جشنواره کن در راه است

ایران دوباره به نخل طلا، شیرطلایی و اسکار دست خواهد یافت؟

محمد حقیقت – جشنواره برلین را که پشت سر بگذاریم، نگاه ها به سوی مراسم «سزار» در پاریس و «اسکار» در لس آنجلس خیره می شود که آن هم یکشنبه شب انجام شد و میلیونها نفر از طریق شبکه های تلویزیونی و غیره در جریان آن قرار گرفتند .
حالا همه اهالی هنرهفتم چشم براه پرشکوه ترین جشنواره دنیای سینما، «کن ۲۰۱۶» در ماه مه هستند.
کمیته انتخاب چهار بخش جشنواره فیلم کن، در حال حاضر به صورت شبانه روزی درحال دیدن فیلم های رسیده از سراسر جهان هستند. نامداران سینما هم با آثار تازه خود در صف طولانی ایستاده اند. گمانه زنی ها و شایعات هم در پاریس روز به روز قوت می گیرد. طبیعتا برای ایرانیان و علاقمندان به سینمای آن هم، کنجکاوی بسیار زیاد خواهد بود.
سینمای ایران بدون شک در منطقه آسیا از پرافتخارترین آنها در سطح بین المللی بوده و توانسته به ویژه در سی سال اخیر، بیش از ۵۰ جایزه معتبر به دست آورد. (اگرچه برخی ها در ایران دلشان را هم به این خوش کرده اند که در قصبه هرکشوری که جشنواره مانندی برپاشده بوده، سینمای ایران هم جایزه برده و تعداد آن را بیش از هزار جایزه قلمداد می کنند!!).
جایگاه سینمای ایران امروز در جشنواره ها، توقع ها را بالا می برد به طوریکه به محض اینکه فیلمی کاندیدای اسکار یا در جای دیگری پذیرفته نمی شود و اگر شد، جایزه ای نمی برد، عده ای در ایران شروع به انتقاد کردن ونق زدن می کنند. و در پشت پرده آن ، چیزهائی می بینند. – برعکس عده ای دیگر در داخل و خارج (فیلمساز وغیر فیلمساز) تا فیلمی از ایران جایزه مهمی به دست می آورد، آن را مرتبط با روابط پنهان غرب، دادن رشوه، زد وبند وغیره تلقی و ارزیابی می کنند.
اما واقعیت کجاست؟ حقیقت چیست ؟
البته فراهم شدن زمینه ها برای موفقیت یک فیلم، چه از ایران آمده باشد چه از کشور دیگری، در برنده شدن یک فیلم در یک جشنواره بی تاثیر نیست. عناصر گوناگونی دست بدست هم می دهند تا فیلمی مطرح شود و بتواند برسکوی بالای برندگان یک جشنواره مهم جهانی قدم بگذارد. دربین این عناصر، ارزش هنری خود اثر، بدون شک تاثیر گذار خواهد بود اما «شرط لازم وکافی» هم باید جور شود. شرایط سیاسی، جو عمومی برای طرفداری از یک فیلم یا فیلمساز، و چیدمان مهره هائی در اطراف فیلم، نیز می تواند در برنده شدن فیلم مورد نظر دخالت داشته باشد.
به عنوان مثال در سال ۱۹۸۲ که فیلم «یول»(راه) اثر بسیار خوب کارگردان ترک، ایلماز گونی، برنده نخل طلا شد، مورد جالبی است. آقای ژان، یکی از کارکنان کمپانی (ام کا ۲) که پخش کننده فیلم بود روزی برایم تعریف کرد چگونه شرایط را برای برنده شدن این فیلم فراهم کرده بودند.
ایلماز گونی به تازگی مخفیانه با فیلمش از ترکیه فرار کرده بود، و درپاریس درخانه آقای (ایکس) مخفی شده بود تا اینکه جشنواره کن فیلم را دید و انتخاب کرد. سپس جشنواره شروع شد. کارگردان را با بادیگارد به جشنواره کن آورده بودند و مصاحبه کردن خبرنگاران با او خیلی سخت بود و همین مورد کنجکاوی ها را بیشتر می کرد. از سوی دیگر دولت ترکیه که به هیچ عنوان از حضور فیلم که بدون اجازه در کشورش ساخته شده بود خوشحال نبود، از جشنواره کن و وزارت فرهنگ و هنر فرانسه خواسته بود که فیلم «یول» را از جشنواره کن بیرون بیاورند اما ژیل ژاکوب مدیر جشنواره به تمامی ان درخواست ها بی اعتنا بود.
جو جشنواره روز به روز هیجان زده تر می شد. خود فیلم هم از نظر کارشناسان و منتقدان با اعتبار سینمایی، بسیار با ارزش ارزیابی شد و سرانجام نخل طلا به فیلم داده شد. کشور ترکیه سی و دو سال بعد، در ۲۰۱۴، بدون جنجال سیاسی، دومین نخل طلا را برای خواب زمستانی اثر نوری بیلگه جیلان، بدست آورد.
در مورد سینمای ایران ، امروزه با صحبت کردن با دوستان علاقمند به این سینما بارها صحبت به میان می آید که چه موقعی و با کدام فیلم و از کدام کارگردان ایرانی، ما دارای دومین نخل طلا، دومین شیر طلا، دومین اسکار خواهیم شد؟
به نظر می اید امسال فیلم تازه اصغر فرهادی «فروشنده» می تواند شانسی برای راه یافتن به مسابقه کن داشته باشد. آیا سورپرایزی در مورد بقیه فیلم های ایرانی خواهیم داشت؟ کسی چه می داند!

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *