سکانس اول

سینمای کودک و آرزوهای بزرگ

علیرضا عبدی

در تقسیم بندی گونه های سینمایی، توجه کمپانی های سازنده به اولویت بندی های ژانرهای سینمایی، ژانر سینمای کودک و نوجوان در رتبه های نخست قرار دارد.
خیل فراوانی از فیلم های تولید شده برای کودکان و نوجوانان و چرخه مالی عظیم و توفیق اقتصادی این آثار سینمایی، دلایل نگاه ویژه صاحبان کمپانی های بزرگ را به این گونه سینمایی را توجیه می کند.
در ایران اما ساخت فیلم های ویژه برای کودکان و نوجوانان هنوز در برزخ تعریف و تبیین «گیر» و تولید این گونه سینمایی و توفیقات احتمالی مالی آن را صرفا در گروی شانس و کوشش فردی فیلمسازان ژانر کودک قابل بررسی کرده است.
فیلمسازان ایرانی هنوز در تعریف اینکه فیلم های کودک و نوجوان باید «برای» این رده سنی باشد یا «درباره» آنان، وحدت رویه ندارند! این شیوه نارسا و الکن در تعریف سینمای کودک، راه را برای سرازیر شدن بسیاری از فیلم هایی فراهم کرده و می کند که فاقد هرگونه جذابیت برای مخاطبان خردسال و نوجوان هستند.
مسئولان و برگزار کنندگان جشنواره کودک و نوجوان همواره در سی دوره این رویداد بزرگ سینمایی درصدد پیوند و توجه دادن به اهمیت سینمای کودک و نوجوان بوده اند؛ این کوشش ها گاه با پررنگ کردن حمایت های مالی و گاه با اولویت دادن این آثار در اکران و نمایش در سینماها صورت گرفته است.
اما تلاش های صورت گرفته برای توجه دادن کارگردانان به تولید فیلم های گونه کودک، شمایل یک نوع رفع تکلیف را پیدا کرده است.
به نظر می رسد بازنگری در سیاستگذاری های پیشین و ایجاد زمینه های واقعی تولید فیلم های گونه کودک و نوجوان، راه نجات و در مسیر درست قرار دادن سینمای کودک و نوجوان است و با تبیین صحیح این گونه سینمایی و بیان دقیق توجیه های هنری و اقتصادی برای پدیدآورندگان این قبیل آثار سینمایی، راه برای گشایش های این گونه خواهد بود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *