مراسم خاكسپاری پیکر دكتر محمود خوشنام، پژوهشگر و کارشناس مطرح موسیقی، روز دوم فروردين ۱۴۰۰ در آرامگاه مركزی بُن برگزار شد.
به گزارش دویچه وله، در مراسم یادبود و خاکسپاری این پژوهشگر موسيقی، دوستان و دوستداران او با وجود محدوديت‌های سنگين كرونایی گردهم آمدند و یادش را گرامی داشتند. در این مراسم نخست شاپور سليمی گوينده و دست‌اندركار تئاتر با سروده‌ای از سعدی ياد ازدست‌رفته را گرامی داشت.
بهرخ بابايی، برگزاركننده جشنواره سالانه تئاتر ايرانی در شهر كلن در ادامه از پشتيبانی بی‌دریغ محمود خوشنام گفت كه “همواره شامل حال انجمن تئاتر ايران می‌شد. هر مشاوره‌ای كه می‌خواستيم بی هيچ خستگی انجام می‌داد و هرگز با وجود اختلاف ديدگاه‌های عقيدتی كه داشتيم، انگشت اتهام به سوی كسی دراز نمی‌کرد”.
محمدعلی بهبودی، كارگردان و هنرپيشه پركار تئاتر از زندگی پربار زنده ياد خوشنام گفت: “گويی سرنوشت آگاهانه اين نام را برای او رقم زده است. سعديا مرد نكونام نميرد هرگز”.
مريم آخوندی خواننده آوازهای سنتی و سرپرست گروه موسيقی “بانو” در سخنانی از خاطراتش با محمود خوشنام ياد كرد: “نامش را در نقدهای مجله موسيقی ديده بودم و خوشحال بودم كه اگر از سرچشمه خودمان جدا شده‌ايم، كسی هست كه آثار ما را بشنود و نقد كند”.
آرزو خوشنام فرزند دكتر محمود خوشنام در سخنان گيرا و خودمانی‌اش تربيت پدرش را اثرگذار توصيف كرد: “پدرم بيش از هرچيز با طنز و تلويح و هميشه خيلی كوتاه با ما حرف می‌زد. من به خاطر او كارگردان شدم، پيانو ياد گرفتم و خيلی چيزهای ديگر اما ژرف‌ترين تأثيرش بر من اين است كه فرهنگ در كار و زندگی‌ام نقش اصلی را ايفا می‌کند.
الهه خوشنام، گزارشگر پركار فرهنگی كه از غم درگذشت همسر، توانست تنها چند كلمه بگويد از ۴۴ سال زندگی پربار گفت: “روی كارت عروسی ما نوشته بود: ما آغاز دو آزادی را جشن می‌گیریم”.
سپيده رئيس سادات، خواننده و نوازنده مطرح سه‌تار و پژوهشگر موسيقی به پيروی از سبك نقادانه زنده‌ياد خوشنام، نقش او را در روشنگری در زمينه موسيقی برجسته كرد: “شايد تنها كتاب مفصلی كه اين آخر درباره موسيقی خوانده‌ام “از نجوای سنت تا غوغای پاپ” آقای دكتر خوشنام باشد كه در آن نشانی از تفكيک جنسيتی و سلسله مراتب اين سبک نسبت به آن يكی نيست”.
محمود خوشنام كه نويسندگی را از همكاری با مجله طنزآميز “توفيق” آغاز كرده بود، پژوهش، به‌ويژه كندوكاو در زمينه موسيقی را در آلمان ادامه داد و آخرين اثرش “از نجوای سنت” را دو سال پيش از درگذشتش به چاپ رساند.
او در روز ۲۴ اسفند ۱۳۹۹ در ۸۵ سالگی در شهر بن آلمان درگذشت.

(Visited 53 times, 1 visits today)

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *