«گیشه» شبکه چهار و یادبودی در بزرگداشت سربازان ایتالیایی

از نگاه خوانندگان – افسانه یوسفی:
شبکه چهار سیما به روال هر پنجشنبه شب که در قالب برنامه «گیشه» یک فیلم سینمایی را پخش و تحلیل می کند، پنجشنبه هفته گذشته فیلم سینمایی «گیاهان دوباره سبز خواهند شد» را به روی آنتن برد.
فیلم ضد جنگ «گیاهان دوباره سبز خواهند شد» به کارگردانی «ارمانو اولمی» محصول سال ۲۰۱۴ کشور ایتالیاست، که با اقتباسی آزاد از یکی از داستان های کوتاه «فدریکو د روبرتو» به توصیف جبهه های نبرد این کشور در طول جنگ جهانی اول می پردازد.
«گیاهان دوباره سبز خواهند شد» یادبودی در بزرگداشت سربازان ایتالیایی در جنگ جهانی اول است که مثل تمام آثار دیگر «اولمی» امضای او، یعنی تنبلی ای کسالت بار در پیش برد داستان را با خود به یدک میکشد، این کارگردان بزرگ با آگاهی و از روی عمد تنبلی و کسالت آور بودن را در دل آثارش می گنجاند تا مخاطب خاصش علاوه بر لذت بردن از تصاویر و قاب بندیهای منحصر به فرد فیلم، مجالی برای تفکر و تعمق داشته باشد و به این ترتیب با همذات پنداری کاراکترهای فیلم را بشناسد، بلکه موقعیت های ایجاد شده را لمس کند، انگیزه هر کاراکتر را به خوبی درک کند و درنهایت به پیام فیلم پی ببرد.
تصویربرداری و نورپردازی، یکی دیگر از نقاط قوت فیلم است، صحنه های رنگ پریده و بی جان، حس خالی از هرگونه امید سربازان را به بیننده منتقل می کند اما علاوه بر تصویربرداری زیبا و ایجاد تجربه ای مشترک و ضد جنگ برای مخاطب، تضادهای تصویری، معنایی و ساختاری از دیگر نقاط قوت «گیاهان دوباره سبز خواهند شد» است. فضای تاریک و گرفته داخل در مقابل فضای باز و سپید و برف آلود خارج؛ سکوت و فضای خالی از حیات و پر برف بیرون سنگر در برابر تهاجمی که به سربازان در حال عبور از میان برف ها، می شود از المان هایی است که این تضادهای تصویری را در فیلم و تضادهایی معنایی را در ذهن مخاطب خلق می کنند.
در فیلم «ارمانو» خبری از کلیشه های معمول فیلم های ضدجنگ نیست، کسی اعتراض نمی کند، کسی مقصر شمرده نمی شود و کسی جان فشانی نمی کند و به این ترتیب بیننده شاهد تصاویری نزدیک به واقعیت و به دور از بزرگنمایی ست. داستان سر راست و بی پیرایه فیلم یکی از ترفندهای هوشمندانه فیلم¬نامه¬نویس است که اثبات می کند با وفادار ماندن به یک واقعه تاریخی و مانور روی شرایط آن واقعه، همچنان می توان فیلمی موفق و پرکشش تولید کرد.. فیلمنامه تلاش کرده که موضع بی‌طرفانه بگیرد و به اصل جنگ بپردازد و تمام انرژی و انگیزه‌ی کارگردان همین بوده که خشونت، بی هدفی و بی فایده بودن جنگ را به تصویر بکشد و حرفی راجع به جنگ نزند که همین مساله زاویه‌ی دید فیلم را جالب کرده است. «ارمانو اولمی» با خلق «گیاهان دوباره سبز خواهند شد» و زنده کردن حس وحشت بار جنگ بار دیگر ثابت کرد در زمره استادترین کارگردانان ایتالیا و اروپا قرار دارد.
کارگردان بزرگ «ارمانو اولمی» از فرزندان جنگ جهانی اول است و شاید همین مساله او را به یکی از بزرگ ترین کارگردانان ضدجنگ این دوره تبدیل کرده است؛ این کارگردان ۸۳ ایتالیایی بعد از اتمام تولید فیلم «گیاهان دوباره سبز خواهند شد» ، اثرش در جشنواره های ایتالیا، آمریکا و انگلیس اکران شد و در نهایت در بخش ویژه شصت و پنجمین جشنواره برلین به نمایش درآمد و بعد از آن توانست در هشت بخش، از جمله بخش بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، نامزد دریافت جایزه «دیوید دی دوناتلو» شود.
«اولمی» نیز که منتقدین آثارش را در زمره سینمای «نئورئالیستی» طبقه بندی می کنند از سال ۱۹۵۸فعالیت خود را در حوزه سینما آغاز کرد و تا کنون ۱۷ اثر را روانه دنیای سینما کرده که از جمله آنها «درخت چوب سندل» برنده (نخل طلایی جشنواره فیلم کن) ،«راه رفتن، راه رفتن»،« افسانه خمار مقدس» برنده (شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز) ،«مسلح حرفه¬ای» برنده جایزه (دیوید دی دوناتلو) و فیلم سه اپیزودی «بلیت ها» با همکاری کن لوچ و عباس کیارستمی نام برد.

(بازدید: 49)

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
23 − 23 =