یک مقام مسئول در دفتر ریاست جمهوری: متأسفانه بسیاری از نامه ها رویکردهای سیاسی دارند

بررسی دلایل افزایش گلایه سینماگران از مشکلات معیشتی

بانی فیلم – گروه سینمای ایران: این روزها شاید دیگر شنیدن خبر انتشار نامه های سرگشاده و اعتراض آمیز به وضع معیشتی و رفاهی و گلایه از نبود فرصت های شغلی از سوی هنرمندان چندان عجیب نیست. فشار زندگی و نبود شرایط کاری مناسب برای خیلی از هنرمندان دیگر پیشکسوت و جوان نمی شناسد و اغلب آنان چه مقطعی و چه مداوم با این مسائل ناگوار و نگران کننده درگیر بوده و هستند. دیروز هم خبر انتشار نامه تعدادی سینماگران به رئیس جمهور در اعتراض به وضع معیشتی شان، خاطر خیلی ها را آزرده کرد. نامه ای همانند آنچه اخیراً شماری از بازیگران زن در اعتراض به وضع کار و روابط الوده در پشت صحنه، خطاب به معاون سیما نوشتند.
البته در پیگیری نامه ای که دیروز خبرش آمد و امضای نگارندگان آن محفوظ اعلام شد، یک مقام مسئول در دفتر ریاست جمهوری به بانی فیلم گفت که اصلاً چنین نامه ای به این دختر ارسال نشده است. وی که نخواست نامش فاش شود، در گفت و گو با خبرنگار ما افزود: «متأسفانه در رسانه ها رسم شده نامه ها و بیانیه های مختلفی به نام اقشار و گروه های اجتماعی خطاب به مسوولان ارشد کشور منتشر می شود. در حالی که بسیاری از آنها شامل رویکردهای سیاسی خاصی است. نه از مجاری رسمی برای گیرنده ارسال می شود و نه نام امضا کنندگان شفاف می شود. در اکثر مواقع هم پیش از کارکرد صنفی و گره گشایی از مشکلات مثلاً اهالی سینما، کارکردهای سیاسی رسانه ای پیدا می کند».
با این حال مسئله معیشتی هنرمندان مدت هاست که مطرح است و مسئولین هم گویا تمایلی جدی به حل و فصل آن نشان نمی دهند. بر همین اساس تصمیم گرفتیم در گزارشی با تعدادی از هنرمندان گفت و گویی داشته باشیم و جویای آن شویم که چرا خانه سینما در تأمین معیشتشان تعلل دارد و چرا مثلاً هزینه برگزاری برخی از جشنواره ها را به تأمین معیشت هنرمندان اختصاص نمی دهند. در این گزارش با علیرضا زرین دست و تورج منصوری مدیر فیلمبرداری سینما و ژاله علو گپی داشته ایم که در ادامه می خوانیم:

علیرضا زرین دست:
خانه سینما نمادین است!

علیرضا زرین دست مدیر فیلمبرداری، آثاری چون «کفشهایم کو؟»، «متروپل» و «مزار شریف» در گفت و گو با بانی فیلم در ارتباط با تعلل خانه سینما در تأمین معیشت هنرمندان، گفت: «خانه سینما بیشتر از آنکه در تلاش برای اعضای خود باشد، درگیر مسائل مدیریتی است. به اعتقاد من، اعضای آن بیش از حد به خانه سینما دل بسته اند؛ در صورتیکه تنها ظاهری سمبلیک و نمادین دارد. شرایط داخلی سینما، خانه سینما را تبدیل به یک پناهگاه برای احیا حق و حقوق هنرمندان کرده است. هنرمندانی هستند که پس از ۴۰ یا ۵۰ سال فعالیت، همچنان تکیه گاه بیمه ای هم ندارند.»
وی با اشاره به این موضوع که خانه سینما باید برای اعضای خود حق و حقوقی قائل باشد، خاطر نشان کرد: «اساسنامه خانه سینما از ابتدا باید به گونه ای تنظیم می شد تا این امکان را داشته باشد از حقوق اعضای خود به شکل سندیکایی دفاع کند. انجمن فیلمبرداران حدود ۲۵ سال است که در نظر دارد، طرحی را با عنوان تکریم هنرمندان اجرا کند و مدارکی را هم دریافت کرده، اما این امر تا کنون محقق نشده است. بیمه هنرمندان بیشتر جنبه فکاهی دارد. برای سابقه بیمه، پیگیری انجام دادم و متوجه شدم سابقه بیمه من موجود نیست.»
مدیر فیلمبرداری فیلم های «ملکه» و «سوپر استار» با بیان اینکه خانه سینما وکیل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، عنوان کرد: خانه سینما وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و منابع مالی آن از از این وزارتخانه تأمین می شود. باید در ارتباط با این جریان، طرحی اندیشیده شود یا به کل هنرمندان تحت پوشش بخشی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار بگیرند یا منابع مالی وجود داشته باشد تا خانه سینما به شکل مستقل عمل کند.»
او با بیان اینکه ده ها هنرمند تاکنون بارها خواسته اند تا بودجه برگزاری جشنواره ها به تأمین معیشت اعضای خانه سینما اختصاص یابد، یادآور شد: «بودجه برگزاری برخی از جشنواره ها باید به مسائل مربوط به بیمه و مستمری هنرمندان اختصاص داده شود. بعضی از جشنواره های خنثی و بی تاثیر، حتی نمی توانند با در اختیار قرار دادن بلیت های رایگان، مخاطبی را جذب کنند.»
مدیر فیلمبرداری فیلم سینمایی «پسر آدم، دختر هوا» درخصوص ارزیابی اش از حضور مافیا در سینما، گفت: سینمای ما آنقدر بزرگ نیست که مافیا داشته باشد. بعضی از مدیران با برخی از سازمان ها ارتباط خوبی دارند و به اشخاصی به راحتی بودجه داده می شود. اما در کل سینمای ما کوچکتر از آن است که مافیا داشته باشد.»
وی در پایان خاطر نشان کرد: «همانطور که کارمندان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد فارابی تکیه گاه حقیقی و حقوقی دارند، اعضای خانه سینما نیز باید داشته باشند. وقتی در خود سینما زندگی وجود ندارد، موسسات وابسته به سینما به چه کار می آیند؟ خانه سینما باید تکلیف را روشن کند و برای اعضای خود کاری انجام دهد و امنیت و معیشت به وجود آورد. باید به این مسئله توجه اساسی شود.»

تورج منصوری:
حقوق بازنشستگی هنرمندان
زیر خط فقر است
تورج منصوری مدیر فیلمبرداری فیلم های «گشت ارشاد»، «عقاب صحرا» و «پل چوبی»، در گفت و گو با بانی فیلم درباره نامه تعدادی از هنرمندان به رئیس جمهور، گفت: «رئیس جمهوری همچون آقای روحانی که انسانی فرهیخته و فرهنگ دوست است، حتماً با نگاهی کوچک می تواند متوجه مشکلات معیشتی هنرمندان شود و کسانی را که درآمدشان از گیشه سینماهاست با کم درآمدترین کارمندان دولت مقایسه کند».
وی در ادامه اضافه کرد: «کارمندان تشکیلات و سازمانهای دیگر، مانند تلویزیون، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت کشاورزی، کارمندان بازنشسته دولت و … شاید مشکل معیشتی و بیمه نداشته باشند و حتی شاید منزل مسکونی سازمانی هم به آنان داده شود، اما هنرمندان ما در زمان بازنشستگی تنها روزی بیست و پنج هزار تومان دریافتی دارند که معادل هفتصد پنجاه هزار تومان در ماه می شود. آیا با ماهی هفتصد و پنجاه هزار تومان در ماه، امکان آن هست که شخصی در شهر زندگی کند؟ حتی به سختی می توان در روستایی دور افتاده سر کرد و این یعنی زیر خط فقر.
مدیر فیلمبرداری فیلم سینمایی «لاله» با بیان این موضوع که از ریاست جمهوری می خواهیم تا با لطف بیشتری به ما هنرمندان نگاه کند، خاطر نشان کرد: هنرمندان قوی ترین سفیران جمهوری اسلامی ایران بوده اند و به مومنانه ترین شکل ممکن انجام وظیفه کرده اند. حداقل چیزی که از ریاست جمهوری می خواهیم این است که سطح حقوق بازنشستگی را بالا ببرند تا بتوانیم زنده بمانیم و زندگی کنیم».
ژاله علو
خانه سینما، زمانی خانه ما بود
ژاله علو بازیگر قدیمی سینمای ایران با بیان اینکه اصلا مگر سینمایی ها خانه ای دارند به بانی فیلم گفت: «خانه سینما در گذشته وجود داشت ،اکنون هم مگر چنین خانه ای وجود دارد؟ کسانی که نیاز به حمایت از سوی این خانه داشتند همگی مایوس شده و به سختی روزگار می گذرانند». او ادامه داد: «من درباره خودم صحبت نمی کنم،درباره خیلی از آنهایی صحبت می کنم که در این عرصه جوانی و میانسالی خود را گذاشته اند و برای من از حامی نبودن این خانه گله کرده اند».
ژاله علو همچنین با اشاره به اینکه از این خانه دور هستم و هیچ اطلاعی از داخل آن و آدم هایش ندارم گفت: «در گذشته به این شکل نبود.خانه سینما خانه ما بود و توجه زیادی به همه اعضای خود داشت، ولی امروز این خانه از حال و احوال و مشکلات اعضای خود خبر ندارد». علو ادامه داد: «موجودیت این خانه چیست و برای اعضایش چه کرده؟ من که نه از فعالیت های آن خبر دارم و نه ارتباطی دارم ولی آیا این خانه در حل کردن مشکلات و تامین کردن نیازهای اعضای خود فعالیتی دارد؟ این بازیگر در پایان تاکید کرد: «از ماجراها و اتفاقاتی که در این خانه، البته اگر وجود داشته باشد(!) بی اطلاع هستم و هراز چندگاهی با گلایه همکارانم از این خانه متوجه ماجراهای آن می شوم».

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *