به لس آنجلس نقل مکان کردند، سریال بهتر شد. آن ها بهترین نویسندگان تلویزیون در حال حاضر را در اختیار دارند. این سریال الان بامزه تر شده، همه هم خوشحال تر هستند. به نظرم روی صفحه هم این مسئله آشکار می شود. فیلمبرداری در لس آنجلس سرمایه گذاری در کیفیت سریال است.
در حال حاضر چقدر از پروژه های تان اینجا هستند و سرعت خاصی هست که دوست داشته باشید طبق آن پروژه های دیگر به لس آنجلس منتقل شوند؟
– نمی خواهم محدودیتی تعیین کنم چون نیروی راننده پروژه ها قوه خلاقیت آن هاست. ما برای «رژیم سانتا کلاریتا» در سانتا کلاریتا فیلمبرداری می کنیم و «مزرعه» را در برادران وارنر داریم، «یک روز یک روز» در سونی، «جداشده» در برادران وارنر، «گریس و فرنکی» در پارامونت. سریال ها همه جای شهر پخش شده اند. همه جوره داریم استودیوهای مان را پخش می کنیم، بنابراین یک صحنه پیدا کردن سخت است.
بنابراین به این خاطر در مورد اینکه چقدر می توانید بیاورید محدودیت دارید؟
– در حال حاضر یک تصمیم کاربردی است. ۹ سریال در نیویورک داریم، و آنجا هم صحنه پیدا کردن سخت است. این مثالی از این است که چطور نیویورک و لس آنجلس اجازه داده اند از دیگر ایالت ها عقب بیفتند. این مسئله ضرورتی برای کار کردن خارج از کالیفرنیا و نیویورک به وجود آورده است.
ما همین الان از جورجیا آمدیم که یک مجموعه ای حرفه ای کامل آنجا وجود دارد. اما آتلانتا هم مشکلاتی دارد. آن ها چوب بر ندارند، برای همین می توانند از نیویورک چوب بر بیاورند که برای شان ست بسازد. نمی گویم اگر مردم بخواهند این کار را بکنند این ها جایگزین های خوبی نیستند. فقط فکر می کنم که هیچ کس بیدار نمی شود و بگوید می خواهم در صنعت فیلم باشد و باید به آتلانتا نقل مکان کنم.
آیا صحیح است که بگوییم نت فلیکس در حال حاضر بزرگترین تولیدکننده محتوا است؟
– مسلما در مسیر تبدیل شدن به بزرگترین تولیدکننده محتوا قرار دارد. بی بی سی ممکن است بالاتر باشد. ما بیشتر از هر شبکه ای از نظر ساعتی برنامه اوریجینال تولید می کنیم. البته برنامه های ورزشی یا اخبار درست نمی کنیم. آن ها می کنند.
شما «روشن» ویل اسمیت و دیوید آیر را موقع کریسمس پخش خواهید کرد که نخستین فیلم بودجه بالا در این ژانر است که تولید کرده اید. این فیلم قرار است از نظر تکنولوژیکی خیلی پیشرفته باشد و آیا امید یک اکران سینمایی گسترده هم دارید؟
– ما اکران سینمایی مینیمال داریم و برای این پروژه هم اکرانی جلوی مان نیست. اگر ای ام سی و ریگال این فیلم ها را به صورت روز و تاریخ ببندند، من مشکلی با این قضیه ندارم. مسئله اصلی من رضایت مشتری است. اگر واقعا باور دارید که اگر اکران روز و تاریخی در جریان باشد مردم سالن های سینما را ترک می کنند، این چیز خوبی در مورد صنعت فیلم نمی گوید. من از خودشان بیشتر به آن ها باور دارم. بله، چون شما خیلی پتانسیل ضرر کمتری دارید و خیلی چیزهای بیشتری می توانید به دست بیاورید. بله ۱۰۰ درصد عادلانه است.
هر دهه از زمان آغاز تلویزیون تا به حال چه اتفاقی افتاده است؟
– کم شدن تعداد سینماروها و بالا رفتن قیمت بلیت ها. درست است. و حالا آن ها صندلی ها را عریض تر کردند و کاری می کنند صندلی ها عقب بروند. و این عملی هم شده است. صد درصد. ما همین کار را با آی پیک انجام دادیم چون آن ها هم همین کار را می کنند. آن ها یک تجربه متفاوت به وجود آوردند. تماشا کردن یک فیلم در آی پیک بسیار با تماشا کردن فیلم در نت فلیکس تفاوت دارد. تماشا کردن آن در سینه پلکس در سنچوری سیتی آن قدر متفاوت نیست. چیزی که من می بینم صندلی های ناراحت، مردمی که صحبت می کنند و تکست می دهند و زمین های چسبنده ای هستند و پرده های نمایشی که کوچکتر می شوند.
اما آی مکس، دالبی، کلی پرده بزرگ وجود دارد؟
– ضرورتا مولتی پلکس ها مسئله نیستند. بر حسب اینکه کجا زندگی می کنید، ممکن است دسترسی به چنین پرده ای نداشته باشید.
بنابراین این را صبر پرتماشا می خوانید؟ به کسی مثل آمازون نگاه می کنیم که قول بازاریابی تهاجمی و پخش سینمایی ویژه ۹۰ روزه می دهد
آن ها ممکن است چیزی بدانند که من نمی دانم، اما در زمانی از جنبش خارق العاده… اینکه با افتخار بگویید بازه نمایش طولانی و اضافی دارید؟ به نظر من خیلی مشتری مدارانه به نظر نمی آید. به نظرم چیزی که خواهید دید این است که اشتراک راه بسیار بهتری برای پول درآوردن از فیلم های سینمایی است. نه تمام فیلم ها، اما بیشتر فیلم ها. بنابراین «دیو و دلبر» ممکن است آخرین فیلم میلیارد دلاری تاریخ باشد. چنین چیزی ممکن است.
جنگ ستارگان چطور؟
– از «جنگ ستارگان» قبلی بزرگتر بود. «دیو و دلبر» از «سرکش» بزرگتر است.
دارید می گویید «اپیزود ۸» قرار نیست یک فیلم میلیارد دلاری باشد؟
ممکن است باشد. فقط می گویم آن ها بسیار نادر هستند.
چطور پروژه های اوریجینال تان را در مقابل پروژه های خریداری شده از نظر درصدی قرار می دهید؟
– سعی می کنم این کار را نکنم. اما حدود یک سوم پروژه اوریجینال است.
هدف این است که چقدر باشد؟
– هدف این است که محتوای عالی داشته باشیم. امسال یک سریال خیلی بزرگ یعنی «مردم مقابل او.جی. سیمپسون» را خریدیم. دارد در اف اکس عالی عمل می کند و مردم سراسر دنیا هم عاشقش هستند. داریم سعی می کنیم چیزهایی را تولید کنیم که مردم می خواهند ببینند، چون مدل تجاری بهتری است.
جایی هست که محتوا بیش از حد بشود؟
– وقتی سه شبکه وجود داشت و فقط سه ساعت پرایم تلویزیونی، چیزی به اسم محتوای بیش از حد وجود داشت. اما حالا فضای طبقه بندی و پهنای باند نامحدود دارید و سلیقه ها بسیار نسبت به یکدیگر تفاوت دارند. سخت می توان کاری کرد همه در یک خانه روی یک چیز توافق کنند، چه برسد به یک کشور. بنابراین می توانیم سریال هایی بسازیم که برای سلیقه های خاص خوشایند باشند و ژانرهای خاص بسازیم که به هیچ وجه در تضاد با یکدیگر قرار ندارند.
بنابراین چیزی به نام محتوای بیش از حد وجود ندارد؟
– صد درصد صحیح است. باور دارم چنین چیزی وجود ندارد. همه چیز برای همه نیست. اگر همه چیز برای همه بود بله، قبول می کردم. اما ما داریم برای ۹۳ میلیون سلیقه خاص برنامه سازی می کنیم، بنابراین فکر کنیم حتی جایی نزدیک برنامه سازی بیش از حد باشیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *