آمین خواهیم گفت!

سالروزی برای جشن و عزا؛ سینمای ایران ۱۲۸ساله شد

در حال بارگزاری فیلم...
در حال بارگزاری فیلم...

بانی‌فیلم:

سینمای ایران امروز فرارسیدن سالروز ۱۲۸سالگی‌اش را در شرایطی جشن می‌گیرد که پیرامون میز این مراسم، افرادی نشسته‌اند که کمترین قرابت را با سینما دارند!
سینمای ایران اگرچه این‌ روزها سخت درگیر پشت سر گذاشتن مشکلات ناشی از فراگیری «ویروس چینی» شده اما از شما چه پنهان، ادامه روند تولید و شرایط سینما پیش از زمان شیوع کرونا هم چندان نتایج مطلوبی برای سینمای کشورمان و دست‌اندرکاران واقعی آن نداشت!
سینمای این روزها شباهت مضمونی عجیبی با موضوع بهره‌کشی و استثمار در فیلم «ساز دهنی» امیر نادری دارد!)
برخی مناسبت‌های تقویمی در عین داشتن وجهه قابل احترام، بنا به دلایل مختلف و متقاوت، پس از مدتی تنها برگه‌هایی برای یادآوری‌های زودگذر هستند؛ نمونه‌اش همین روز بیستم شهریور و «روز ملی سینمای ایران» است که انگار مدت‌هاست تنها تاریخی شده برای احوالپرسی و برگه‌‌ای در روزشمار تقویم‌ها.

اگر بخواهیم مصداقی‌تر این موضوع را بیان کنیم باید به دورانی که سینمای ایران در ۸-۷ سال پیش پشت سر گذاشته بپردازیم.

این ادعای گزافی نیست که بگوییم در دوران مدیریت سینما در دولت‌های یازدهم و دوازدهم، سیر نزول کیفی تولیدات سینمایی و ویدیویی چنان روند و شتاب هراسناکی گرفت که شاید کمتر بتوان فیلم و سریالی را سراغ گرفت که در انتها، جز خجالت، شرمندگی و تاسف نصیب تماشاگر بخت‌برگشته نکند!

امروز با کمال تاسف باید گفت که «بخت» سینمای ایران بدجور «برگشت» خورده، درست مانند «چک‌»های بلامحل «کلاهبرداران» و «فرصت‌طلبان»…

قاعدتاً در شکل معمول باید فرارسیدن امروز را تبریک گفته و جشن می‌گرفتیم اما به جای این آداب و رسوم معمول و شاید تکراری، بیایید دست به دعا برداریم تا شاید استغاثه‌مان اثرگذار گشته و سینمای ایران از شرّ وجود موجوداتی پاک شود که:

-هدف‌شان کسب ثروت‌های بادآورده‌ست!

-هدف‌شان از بین بردن ساختارهای فرهنگی سینماست!

-هدف‌شان از میان برداشتن روال سالم و منطقی تولیدات سینمایی و ویدیوی‌ست!

-هدف‌شان به سقوط کشاندن جایگاه سینمای ایران در جهان است!

-هدف‌شان نابودی ارتباط سالم میان سرمایه و تولید است!

-و هدف‌شان…

شما هم می‌توانید به این فهرست اهداف‌تان را بیفزایید.

ما دعای خودمان را کردیم، آمین گفتن‌اش با شما…!

(ویدیویی که می‌بینید بخشی از فیلم «ساز دهنی» امیر نادری‌ست)

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *