ساخت «ملک سلیمان» ۲ و ۳ جدی است یا ترفندی تبلیغاتی؟

بانی فیلم – گروه سینمای ایران: نشست رییس سازمان سینمایی به همراه تعدادی از مدیران این سازمان با آیت الله جوادی آملی و طرح این خبر که قرار است ساخت قسمت های دوم و سوم فیلم سینمایی «ملک سلیمان» در دستور کار تولید قرار گرفت موجب شد تا برخی گمانه زنی ها در مورد چگونگی تامین بودجه ساخت این فیلم ها بالا بگیرد.

تولید فیلم «ملک سلیمان» به کارگردانی شهریار بحرانی که در سال دوم معاونت سینمایی محمدرضا جعفری جلوه در وزارت ارشاد کلید خورد برخلاف پیش بینی ها نتوانست انتظارات را چه در بعد فرهنگی و هنری و چه به لحاظ گیشه تامین نماید.

«ملک سلیمان» یکی از پنج فیلم با درجه ارزیابی «فاخر» بود که تولیدش پروسه ای طولانی مدت را طی کرد و با صرف هزینه ای معادل پنج میلیارد تومان – در سال ۸۵ – نتوانست موقعیت مناسبی را برای سینمای ایران به وجود آورد و در هر دو زمینه فرهنگی و اقتصادی با شکست مواجه شد.

از همین منظر شنیدن خبر تولید قسمت های دو و سوم  «ملک سلیمان» که با توجه به تورم حاکم بر اقتصاد مملکت، یودجه ای -دست کم – ۵۰ میلیاردی خواهد داشت کمی عجیب و غیر قابل باور بود.

از منظر دیگر و به اعتقاد برخی از کارشناسان امور سینمایی، انعکاس خبر تولید قسمت های دوم و سوم «ملک سلیمان» به نظر می رسد بیشتر یک حرکت تبلیغاتی از سوی سازمان سینمایی باشد که در صدد جلب نگاه مثبت آیات عظام برای مقابله با تهدیدات احتمالی از سوی برخی رسانه های اصولگرا هستند. نکته ای که طیف های سینمایی متمایل به مدیریت فعلی سازمیان سینمایی به میزان زیادی در معرض این گونه انتقادات قرار دارند.

سایت تابناک گزارشی در مورد تولد قسمت های دوم و سوم «ملک سلیمان» تهیه کرده که بدون دخل و تصرف می خوانید:

 

***

 

زمزمه‌های ساخت قسمت‌های دوم و سوم فیلم سینمایی «ملک سلیمان» در شرایطی شنیده می‌شود که مشخص نیست با چه انگیزه‌ای قرار است این فیلم سینمایی تبدیل به یک سه گانه شود و تولید دو فیلم سینمایی بعدی از این سه گانه با چه منابع مالی تامین خواهد شد؟ آیا هیچ موضوع دیگری به جز تولید فیلم سینمایی در این زمینه در اولویت نیست که قرار بر ساخت قسمت‌های دوم و سوم آن شده است؟

به گزارش «تابناک»، فیلم سینمایی «ملک سلیمان» به کارگردانی شهریار بحرانی یکی از آثاری بود که تحت عنوان سینمای فاخر در دوره مدیریت جواد شمقدری در سازمان سینمایی، ساخته شد. این فیلم سینمایی که با بودجه قابل توجهی ساخته شد، یک اقدام ارزشمند بود، هرچند امکان ساخت باکیفیت‌تر این اثر وجود داشت اما در مجموع می‌توان از آن به عنوان یک اثر دینی قابل ارزیابی مثبت یاد کرد اما در مجموع نتوانست به قدر هزینه تولیدش جذب مخاطب نماید و شبیه سایر آثار فاخر در جذب مخاطب در سینما شکست خورد.

در این میان به نظر می‌رسید این تجربه برای سینمای ایران به پایان رسیده اما در خبرهایی که اخیراً منتشر شده از ساخت قسمت‌های دوم و سوم این فیلم سینمایی برای روایت بخش‌های دیگر زندگی سلیمان نبی که در قسمت اول این فیلم سینمایی نیامده، سخن به میان آمده است. طبیعتاً ساخت قسمت‌های دوم و سوم این فیلم سینمایی هزینه‌ای بسیار کلان را در پی خواهد داشت که با سیاست‌های کنونی سازمان سینمایی مبنی بر عبور از سرمایه گذاری در تولید و تقویت بنگاه‌های تولیدی برای شکل‌گیری بخش خصوصی قوی است، ارتباطی ندارد.

ساخت قسمت‌های دوم و سوم فیلم سینمایی «ملک سلیمان» جدی شد؟!

علاوه بر این، اعتبارات محدود سازمان سینمایی اجازه سرمایه گذاری برای تولید دو پروژه بزرگ تاریخی تازه را نمی‌دهد. بنابراین مشخص نیست این دو فیلم سینمایی قرار است با کدام اعتباراتِ تخصیصی از کدام سازمان ساخته شود؟ البته با توجه به آنکه در دیدار مسئولان سازمان سینمایی با یکی از شخصیت‌های برجسته، شهریار بحرانی حضور داشته و از او به عنوان کارگردان قسمت‌های دوم و سوم «ملک سلیمان» یاد شده، این گمانه زنی نیز به میان آمده که آیا نهادهای زیرمجموعه سازمان سینمایی سرمایه گذار این دو فیلم هستند؟

در این میان، سوای بحث اعتبارات، این پرسش اساسی مطرح است که آیا واقعاً ساخت دو فیلم سینمایی دیگر با منابع عمومی درباره سلیمان نبی جز اولویت‌های فرهنگی کشور است؟ اگر قرار بر تولید آثار سینمایی است، آیا اغلب ائمه که درباره شان هیچ فیلم سینمایی ساخته نشده، در اولویت قرار نمی‌گیرند؟ چرا در شرایطی که درباره اغلب ائمه -به جز امام حسین (ع)- تقریباً هیچ فیلم سینمایی قابل تاملی ساخته نشده و حتی در حوزه ساخت سریال تلویزیونی نیز به جز چهار سریال درباره امام علی (ع)، امام حسن (ع)، امام حسین (ع) و امام رضا (ع) درباره ده معصوم دیگر اقدام جدی نشده، اینقدر اصرار بر تولید سریال درباره حضرت موسی و حضرت سلیمان وجود دارد؟

اگر واقعاً منابع عمومی وجود دارد که قرار است صرف تولید آثار دینی شود، شخصیت‌‎های اسلامی به ویژه چهارده معصوم در اولویت قرار گیرند و وقتی درباره ائمه هدی آثار درخوری خلق شد، بودجه‌ها صرف سایر مضامین شود. بدون تردید این اتفاق خوبی نیست که بعد از چهار دهه، درباره اغلب ائمه حتی یک اثر مهم نیز خلق نشده است. بنابراین انتظار می‌رود اگر منابع عمومی بودجه وجود دارد، در ابتدا برای مضامین اولویت بندی شود و در ادامه به کارگردان‌های خبره سپرده شود که بتوانند اثری پرمخاطب خلق کنند که مردم برای تماشایش به صف بایستند.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *