نام آور گمنام

سید رضا اورنگ

زندگی بالا و پایین بسیار دارد، نه می توان به بالا دلخوش بود و نه از پایین نالید. زندگی را باید همین گونه که هست باور کرد و پذیرفت. سرنوشت همه از پیش تعیین شده است، اما هیچ کس سرنوشت خود را از پیش نمی داند، اگر می دانست شاید برای لحظه ای هم نمی توانست آرام به حیات خود ادامه دهد. آخر سرنوشت هر موجودی مرگ است، نانوشتی که هرگز نمی توان نوشت!

بسیاری از آدمیان در گمنامی به دنیا می آیند و در گمنامی می میرند،‌ گروهی نیز گمنام می آیند و بنام می روند، عده ای نیز باید بنام باشند،‌ اما گمنام می مانند، زندگی می کنند و از دنیا دل می کنند. یکی از این افراد، فرامرز قهرمانی فر خالق عکس های سه بعدی است. او در حوزه های فیلمسازی، گرافیک و به خصوص عکاسی دارای توانی بالقوه بود که هنر خود را به تماشا  گذاشت. قهرمانی فر با وجود آنکه در عرصه هنر بسیار فعال بود و جوایز مختلفی گرفته بود، اما گمنام ماند و گمنام مرد. آخرین موفقیتی که پیش از مرگ به دست آورد، دریافت مدال طلای مسابقه عکاسی سه بعدی هالیوود از انجمن عکاسی آمریکا «پی.اس.ای» بود. جایزه ای مهم که کمتر از آن گفتند و نوشتند.

قهرمانی فر اولین فیلم ویدیویی سه بعدی را سال ۱۳۷۶ ساخت. توانایی او در تکنیک سه بعدی را کسی نمی تواند انکار کند، زیرا همه به آن اقرار دارند. تولید تصاویر و پوسترهای سه بعدی، تولید عینک های سه بعدی، محصولات و لوح فشرده تصاویر سه بعدی، ثبت اولین عکس های سه بعدی از حرم مطهر امام رضا (ع)، راه اندازی سینمای سه بعدی در تهران و شیراز،‌ تدریس استریوگرافی و حضور در نمایشگاه های مختلف در جهان، گوشه ای از سوابق درخشان فرامرز قهرمانی فر عکاس و پیشکسوت تکنیک سه بعدی در ایران است.

این هنرمند ارزشمند، دور از هیاهو و جنجال ۱۳ آذر ماه امسال بر اثر تومور مغزی از دنیا رفت و کارهایش ناتمام ماند. آثار به جا مانده از قهرمانی فر، نشان دهنده توانایی وی در عرصه فیلمسازی، عکاسی و تکنیک سه بعدی است. او آن قدر بنام بود که گمنام نمیرد، اما مرد. جای آن داشت تا در مراسم و یادبودهای مختلف یاد و نام او را زنده نگه داشت و راه تمام شده اش را ادامه داد. متاسفانه برای درگذشت این هنرمند توانا، هیچ مسوولی پیام تسلیتی صادر نکرد و کمتر هنرمندی برایش اشک ریخت. فرامرز قهرمانی فر، فقط به کار خود و اعتلای کشورش فکر کرد، اگر می خواست برای نام و نان زندگی کند، برایش آسان بود، اما وی زندگی در سایه را به شهرت ترجیح داد. یادش و نامش گرامی باد.

نظرات 2
  1. از اینکه یاد این بزرگمرد تصویر برداری سه بعدی را دوباره زنده کردید بسیار بسیار از شما سپاسگزارم. من بعنوان یک عکاس با سابقه سه بعدی ضمن تائید کلمه به کلمه نوشته شما به جرات می گویم که در زمینه سه بعدی براستی هیچ تصویر بردار و خالقی به توانائی و دانش مرحوم فرامرز قهرمانی فر در کشورمان ایران ندیده و نمی شناسم. سال ها پیش از آنکه کسی در ایران به تصویر برداری سه بعدی توجهی کند و یا اطلاعی از این تکنیک داشته باشد، قهرمانی فر فیلم و عکس سه بعدی می گرفت و تولید میکرد که مدارک آن همگی مستند هستند ولی افسوس که تازه از راه رسیده ها با بوق و جنجال و رابطه می خواستند تولید اولین فیلم سه بعدی ایران را بنام خود ثبت کنند که در نظر اهل فن فقط خودشان را مضحکه کردند، ولی متاسفانه دل فرامرز را آزرده کردند. اگرچه علاقمندان و عکاسان سه بعدی مثل من و دیگران ادامه دهنده راهش هستیم ولی جای خالی این بزرگمرد سه بعدی بسادگی پر نخواهد شد. روحش شاد و یادش گرامی باد.

  2. با درود بی کران به گمنامان کشورم در عرصه های تلاش واعتلای ایران عزیز و درود به بانی فیلمیای گرامی .پیدایش موجودات زنده در کره زمین از تک یاخته ها شروع میشود یعنی تک بعدی و به انسان در حرکت تکاملی ادامه میدهد که دنیای اطرافش و احساسش و درکش در حالت معمول بیشتر دو بعدیست یعنی توجه و دیدش به طول و عرض اکتفا میکند ولی کمتر کسی به عمق توجه دارد عمق همان بعد سوم درک انسان از جهان اطرافش است که فرامرز قهرمانی فر همیشه در عمق و بعد سوم سیر میکرد از کارهایش مشخص است در زمانی که در ایران همه گرفتار مسائل دو بعدی اجتماعی هستیم قهرمانی فر به آینده نگاه میکرد در حالی او مرزهای بعد سوم را در مینوردید که گویا به مرز بعد چهارم نزدیک میشود که بعد زمان باشد او همیشه جلوتر از زمانش فکر میکرد و جلوتر از اطرافش کار میکرد افسوس که دیده نشد چرا که برای تکمیل کردن کارهایش پول نداشت کسی حمایتش نکرد چرا ؟ چون او در زمان آینده می زیست و درکش برای موجوداتی دو بعدی سخت بود در حالی که او به فکر بعد چهارم بود گرفتاری اجتماعی مسئولان مهلت شناخت او را نداد روی سخنم با مسئولان محترم است چند تا فرامرز قهرمانی فر داریم ؟؟؟ آینده را دریابیم که دیر یا زود به آنجایی خواهیم رسید که قهرمانی فر رسیده بود بیایین کمی عمیق فکر کنیم دنیای آینده و تمام تکنولوژی آن سه بعدی خواهد بود تا دیر نشده قهرمانی فر های زنده را دریابیم که آینده ایران به هنر آنان سخت نیاز خواهد داشت روحش شاد یادش گرامی .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *