سکانس اول

وقتی مدیریت شهری اسیر سلفی می‏شود!

مسعود داودی

با وجود اینکه جرقه انتقادات از عضو پرحاشیه دوره چهارم شورای شهر تهران یعنی عباس جدیدی از زمانی خورده شد که عکس سلفی او در کنار زنده‏یاد منصور پورحیدری در حالی که روی تخت بیمارستان بود، منتشر شد اما این عضو ورزشکار شورای شهر تصور می کرد با انتشار این عکس می تواند بر محبوبیت خود در میان علاقمندان به ورزش بیفزاید؛ انتظاری که نه تنها محقق نشد، بلکه باعث شد جدیدی در دایره انتقادات فراوان قرار گیرد.

این پاشنه آشیل برای عضو شورای شهر که به واسطه حضورش در میدان های ورزشی توانست در چهارمین دوره این شورا حضور بیابد، از جمله نکاتی است که باید هنرمندانی که  خود را برای انتخابات دوره پنجم شورای شهر آماده کرده‏ اند، به آن توجه‏ای ویژه داشته باشند.

صرف نظر از اینکه آیا یک هنرمند به واسطه محبوبیت اش می تواند از عهده مسئولیت های اجرایی مدیریت شهری در شورای شهر بر بیاید، از شاخصه های نمایندگی در شورای شهر که عمده فعالیت شان قاعدتا در حوزه مدیریت است، در معرض قضاوت قرار گرفتن دیگران است.

این نکته به خودی خود شاید برای عده ای که چندان خود را در بند نوع قضاوت دیگران نمی‏بینند مهم نباشد اما هنرمندان به واسطه ارتباطات همیشگی‏ شان با مردم و علاقمندان فرهنگ و هنر، در صورتی که نتوانند به سیل مطالبات مردمی که انتخاب شان کرده اند پاسخی مناسب دهند، به شدت از دایره محبوبیت شان کم و اطمینان و اعتماد مردم به این دسته از هنرمندان کم و کمتر می شود.

قابل کتمان نیست که عضویت در جایی مانند شورای شهر می تواند امتیازات دلفریبی را برای کسانی داشته باشد که ردای خدمت را با لباس کار اشتباه گرفته‏ اند، اما برای طبقه هنرمندان که به لحاظ معرفتی در جایگاهی قابل ستایش قرار دارند این خطر وجود دارد که سرنوشتی مشابه عباس جدیدی در انتظارشان باشد!

نیازهای شورایی که الزاماتش نظارت صحیح بر مدیریت شهری است قطعا بسیار فراتر از جا گرفتن در قالب های سیاسی و جناحی و یا در چارچوب های مادی و امتیازات اقتصادی است، چرا که مردم بهترین داوران برای بررسی کارنامه فعالیت افرادی هستند که خود را در کوران قضاوت قرار می دهند.

 

نظرات 1
  1. معولارسم براین بوده وهست که مدیران مسئول ویاسردبیران نشریه هرازگاهی درمواردی خاص وحاد، دست بقلم شده ودرخصوص موردپیش آمده قلم میزنند. درسال ۹۶ یعنی دربسم اله سال جدیدکه بلحاظ کاری چندروزی میگذرد جناب مسعود
    داوودی مدیر وسردبیر پرتلاش روزنامه وزین بانی فیلم (اولین روزنامه) سینمایی ایران دوبارقلم شیوا ودلسوزانه خودرا به خوانندگان روزنامه ومسئولین ومردم بکارگرفت . بار اول( یک سال در یک نگاه) واینک (وقتی مدیریت شهری اسیرسلفی میشود!)
    چاپ دربیست فروردین ۹۶. اینکه دنیا به لحاظ تکنولوژی به سرعت پیش میرود وفضای مجازی دردسترس همه احاد مردم قرار
    داردوکسی هم جلودارآن نیست امریست اجتناب ناپذیر. اما یادمان نرود که اکثر مسئولین ، هنرمندان ، ورزشکاران ومردم علیرغم تحصیلات عالیه ،متاسفانه بدلیل عدم آشنایی با تکنولوژی جدید وتسلط به پیچ وخمهای فضای مجازی افرادی ناوارد هستند
    وجاداردبا آموختن از قافله عقب نمانندوبه روز شوند.به مصداق شعرمعروف( زگهواره تاگور دانش بجوی)را در پس ذهن خود داشته باشند. درنتیجه بجاست ایم دسته افراد که بآن اشاره شد تا
    نهایی شدن‌ معلومات درتکنولوژی وفضای مجازی، خودشان را در
    گیرنکنندو سنتی عمل نمایند. باین معنی گه وقتی حرفی برای گفتن دارندبا یک تلفن ووصل شدن به یک نشریه آنهم ازنوع فرهنگی وهنری ،مسائل خودرا مطرح وبی خود وبی جهت خودشان راسرزبانها که ازآن برداشت منفی، متصور میشود نیاندازند
    درنتیجه مطلب جناب داوودی کاملا دلسوزانه وبجاست و ایکاش امثال داوودی هادرراس کارمی بودند تانه تنها راهگشای معضلات مردم از هرقشری بودند بلکه جلو ضریب خطاها را میگرفتند. حیف

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *