یادداشت

حمله به کمدی ها فضاسازی است

عزیزالله حاجی مشهدی
من تا این لحظه نه فیلم «خانم یایا» ساخته عبدالرضا کاهانی را دیده ام و نه فیلم «لس آنجلس تهران» کار تازه تینا پاکروان را. اما در فضای پرهیاهوی رسانه ای و جو سازی برخی سایت ها با یادداشت ها و واکنش هایی رو به رو شده ام که به طور مشخص شاید درست ترین و دقیق ترین حرف ها را دوست منتقد و همکار مطبوعاتی مان کیوان کثیریان مطرح کرده است. به اعتقاد من هم؛ بسیاری از این حرف و حدیث ها تنها در منافع شخصی مخالفان و حمله کنندگان به این گونه فیلم ها ریشه دارد و از سر دلسوزی برای سینمای ایران مطرح نمی شود. شاید لازم باشد بی تعارف گفته شود که در سینمای ایران؛ طی یک دهه اخیر حتی دو سه فیلم شادی آور ( کمدی) درخشان نیز نداشته ایم. میانگین کیفیت آثار تولید شده و به نمایش در آمده نیز هیچگاه از سطح متوسط بالاتر نرفته و به اصطلاح با کاری به یاد ماندنی و درخشان هم مواجه نشدیم؛ اما بسیاری از این فیلم ها با حضور چند بازیگر آشنا و حتی تکراری از: رضا عطاران گرفته تا مهران غفوریان؛شقایق دهقان ؛ اکبر عبدی ؛ علی صادقی؛ بهاره رهنما؛ علیرضا خمسه؛ جواد رضویان؛ حمید فرخ نژاد؛امین حیایی و جواد عزتی و….
.. گاه با فروش بالایی نیز رو به رو شده و به باشگاه میلیاردی ها پیوستند.
شاید به گواهی فیلم های گذشته عبدالرضا کاهانی و تینا پاکروان؛ تردیدی نمی توان داشت که سطح کیفی فیلم های تازه این دو فیلمساز از نمونه هایی مثل: هزار پا ؛خوب ؛ بد ؛ جلف ؛ هشتگ و یا گشت ارشاد و اکسیدان و من سالوادور نیستم یا خالتور، پایین تر نباشد؛ اما رو به رو شدن با این میزان از هجمه های بی پایه و بدون دلیل؛ شاید معنایی جز این ندارد که این واکنش ها را باید به برخی مسایل حاشیه ای و غیر حرفه ای و نیز مباحث جدا از بررسی سطح کیفی این گونه فیلم ها ربط داد. به ویژه که می دانیم؛سطح سلیقه و پسند و توقع تماشاگران ایرانی این گونه آثار نیز در این چندماهه و طی یکی دوساله اخیر، به طرز معجزه آسایی دچار تغییر و تحول نشده است!
از آنجا که این فضا سازی ها به کیفیت فیلم ها و ساختار سینمایی آن ها ربط مستقیمی ندارد؛به همین دلیل؛ نباید نگران بود که مثلا برای بازیگران حاضر در این آثار یا ایفای نقش آنان در فیلم های بعدی دیگر نیز ؛ به دلیل این مخالفت ها ؛ اشکالی ایجاد شود و تاثیری منفی در ذهن مخاطبان این فیلم ها باقی بماند. امتیاز دادن به کارنامه بازیگری یک بازیگر سینما یا تلویزیون، تنها با سنجش و ارزیابی یک یا دو فیلم آن بازیگر تعیین نمی شود بلکه باتوجه به مجموعه حضور یک بازیگر در آثار سینمایی یا تلویزیونی؛ شکل می گیرد.
* منتقد فیلم و مدرس سینما

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *