گفت و گو با نیوشا ضیغمی, بازیگر «ثبت با سند برابر است»

سرمایه گذاری در فیلم ها کلی حاشیه برایم درست کرد

گروه سینمای ایران- بهاره گل پرور: نیوشا ضیغمی از جمله بازیگرانی است که پس از چندین سال فعالیت هنری ترجیح داد رد کنار بازیگری تجربیاتی نیز در حوزه سرمایه گذاری روی آثار هنری به دست بیاورد.او سرمایه گذاری چند فیلم را در کارنامه خود دارد. او با ایفای نقش در فیلم سینمایی «تردست» به کارگردانی محمدعلی سجادی فعالیت های سینمایی خود را آغاز و تاکنون نقش های متفاوتی اعم از جدی و کمدی بازی کرده است. او معتقد است فیلمنامه و کستینگ خوب، بازیگر را مجاب می کند در فیلمی حضور داشته باشد. او خود را بازیگر متکی به ژانر خاصی نمی داند و معتقد است در فیلم های طنزی هم که تاکنون حضور داشته، اکثرا طنزهای موقعیت بوده اند که حرفی برای گفتن داشته اند. او می گوید از آن دسته آدم هایی است که با آن ژانر از فیلم هایی که به هر قیمتی می خواهد از مخاطب خنده بگیرد، مخالف است و به نظرش این نوع فیلم ها شأن سینما را پایین می آورند.
به بهانه حضور او در فیلم سینمایی «ثبت با سند برابر است» به کارگردانی بهمن گودرزی، با این بازیگر به گفتگو نشستیم.
 معمولا در کمدی های ایرانی به خاطر مناسبات و عرفی که در جامعه وجود دارد، دست خانم ها در دیالوگ ها و شوخی ها باز نیست و در اکثر فیلم های ایرانی خانم ها نقش اصلی نیستند و اگر هم باشند بسیار محدود است. ارزیابی شما از این قضیه چیست؟
-به نظر من در سینمای ایران محدودیت برای بازی خانم ها، چه در ژانر جدی و چه در ژانر طنز بیشتر است. این محدودیت ها ناخود آگاه دست بازیگر را در بازی می بندد و او را محدود می کند و جلوی بسیاری از اتفاقاتی که در حوزه کاری آنان می تواند رخ دهد را می گیرد. به طور کلی ممیزی چه در خصوص بازیگر مرد و چه بازیگر زن محدودیت ایجاد می کند و جلوی خلاقیت را می گیرد. با این اوصاف حداقل من و همکارانم که در این سال ها فعالیت می کنیم، سعی کرده ایم از طنزهایی که در فیلمنامه برایمان ایجاد کرده به بهترین شکل استفاده کنیم. ژانر کمدی ژانر جذابی است که عامه مردم را می تواند به سینما جذب کند و حیف است ممیزی دست و پای بازیگر را ببندد.
 ترجیح خودتان در بازی چیست؟دوست دارید در فیلم های جدی حضور داشته باشید یا طنز؟
-کارنامه کاری من ترکیبی از فیلم های جدی و طنز و نقش های متفاوت است. به نظر من فیلمنامه و کستینگ خوب بازیگر را مجاب می کند در چه فیلمی حضور داشته باشد. من چندان به ژانر متکی نیستم که بگویم بازیگر ژانر خاصی هستم. فکر می کنم هنر بازیگر این است که بتواند خودش را با هر نوع فیلمنامه ای -بنا به ماهیت خود آن بازیگر و توانش- وفق دهد. برای من چندان تفاوت نمی کند. چیزی که برایم اهمیت بیشتری دارد فیلمنامه و کستینگ خوب است.
 ترجیح می دهید انتخاب شوید یا خودتان نقش هایتان را انتخاب می کنید؟
-در این سال ها بعد از این همه فعالیت فکر می کنم به جایگاهی رسیده ام که خودم نقش هایم را انتخاب کنم. ترجیحا خودم نقش هایم را انتخاب می کنم.
 چطور در فیلم «ثبت با سند برابر است» حضور پیدا کردید؟از ویژگی های کارگردانی بهمن گودرزی بگویید.
-من سابقه آشنایی طولانی با تهیه کننده فیلم داشتم و از مدت ها پیش در اوایل سال های بازیگری ام ایشان را می شناختم. کارگردان را هم می شناختم و به نوعی از دوستان من بودند. همچنین روی کارهای او شناخت داشتم که به چه شیوه کار می کند. ترکیب و کستینگ فیلم نیز برایم جالب بود و هر کدام از دوستانی که قبلا با آنان کار کرده بودم در این فیلم حضور داشتند. همه این عوامل دست به دست هم دادند که این نقش را قبول کنم.
 جنس کمدی این فیلم کمی با بقیه فیلم های کمدی تفاوت دارد و از آن دسته فیلم های طنز سطح پایین نیست. آیا برای خودتان مهم بود که در فیلم کمدی که بتوان آن را حتی با خانواده هم دید حضور داشته باشید؟
-من اساسا با آن جنس از کمدی هایی که اسما کمدی و بیشتر هزل و هجو هستند، مخالفم. در این دوران هم اگر در کاری حضور داشتم که فضای طنزی داشته- و نمونه های آن را هم می دانید- اکثرا طنزهایی موقعیت بوده و یا حرفی برای گفتن داشته اند. از آن دسته آدم هایی هستم که با آن ژانر از فیلم هایی که به هر قیمتی می خواهد از مخاطب خنده بگیرد، مخالفم و فکر می کنم این فیلم ها به نوعی شأن سینما را پایین می آورند. فیلمنامه ای که ایجاد موقعیت طنز می کند می تواند بسیار هم جذاب باشد.
 در بداهه پردازی در این فیلم چقدر دستتان باز بود؟
-با توجه به اینکه کارگردان فرد کاربلدی بود و پیش از این هم با هم همکاری داشتیم، در طول پروژه با هم همفکری می کردیم. بداهه ها هم در راستای فیلمنامه بود. در واقع دیالوگ ها چندان تغییر نکرد.
 شما پیش از این در بخش سرمایه گذاری برخی از فیلم ها هم فعال بودید. آیا انتظار دارید که بیش از یک بازیگر در جزئیات فیلم نظر بدهید یا اینکه خودتان را به دست کارگردان می سپارید و به او اعتماد می کنید؟
-در مسیر چندین ساله کاری هر بازیگری پیش می آید که کارگردان از بازیگر می خواهد فکر کند و ایده بدهد. این یک همفکری گروهی است و فکر می کنم کارگردانی که این کار را می کند، آدم باهوشی است، چرا که در نهایت در تیتراژ اسم کارگردان به عنوان کارگردان و بازیگر به عنوان بازیگر درج می شود و در خروجی کار کسی مطلع نخواهد شد که در چه اتفاقی افتاده است. به نظرم کارگردان هایی که از موقعیت بازیگرانشان استفاده می کنند و فضا را برای بازیگران باز می گذارند که ایده هایشان را منتقل کنند، آدم های هوشمندی هستند. این افراد به بازیگر برای کمک کردن انگیزه می دهند. سعی می کنم وقتی کارگردان از من در پروژه ایده و همفکری می خواهد با او همکاری کنم.
 خودتان تمایل دارید در بحث سرمایه گذاری هم ادامه فعالیت دهید؟
-واقعیت این است که در حال حاضر سه سال است از این حیطه فاصله گرفته ام و در دو کار آخری هم که انجام دادم سعی کردم نامم عنوان نشود، چون خودم در آنها بازی هم نکرده بودم. هر چند برایم بحثی مهم و جدی است، ولی سعی می کنم به گونه دیگری با پروژه ها همکاری کنم. چون در آن دوره که در حوزه سرمایه گذاری فعالیت می کردم، آنقدر برایم حاشیه درست شد که چندان برایم خوشایند نبود.
 اخیرا در برخی از پروژه ها همچون فیلم «آذر» می بینیم که حاشیه ها و عدم توافق هایی ایجاد شده است که منجر به اختلافات در ساخت فیلم می شود. شما به عنوان بازیگری که تجربه سرمایه گذاری را نیز داشته اید، چه تدبیری می اندیشید که چنین اتفاقاتی نیفتد؟
– البته من در مورد حواشی این فیلم مطالبی خوانده ام، ولی دقیقا نمی دانم چه اتفاقاتی افتاده است، اما در خصوص تجربه خودم باید بگویم که انتخاب درست عوامل-تهیه کننده، کارگردان و بازیگران- که ادبیات مشابهی با سرمایه گذار داشته باشند، بسیار مهم است. این ها وقتی کنار هم قرار می گیرند می توانند جمعی ایجاد کنند که با هم تا زمان اکران همراه و حتی بعد آن همدل باشند، همچنین در پروژه های بعدی هم با هم همکاری کنند.از سوی دیگر می توانند آنقدر با هم تضاد فکری داشته باشند که در همان بدو فیلمبرداری این مشکلات به وجود بیاید. متاسفانه وقتی چنین جوی پدید می آید، دامن فیلم را می گیرد. این هوشمندی تهیه کننده یک فیلم است که عواملش را طوری انتخاب کند تاچیدمان آن کستینگ به فیلمش ضربه نزند. فکر می کنم سینمای ایران به اندازه کافی آسیب پذیر است که حواشی منفی یک فیلم بیش از هر چیز می تواند برای فیلم مضر باشد.

(بازدید: 114)

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
2 + 28 =