یادداشت های بی تاریخ

پرویز نوری
۱٫ صحبت از رستگاری فیلم ها بود در ایام نوروز اما این وسط یک نکته را از یاد برده ایم، این که با گران شدن بلیت سینماها فروش فیلم ها به نسبت سال گذشته بسیار کم تر بوده است. می گویید نه، نگاه کنید به تعداد تماشاگران و نه رقم فروش البته.
۲٫ نمی دانیم چه اصراریست که سازندگان برخی فیلم ها مدعی می شوند جذابیت های فیلم باعث فروش آن شده و یا به فروش قابل قبولی دست پیدا کرده ایم! این جاست وقتی رقم فروش هایی مثل ۴۸۰ یا ۶۲۰ میلیون و یا حتی نزدیک یک میلیارد را پای فروش هایی خوب به حساب می آورند. حالا حساب کنید هزینه آن فیلم ها را و پولی که از فروش به دست سازنده آن می رسد (؟!)
۳٫ سریال های «علی البدل» و «سه ستاره» و «دیوار به دیوار» گویا پُر مخاطب ترین های تلویزیونی در ایام عید شناخته شده اند… جدی می گویید؟! پس «دست سرنوشت» و «اکیا» چی؟!
۴٫ بعد هم خواندیم «علی البدل با همه جوامع بشری مرتبط است». البته به جز تماشاگرانش (!)
۵٫ واقعاً مسئولان تلویزیون هیچ کدام این «تله فیلم ها»یی را که ظاهراً تصویب کرده اند، دیده اند؟ و اصلاً می دانند که سازندگان آن چه ساخته اند؟ ما متحیر مانده ایم که این «تله ها» را چه کسانی و روی چه معیاری تصویب می کنند؟ این طور که از موضوع و کارگردانی و بازی های این «تله ها» می شود استنباط کرد آن است که هیچ یک از مسئولان حتی در جریان تولید و پخش آن ها هم نبوده اند (!)
۶٫ شنیدیم که جشنواره بین المللی فیلم فجر برنامه مفصلی دارد امسال درباره «سینمای کره جنوبی»، و آن طور که عقل مان و دانسته های مان گواهی می دهد سینمای این کشور هیچ وقت «سینما»یی نداشته است!
۷٫ با تغییرات کلی که در فضای «پشت دیوار سکوت» به عمل آمده، پیشنهاد می دهیم عنوان فیلم را به «جلوی دیوار سکوت» تغییر دهند (!)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *