روزگار غریبی‌ست؛ داس ویروس کرونا، زندگانی‌ها را به مخاطره انداخته

در حال بارگزاری فیلم...

بانی‌فیلم:

با افزایش آزاردهنده آمار مرگ‌ و میر هموطنان‌مان در اثر ابتلا به ویروس کرونا، خطر کشتار و جان باختن مبتلایان به بیماری کووید۱۹ هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود.

قرنطینه، رعایت فاصله اجتماعی، استفاده از ماسک و دور بودن از مکان‌هایی سربسته، همگی در کاهش ابتلا به این بیماری نوظهور چینی، موثر خواهد بود.

تعطیلی دو هفته‌ای شهرهای پرخطر توسط دولت حسن روحانی هرچند به اقتصاد متزلزل بسیاری از هموطنان‌مان آسیب‌های جدی وارد می‌کند اما رعایت نکردن موارد و توصیه‌های بهداشتی، رفتن به دل خطر است و دیگر «جانی» باقی نمی‌گذارد تا «نانی» به کف آوریم!

در خواب خوش مسئولان و در بی‌توجهی کامل مدیرانی که انگار درد جامعه را نمی‌دانند و آن را نمی‌فهمند؛ و در هنگامه کارزار منازعات‌ سیاسی و جناحی تشنگان قدرت، سنگینی تیغ تیز این ویروس خطرناک، روی شاهرگ حیاتی مردم شریف ایران به شدت احساس می‌شود، خطری که زندگی‌شان را در خطر نیستی و فنا قرار داده است.

سازمان سینمایی به شکل کامل، بی‌خیال وضع ناخوشایند و ناگوار دست‌اندرکاران زحمتکش سینما و تلویزیون شده و گویی تنها در فکر پر کردن کارنامه‌های مدیرانش است؛ عجیب است که در این رسوب بلوای کرونا، مدیران سینمایی در اندیشه این هستند که آیا جشنواره‌های ریز و درشت را برکزار کنند یا نه. این جماعت دور از واقعیات جامعه، بی‌توجه به مشکلات معیشتی مردم، صرفا در اندیشه هزینه‌ کردن بودجه‌های چندمیلیارد تومانی در قالب ردیف‌های بودجه‌ سازمان متبوع‌شان هستند!

روزگار غریبی شده است؛ عوامل زحمتکش پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی، بیمناک از به خطر افتادن شرایط مالی‌شان، در پروژه‌هایی مشغول می‌شوند که شاید حداقل‌های رعایت‌های بهداشتی نیز انجام نمی‌پذیرد، اما از سوی دیگر، صاحبان ناشناس سرمایه‌های نجومی، در فکر خرج کردن پول‌‌های کلانی هستند که مسلما با هزینه کردن بخش کوچکی از آن می‌توان وضعیت اقتصادی اهالی سینما را سروسامان داد!
در چنین هنگامه‌ای، هم وزارت ارشاد و سازمان سینمایی و هم سازمان صداوسیما در دنیای دیگری سیر می‌کنند!

مدیران سازمان سینمایی انگار درصدد هستند در فرصت باقیمانده تا واگذاری میزهای مدیریتی‌شان، با حاتم‌بخشی به فیلم‌های بی‌خاصیت و شبیه به هم، و با حمایت از پروژه‌های سفارشی، تتمه پول‌های باقی‌مانده در کیسه بودجه سازمان متبوع‌شان را خرج فیلم‌هایی کنند که در بهترین حالت‌شان، تنها به درد آرشیو شدن در قفسه‌های طول و طویل بایگانی‌های مراکزی مانند بنیاد فارابی می‌خورند!

بارها و بارها گفته‌ایم و نوشته‌ایم که آیندگان در مورد عملکرد مدیران و مسئولان، داوری‌های سختی خواهند کرد اما طمینان داشته باشیم که مصائب و معضلات حاصل از سو‌ِ مدیریت‌ها، آن هم در این روزگار کرونایی و عجیب‌و‌غریب، دامن‌گیر مسببان خواهد شد…
شاید خواسته زیادی باشد اما در زمانه‌ای که کسی به قکر ما نیست، خودمان چاره کنیم و با با رعایت موارد بهداشتی، اهیمت بیشتری به زندگی‌مان بدهیم. تماشای بخش اول این ویدیو تاکیدی بر ضرورت‌های رعایت همین موارد و پروتکل‌های بهداشتی در مهار ویروس کروناست. بخش دوم ویدیو هم شاید نوعی آینده‌نگری نویسندگان سریال «شب‌های برره» در ارتباط با شیوع ویروسی خطرناک به حساب آید اما هجیب است که استدلال‌های شخصیت‌های این بخش از سریال «شب‌های برره»، به شکل طنزآمیزی مشابهت‌هایی با بیانیه‌ها و دستورالعمل‌های صادره از سوی تشکل‌های صنفی دارد…!

اشتراک گذاری در:

نظرات 2

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *