سازوکار مناسبی در صدا و سیما برای اشتغال افراد وجود ندارد

کارگردان فیلم‌های «بام تا بام» و «شاید دوست شاید دشمن» درباره لزوم ورود صدا و سیما به اوضاع معیشتی هنرمندان در روزهای کرونایی به صحبت پرداخت.
مجید تربتی‌فرد کارگردان و تهیه‌کننده درباره لزوم توجه مدیران صدا و سیما به اوضاع معیشتی هنرمندان در روزهای شیوع کرونا به بانی‌فیلم گفت: در سال‌های اخیر شاهد بوده‌ایم که تعداد زیادی از افراد شاغل در سینما و تلویزیون بالاخص حوزه‌های تهیه‌کنندگی و کارگردانی گرفتار معضل بیکاری و مشکل در تأمین معاش خود و خانواده شده و به کارهایی غیر از حرفه اصلی‌شان روی آورده‌اند. حال در روزهایی که مردم با ویروس کرونا درگیر شده‌اند بر شدت این مشکلات معیشتی افزوده شده است.
وی افزود: متأسفانه این روزها بازیگران و افراد شاغل در پشت صحنه به دلیل شرایط حاکم بر سینما و تلویزیون در تامین حداقل معاش خود با مشکل مواجه شده‌اند ولی در این میان تعداد محدودی از افراد نه تنها بیکار نبوده بلکه گاهی همزمان مشغول تولید چند اثر هستند. از دلایل این امر می‌توان به عدم وجود ساز و کار مناسب و صحیح در صدا و سیما برای انتخاب سازندگان (تهیه‌کننده، کارگردان، نویسنده) در تولید آثار نمایشی نام برد.
کارگردان فیلم‌های «سبز سپید سرخ» و «برج خاکستر» در ادامه با انتقاد از عدم بکارگیری نیروهای امتحان پس داده در تلویزیون گفت: چرا باید افرادی که سال‌های نه چندان دور و در دهه ۸۰ آثار قابل قبولی برای صدا و سیما ساخته‌اند سال‌ها بیکار باشند و تنها عده‌ای معدود جزو انتخاب‌های اول و همیشگی مدیران و سازندگان پروژه‌ها قرار بگیرند. آیا به جز این افراد هنرمندان کاربلد و امتحان پس داده دیگری وجود ندارد؟ نکته جالب اینکه متأسفانه برخی از افرادی که به دفعات مشغول کار هستند کارنامه ضعیفی هم دارند ولی باز هم شاهد فعالیت آنها هستیم. نتیجه این اتفاق نیز آثار ضعیفی که در سال‌های اخیر از صدا و سیما پخش شده است.
تربتی‌فرد در پایان با اشاره به لزوم راه‌اندازی یک بانک اطلاعاتی از هنرمندان و ملزم کردن مدیران در استفاده از افرادی که در این بانک اطلاعاتی از سابقه خوبی برخوردار هستند گفت: اگر صدا و سیما بانک اطلاعاتی از نویسندگان، تهیه‌کنندگان و کارگردانانی را که سابقه همکاری با صدا و سیما را داشته‌اند تهیه و برای ساخت هر اثر نمایشی مدیران را ملزم به استفاده از این عوامل به تناوب و نوبت می‌کرد شاید تا حدی عدالت در کار و تنوع در اندیشه و خلاقیت می‌توانست به کیفیت آثار کمک کند. مهم‌تر اینکه از بیکاری طولانی مدت عوامل نیز کاسته می‌شد و مخاطب هم شاهد آثاری متنوع و با کیفیت‌تر بود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *