خاموشی چراغ «ورزش و مردم» بهرام شفیع درگذشت

فقدان سنتی ترین گزارشگر ورزشی ایران

بانی فیلم، هادی اعتمادی مجد: بهرام شفیع دیروز در ۶۲ سالگی در پی بروز بیماری قلبی درگذشت. مجری برنامه قدمت دار «ورزش و مردم» گویا به دلیل حمله قلبی عصر دیروز به بیمارستان بهمن تهران منتقل می شود، اما تدابیر پزشکی متاسفانه کارگر نمی افتد. در نهایت عصر دیروز او دار فانی را وداع گفت.
سنتی ترین گزارشگر و مجری مشهور تلویزیون که طی بیش از دو دهه گذشته با رشد چهره های جدید در عرصه تهیه و اجرای برنامه های ورزشی، دیگر جایگاه گذشته را نداشت. کارمند و برنامه ساز ۴۰ ساله صدا و سیما پس از ممنوع التصویر شدن مجید وارث، بنیانگذار «ورزش و مردم» اجرای برنامه را برعهده گرفت و بدون وقفه آنرا روی آنتن برد. برنامه ای که به دلیل یکنواختی و عدم توجه به مقتضیات جامعه و تغییر علایق مردم، بسیاری از مخاطبانش را از دست داده بود. شفیع در ظهور چهره هایی نوگرا مثل عادل فردوسی پور و برنامه به روز و جذابش که متکی بر محبوب ترین ورزش قرن بنا شده، عملا امکان رقابت نداشت. با این حال شفیع وانداد و با بستری که در برنامه قدیمی اش برای پرداختن به سایر ورزشها وجود داشت، کوشید همچنان چراغ «ورزش و مردم» را به هر قیمتی که هست روشن نگه دارد. هر چند او از دهه گذشته به دلیل تصدی سمت ریاست فدراسیون هاکی ایران و مشغله های این پُست، اصولا فرصت چندانی نداشت که صرف افزایش کیفیت برنامه هفتگی اش در شبکه یک کند.
شفیع اما همچنان پس از دو دهه به واسطه ادبیات خاصش در گزارش‌ های فوتبال در خاطر تمام علاقه مندان به این رشته جای داشت. نسل شفیع که پس از مرحوم عطاءا… بهمنش، در کنار جهانگیر کوثری، عباس بهروان، اسکندرکوتی و هادی صالح نیا ترکیبی پیشکسوت و قدیمی را شکل دادند، کمتر شباهتی به گزارشگری ایده آل امروز دارد. چهره هایی که تمرکز بیشتری روی اتفاقات داخل زمین داشتند تا فرامتن و حاشیه ها یا دقت وافر و وسواس زیاد روی نحوه تلفظ صحیح نام بازیکنان.
با تمام این اوصاف گزارشهای هیجانی بهرام شفیع با آن صدای بم و اصطلاحات منحصر به فردش جزو لاینفک تماشای فوتبال در دهه های ۶۰ و ۷۰ بود وبرای خیلی از ما خاطره ساخت. گزارش های ماندگارش از دیدار یک چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ یا برزیل و فرانسه نیمه نهایی جام ملت های ۱۹۸۸ و یا رقابت انتخابی ایران و چین برای جام جهانی ۱۹۹۰ از جمله گزارش های شنیدنی او به شمار می روند. «اسطقوس دار»، «قرص و محکم»، «توپش به «آاااوت» می ره»، «مزه مزه می کنه، بزنه نزنه» و یا آن تاکیدهای بامزه روی اسم «کاپیتان دونگا»! همه و همه جزو ویژگیهای بیانی شفیع بود.
ورزش سه نوشته از بهرام شفیع، فرزندش امیر اقبال به یادگار مانده که در برنامه ورزش و مردم به فعالیت مشغول است.
خدایش بیامرزد و به خانواده اش صبر عطا فرماید.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *