توضیحی که خواندنش ضروری است!

امروز و پس از نزدیک به ۲۰ روز، نخستین شماره روزنامه بانی فیلم در سال جدید در دسترس شما خوانندگان محترم وگرامی قرار دارد. در حالی چهارشنبه  شانزدهم سال نود و شش را با انتشار شماره ۳۴۲۳ نخستین روزنامه سینمایی ایران شروع می کنیم که حمایت های بی شائبه و دلگرم کننده خوانندگان محترم همچنان…

حول حالنا

ناصر هاشمی باید همه کارها را یاد بگیری که اگر بنا و لوله کش نجار نیامدند، گچ، ماله، آچار، میخ، چکش و اره را برداری و شروع کنی اما مگر می شود؟! بدقولی پشت بدقولی. بی مسئولیتی پشت….اگر باز زنگ بزنم، ممکن است هرچه ناسزاست نثارش کنم! امروز لوله کش نیامد. می دانم که او…

نامه سرگشاده عمونوروز

دکتر محمد بقایی (ماکان) بر کسی پوشیده نیست که من یکی از نخستین زادگان تاریخم. در روزی به هستی آمدم که آن را «اورمزد روز» می خوانند، یعنی روز خدا- همان که بعدها به «یوم الله» معروف شد- که نخستین روز از ماه فروردین است. در آن روزگاران کسی خدا را به معنای امروزی نمی…

آرزوی سالی پر برکت برای سینما

—حبیب اسماعیلى ای بهار ژرف به دیگر روز و دیگر سال تو می آیی و باران در رکابت سال ۹۵برای سینمای ایران پر بود از اتفاقات خوب (شکستن رکوردها ، استقبال و رضایتمندی تماشاگران و کسب جوایز متعدد داخلی و بین المللی) و متاسفانه از دست دادن برخی از فرهیختگان عرصه فرهنگ و هنر صف…

ایام نوروز من را می گذراند!

علیرضا خمسه ۱) به طور کلی و جزئی امسال از لحاظ حرفه ای برای من سال بسیار پیچیده ای بود: همه چیز خود به خودی و بی خودی در حال پیچش بود. یا من از بیکاری به همه چیز می پیچیدم یا به قول معروف گیر می دادم یا هر چیز که سر راهم قرار…

یک سال در یک نگاه!

—مسعود داودی این نوشتن های دقیقه نودی و دم دم های پایان سال کاری هم عذاب عظمایی است که گریبانگیر می شود! واقعیت این است که سال نود و پنج سال خوبی نبود؛ سال همراهی هم نبود، سال نود و پنج سال هجرت ها بود و کوچ ها. سال پایان حضور کسانی که وجودشان برای…

مرگ گاهی ریحان می چیند

ابراهیم داروغه زاده علی معلم عزیز و دوست داشتنی ، مگر میتوان باور کرد رفتنت را وقتی هر لحظه و همه جا حضور پر رنگت را با تمام وجود حس میکنیم، علی جان عزیز تو اولین و با وفا ترین دوست من از اولین روزهای امدنم به سینما بودی و هستی. چقدر شریف بودی و…

… ایکاش مرده بودم

مسعود جعفری جوزانی ایکاش مرده بودم و این خبر را نمى شنیدم… خبر سفر على را مى گویم که قلم زرین و صداى گرم و گیرایش پاسدار حقیقت بود… او که در این عصر ناجوانمرد بى مرام ، به کرامت انسان و استقلال معنا مى بخشید. تا چندین و چند ساعت باور نمى کردم. چهره…

یادگارهایی برای سینما

احمد گلچین باورش سخت است و پذیرش اش دشوار اینکه دوست عزیزى چون على معلم دنیاى فانى را بدرود گفته و دیگر او را در کنارمان نمى بینیم ناگوار است. شکیبایی برای مرگ عزیزان و دوستانی که هم نفس و در کنارت هستند، سخت تر و دشوارتر است. علی معلم برای سینمای ایران تلاش بسیار…

….خداحافظ علی

مسعود داودی یکشنبه عصر بهت، نگرانی و دلواپسی فضای رسانه ای کشور را در بر گرفت؛ خبر آن قدر «بد» و ناگوار بود که هیچکسی نمی خواست باورش کند… بعضی با پوزخند و برخی با ناباوری، آن را خبر بی اساسی می دانستند که آخرش حتما با مزاح و شوخی همراه می شد… اما نشد……

نگاهی به اتفاقات اخیر «هفت»؛ ما نادان شما دانا!

فوژان احمدی* «در عصر ارتباطات، سینما به منزله یک وسیله موثر و قدرتمند محسوب می شود اما جامعه شناسان و کارشناسان ارتباطات معتقدند، این رسانه ها هستند که می توانند بستر تاثیرگذاری سینما را در اذهان عمومی فراهم آورند. واقعیت این است که سینما بدون تکیه بر فضای رسانه های مکتوب همچون روزنامه ها و…

یادداشت های بی تاریخ

پرویز نوری ۱- با جشنواره ۳۵ فیلم فجر و برندگان و بازندگان آن فاصله گرفته ایم اما یادمان نرفته که چطور فیلم شبه مستند «ماجرای نیمروز» بهترین شناخته شد. یک مرتبه به یاد اسکار امسال افتادیم که از پاکت اشتباهی ناگهان اسم فیلم دیگری به عنوان بهترین درآمد، گفتیم نکند همچه مشکلی هم برای جشنواره…

اسکار، جایزه بزرگی که دیگر بزرگ نیست!

سید رضا اورنگ جایزه اسکار، بی شک بزرگ ترین اتفاق سینمایی است که جایزه گرفتن در آن برای هر هنرمندی مایه افتخار است، چه حقش باشد و چه نباشد. هر سال علاقه مندان، منتقدان و دست اندرکاران سینما به انتظار می نشینند تا زمان برگزاری جایزه اسکار فرا رسد. برای هر سینماگری از فیلمبردار گرفته…