«ویدئویی» یا «سینمایی»، مسئله همین است!

دبیر جشنواره فیلم فجر از آنچه «نقص قانونی» می خواند، دفاع کرد!

بانی فیلم، گروه سینمای ایران، البرز کوشیار: دبیر سی و هشتمین دوره جشنوار فیلم فجر صبح امروز با حضور در یک برنامه تلویزیونی در شبکه پنج، تلاش کرد ابهامات در اعلام اسامی فیلم های بخش نگاه نو را به نوعی توجیه کند. صحبتهایی که او امروز در برنامه صبحگاهی «یه روز تازه» در این باره بیان کرد، در حالی بود که سال گذشته او نظرات دیگری داشت!

ابراهیم داروغه‌زاده که سال گذشته به عنوان دبیر سی و هفتمین دوره جشنوار فیلم فجر در برنامه «شهر فرنگ» شبکه خبر حاضر شده بود، انتخاب فیلم های دوم یا چندم کارگردانان را برای شرکت در بخش نگاه نو، ناشی از یک «نقص» دانسته بود. نقصی که به گفته او قرار بود طی بازنگری در آیین نامه این رویداد برای سال جاری رفع شود که نشد. او در آن برنامه گفته بود: «طبق آیین نامه ملاک پروانه ساخت سینمایی بوده که به نظرم این هم نیازمند بازنگری است. چون بعضی از فیلم ها با پروانه ویدئویی ساخته می شود و در گروه هنر و تجربه اکران می شود یا در جشنواره های سینمایی دنیا حضور پیدا می کنند. این فیلمسازان را نمی شود گفت فیلمسازان فیلم اول هستند. این نقص وجود دارد و نیازمند بازنگری است. حتما در آیین نامه جشنواره فجر سی و هشتم که فکر می‌کنم قبل از عید(۹۸) منتشر شود این بازنگری صورت خواهد گرفت».

دیروز اما خبر حضور سه فیلم در بخش نگاه نوی فجر امسال که هیچیک آثار اول کارگردانانشان نیستند، حسابی حاشیه ساز شد. داروغه زاده اما امروز صبح بدون توجه به صحبتهای سال پیش خود مبنی بر «نقص» بودن این مسئله، دست به توجیه زد. توجیهی که بر اساس آن، نامدارترین و کهنه کارترین کارگردانان دنیا هم در صورت اقدام به فیلمسازی در ایران و احیاناً شرکت دادن آن در جشنواره فجر(که بیشتر به یک فرض محال می ماند!)، فیلم اولی محسوب می شوند!

داروغه زاده امروز در این باره گفته: «شرایط پذیرفته‌شدن یا عدم پذیرش فیلم‌های اول فیلمسازان بر اساس قوانین سازمان سینمایی و آئین‌نامه جشنواره فیلم فجر صورت می‌گیرد و بارها پیش آمده که فیلم‌ها به دلیل نداشتن پروانه ساخت سینمایی از حضور در جشنواره محروم شده‌اند. امسال هم فیلم‌های پذیرفته شده در بخش نگاه نو، اولین فیلم‌های سازندگان‌شان بوده که دارای پروانه ساخت سینمایی بوده‌اند. بحث حضور فیلم‌اول در جشنواره فیلم فجر، متأثر از قوانین سازمان سینمایی است. در سازمان سینمایی و در خانه سینما هنوز بین فیلم ویدئویی و غیرسینمایی با فیلم سینمایی تفاوت قائل می‌شوند. فیلمساز می‌تواند فیلم ویدئویی با پروانه ساخت ویدئویی بسازد اما وقتی فیلم با پروانه ساخت سینمایی می‌سازد، این فیلم اولین فیلم سینمایی او محسوب می‌شود. اینجا هم بر اساس این که فیلم ارائه شده به بخش نگاه نو دارای پروانه ساخت سینمایی باشد، در جشنواره شرکت می‌کند. چند مورد در فهرست اعلام شده در بخش نگاه نو، پیش‌تر فیلم ویدئویی با پروانه ساخت غیرسینمایی ساخته بودند و جالب آن که برخی از فیلم‌های پیشین این عزیزان به دلیل نداشتن پروانه ساخت سینمایی در جشنواره پذیرفته نشده بود. ما نمی‌توانیم فیلمی که پروانه ساخت ویدئویی دارد را انتخاب کنیم و استاندارد دوگانه در این زمینه وجود ندارد».

این «نقص» قانونی پیشین و «استاندارد» یگانه امروز در حالی همچنان معیار هیأت انتخاب بخش نگاه نوی جشنواره فجر ۳۸ و البته ۳۷ قرار گرفت که خیلی از کارشناسان آنرا برای رویداد سینمایی مهمی مثل فیلم فجر شایسته نمی دانند. اصرار بر این استدلال سست و غیر منطقی در حالی از سوی سیاست گذاران و متولیان جشنواره فیلم فجر صورت می گیرد که سینماگران نیز در این باره بلاتکلیف و ناراضی به نظر می رسند.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *