در واکنش به اظهار نظرات اخیر هنرمندان

سلبریتی ها و اعتماد اجتماعی

یادداشت رسیده – مجید ابهری*
در بین گروه هایی که به عنوان الگوهای رفتاری در جامعه شناخته می شوند، بعد از خانواده یعنی پدر و مادر، آموزگاران و مربیان، دوستان و همسالان، سلبریتی ها به عنوان گروه های مرجع رفتاری یا هنجار فرستان در ردیف این الگوها قرار دارند. علاقه و احترام مردم به این قشر به خاطر چهره های شناخته شده ای است که در زمینه های هنری، فرهنگی و ورزشی در جامعه وجود دارد. مردم به عنوان امانت اجتماعی علاقه و محبت خود را نزد گروه های مرجع رفتاری به امانت می گذارند. از اینجا به بعد دیگر بستگی به این اقشار دارد که چگونه از علاقه، احترام و توجه اقشار مختلف جامعه بهره برداری نمایند.
متاسفانه بعضی از این عزیزان در جامعه از علاقه و لطف مردم و جایگاه ویژه اجتماعی خود بهره برداری درستی ننموده و گاهی نیز از آن به عنوان یکی از ابزارهای مرجع رفتاری بهره می گیرند. اینجانب در قشر هنرمندان چندین نفر از این عزیزان را می شناسم که بر اساس شغل و حرفه اینجانب در حوزه های تخصصی با بنده ارتباط دارند. گاهی ساعتها با این عزیزان صحبت می کنیم و از میان آن داستانی بیرون می آید که دستمایه فیلم و سریال قرار می گیرد. از جمله از خانم ها درخشنده و میلانی می توانم نام ببرم که از چهره های فعال فرهنگی در این زمینه هستند و یا عزیزانی مثل پرویز پرستویی و شهاب حسینی و امثال آنها و رضا کیانیان و دوستانی که در ردیف گروه های مرجع رفتاری هستند و بسیار جایگاه ویژه و مناسبی در اختیار دارند.
متاسفانه بعضی از این عزیزان گاهی سخن هایی می گویند که نادانسته توهین به افکار عمومی می گردد. از جمله یکی از این افراد کسی بود که هشتاد میلیون ایرانی را مقابل فرزند خود بی ارزش قلمداد می کرد. من نمی دانم این حرف چگونه از ایشان صادر شده که این چنین فرایندها و ابعاد منفی در جامعه یافته است. یا اینکه فردی از محبوبیت خود نزد مردم استفاده می کند و درآمد بسیار قابل ملاحظه ای دارد. اما باز از اینکه نمی تواند ارز قابل توجهی برای خانواده خود به آن سوی آبها بفرستد، گله مند است و گویی مردم باید خسارت وی را پرداخت کنند. اگر کشور ما خوب و شایسته است، چه مانعی دارد که خانواده ایشان نیز در کشور نزد ایشان بماند. اگر نه خب پول این مملکت چرا مناسب است به جای دیگر فرستاده شود؟
در موضوع زلزله تاسف بار کرمانشاه ملاحظه کردیم که بسیاری از سلبریتی ها از شرایط اجتماعی خود بهره گیری نموده و به کمک این عزیزان شتافتند. بعضی از آنها را من در کرمانشاه ملاحظه کردم که با چه حرارت و تلاشی در حال کمک رسانی بودند. بعضی دیگر کمک های نقدی جمع آوری کردند و هنوز پاسخی به افکار عمومی نداده اند که این مبالغ جمع آوری شده در کجا هزینه شد و به چه مقدار! این حرکت باعث می شود در صورت بروز حوادثی مشابه دیگر مردم به این اقشار نیز اعتماد نکرده و نتوانند کمک های خود را از طریق آنها به دست نیازمندان بسپارند.
در تمام جوامع یعنی حداکثر ۵۰ یا ۶۰ کشوری که اینجانب ملاحظه کردم و در بعضی از آنها زندگی کرده ام، سلبریتی ها در مسائل اجتماعی، مقابله با آسیب های اجتماعی، پیشگیری و کنترل و مقابله بسیار فعال و مثبت حرکت کرده اند. بعضی کودکان بدون پدر یا مادر را به فرزندی پذیرفته اند. بعضی به یاری بیماران مبتلا به اچ آی وی حمایت ها و مساعدت نمودند. اما هیچ یک اینگونه حرکات را وسیله ای برای تبلیغ خود قرار نداده اند. همانطوری که عرض کردم، در میان این عزیزان چهره های محترم و قابل تقدیسی وجود دارند که همواره در کنار مردم خود هستند. لازم است بقیه عزیزان دیگر نیز از این چهره ها الگوبرداری نموده و همواره در کنار مردم باشند و اطمینان داشته باشند مردم امانتی را که به آنها به عنوان محبوبیت و توجه داده اند، به سادگی می توانند بگیرند و آنها را از درجه ای که هستند، پایین تر ارزیابی نمایند.
*جامعه شناس

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *