نگاهی به عملکرد شبکه های برون مرزی

وام گیری مبارک شبکه های برون مرزی از یکدیگر

از نگاه خوانندگان – محسن محمدی
شبکه های برون مرزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی با کارکردها و وظایف تعریف شده شان، به نوعی بازوهای تبلیغاتی نظام هستند و در راستای هم، یک منظومه رسانه ای را تشکیل می دهند. منظومه ای با شبکه های متعدد و متنوع که جامعه هدف مخاطب گسترده و پرشماری را در سیطره رسانه ای خود دارند؛ از پرس تی وی و هیسپان تی وی گرفته تا چهارگانه های آی فیلم و از العالم و الکوثر گرفته تا شبکه سحر با کانال های چندگانه اش. این شبکه ها با وجودی که هر یک به فراخور نیازها و سلایق مخاطبان شان، رسالت ها و تعهداتی را بر عهده دارند که لزوما شبیه به هم نیستند اما در مجموع، مختصات سیاست های راهبردی نظام را برای بینندگان شان تبیین می کنند و به تصویر می کشند. این ظرفیت رسانه ای که پتانسیل ها و قابلیت های بالقوه ای را در خود نهفته دارد، در برابر امپراتوری رسانه ای غرب با همه امکانات سخت افزاری و نرم افزاری وسیع و پرتعدادش، تا به امروز توانسته بیش و کم سربلند باشد و ناگفته های متفاوتی را ارائه دهد که برای مخاطب خسته و ملول از شنیدن حرف های تکراری، قابل اعتبار و تامل بوده است.
یکی از این قابلیت ها که شاید تا به امروز آن چنان که باید و شاید مورد توجه و مداقه قرار نگرفته، همپوشانی و وام گیری شبکه ها از یکدیگر است. به این معنا که هر شبکه می تواند از داده ها و اخبار شبکه های دیگر در جهت خبررسانی و آگاهی بخشی به مخاطبان خود نهایت استفاده را ببرد. طبیعی است که هر شبکه برون مرزی از طریق دفاتر مستقر و خبرنگاران اعزامی، دارای ضریب نفوذ بالا و ارتباطات خاص در محدوده جغرافیایی تحت پوشش خود است که خروجی آن در قالب اخبار بکر و دست اول نمود می کند. حال، دیگر شبکه های برون مرزی در بزنگاه ارائه اخبار اتفاقات مهم رخ داده در یک کشور یا منطقه می توانند از اطلاعات و داده های شبکه ای که برای اولین بار خبر را مخابره کرده، وام بگیرند و خبر را به نقل قول از آن شبکه بازتاب دهند. برای مثال، پرس تی وی برای انعکاس آن چه در کشورهای سوریه یا بحرین می گذرد برای مخاطبان انگلیسی زبان خود، می تواند از آخرین اخبار شبکه العالم بهره گرفته و حتی به نقل قول از این شبکه بازگو کند.
در پیش گرفتن چنین سیاست و راهبردی رسانه ای حائز چندین نکته و فایده است. اول، نوعی خودکفایی و بی نیازی رسانه ای را در پی دارد. شبکه های برون مرزی با اتخاذ چنین رویکردی به استقلال خبری دست می یابند که با گذشت زمان، اثرات و برکات خود را نشان خواهد داد. دوم، نوعی معرفی و پرزنت سایر شبکه های برون مرزی را در خود نهفته دارد که مخاطبان هر شبکه، با نام شبکه های دیگر آشنا می شوند و چه بسا حس کنجکاوی شان تحریک شود که سری هم به آن ها زده و حتی در زمره مخاطبان شان درآیند. سوم، حس همدلی و تعامل را بین شبکه های برون مرزی جمهوری اسلامی تقویت کرده و بیش از پیش به آنها یادآور می شود که برای یک هدف متعالی فعالیت می کنند. چهارم، مسیر اطلاع یابی و کسب اخبار موثق هموار و کوتاه می شود و از موازی کاری های بیهوده و زمان بر می کاهد. اگر شبکه ای مانند بی بی سی فارسی برای ارائه اخبار به مخاطبان خود از بی بی سی عربی یا انگلیسی نقل قول می کند و حتی گزارش های خبری آنها را با زیرنویس و دوبله روی آنتن می برد، چرا که شبکه های برون مرزی ما از این رویکرد و سیاست بجا و شایسته، بهره مطلوب را نبرند؟ چرا هیسپان تی وی از شبکه سحر نقل خبر نکند و چرا الکوثر مستندهای جذاب پرس تی وی را برای مخاطبان خود با زیرنویس نمایش ندهد؟
این همپوشانی و حمایت های معنوی، برای هر دو شبکه جذابیت های سمعی و بصری، سرعت عمل، اعتبار و پرستیژ را به همراه خواهد داشت.
شبکه های برون مرزی جمهوری اسلامی ایران، صدایی متفاوت هستند در بحبوحه هجمه مثلث رسانه های معاند غربی، عبری و عربی که اخبار را دستچین شده و متناسب با نگاه و زاویه دید استکباری خود بازتاب می دهند. این شبکه ها، رسانه بی رسانه ها هستند و محملی برای انعکاس مظلومیت و دادخواهی ملت های ستمدیده دنیا و در عین حال کانالی برای تبیین سیاست های راهبردی نظام و تنویر افکار عمومی دنیا و خدشه زدایی از چهره مغرضانه و ناعادلانه ای که از ایران و ایرانی توسط رسانه های معاند القا می شود. پس چه بهتر که این شبکه ها بیش از پیش راهکار تعامل و همکاری با هم را در پیش گرفته و یکدیگر را زیر چتر حمایتی خود قرار دهند و همه توان، قابلیت و پتانسیل شان را در یک راستا متمرکز کنند.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *