الهه نوبخت، تهیه کننده و پخش کننده بین المللی در گفت و گو با بانی فیلم: سینمای ما نیاز به یک نجات دارد؛کارگردانان باید دوری کنند از درام‌های اجتماعی تکراری

سلیقه‌ جشنواره بوسان در انتخاب‌ فیلم از سینمای ایران تعجب برانگیز بود

بانی فیلم،فرناز پیراسته بوسان کره جنوبی:الهه نوبخت، تهیه کننده و پخش کننده بین المللی که سابقه داوری در جشنواره های مختلف در دنیا را نیز دارد، امسال در بیست و چهارمین جشنواره جهانی فیلم بوسان حضور داشت. به این بهانه، با او به گفتگوی کوتاهی نشستیم.

 

لطفاً از فیلم هایی که امسال از طرف شما برای نمایش در جشنواره فیلم بوسان حضور دارند بگویید.

-امسال از طرف دفتر پخش بین الملل یعنی الی ایمیج دو فیلم داشتیم. یکی فیلم «در میان تپه ها» کار آقای محمدرضا کیوان فر در بخش جریان های نو و دیگری در بخش پنجره ای به سینمای آسیا، فیلم «ناگهان درخت» از آقای صفی یزدانیان که البته دومین حضور فیلم های او در بوسان بود. [چند سال پیش فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟» در بوسان اولین نمایش بین المللی خود را تجربه کرد]

نمایش این فیلم ها را در جشنواره بوسان چطور دیدید؟

-طبیعی است که در هر جشنواره‌ای استقبال خیلی ویژه‌ای از بخش مسابقه می‌شود و اینجا هم به همین شکل بود. یعنی با استقبال خیلی ویژه‌ای برای نمایش فیلم «در میان تپه‌ها» مواجه بودیم. در مورد «ناگهان درخت» هم همینطور. فیلم قبلی صفی یزدانیان هم که اولین کار جهانی اش بود در بوسان حضور داشت. در مجموع استقبال خوبی شد و به نظرم جشنواره بوسان یکی از اتفاق‌های بزرگ و مهم آسیاست.

 

از بازار فیلم‌های آسیایی چه خبر؟

– در مورد مارکت باید بگویم که حقیقتاً فاصله بسیاری با استانداردهای دنیا دارد و با اینکه عنوان می شود مارکت بین‌المللی است، ولی هنوز بازاری لوکال و داخلی محسوب می‌شود و بسیار با بازارهای بین‌المللی از جهت نوع دعوت و نوع تعامل‌ها فاصله دارد. شاید به این دلیل که مشتریان سینمای کره محدود به آسیای شرقی هستند. معتقدم این بازار همچنان راهی طولانی دارد و به اندازه فستیوالش،  بزرگ و تاثیرگذار نیست.

سطح فیلم‌های ایرانی جشنواره امسال بوسان را چطور دیدید؟

-نکته‌ای که وجود دارد این است که با وجود اینکه به سلایق جشنواره‌ها باید احترام گذاشت، اما از نظر من در کل انتخاب‌های ایران کمی تعجب برانگیز بود. ولی من به این انتخاب احترام می‌گذارم، چون سلیقه هر جشنواره‌ای متفاوت است و به هر حال سلیقه‌ جشنواره بوسان هم به این صورت بوده است.

جایزه‌ اصلی را برای «در میان تپه‌ها» پیش‌بینی می‌کنید؟

-رقابتی که در این بخش [بخش جریان های نو] داریم، رقابت سختی است؛ به جهت اینکه چهارده فیلم هست و دو جایزه. نمی دانم که ما چقدر شانس داریم، ولی امیدوارم کسی که مستحق‌ترین و تاثیرگذارترین کار را ساخته است، جایزه را ببرد، ولی می دانم فیلم‌های بسیار خوبی در این بخش هستند.

و صحبت آخر؟

-دوست دارم بگویم سینمای ما بسیار نیاز به بزرگ شدن دارد. من از سینماهای بزرگ و از کشورهایی که دارای صنعت سینما هستند حرف نمی‌زنم که در مقابل شروع کنیم و بگوییم اقتصاد ما  ویران است پس چه انتظاری از سینما می‌توانیم داشته باشیم، بلکه به نظرم نکته‌ بسیارحائز اهمیت این است که حتی باید به کشورهای اطراف سر بزنیم. لبنان، قزاقستان، عراق، هند و … را ببینیم که  در سینما با آن منابع و با آن محدودیت های استعداد چه کرده‌اند.

معتقدم سینمای ما نیاز به یک نجات دارد و شرایط و بستر مورد نیاز برای تحقق این نجات را کارگردانان باید خودشان ایجاد کنند. به دنبال خلاقیت باشند. دوری کنند از درام‌های اجتماعی تکراری و خودشان را پرورش دهند. خودشان را به روز کنند. ما بسیار بسیار در  سینمایمان نیاز داریم روی خودمان کار کنیم و به نظرم ایده‌های ناب و موضوعات تازه را به دنیا معرفی کنیم. امیدوارم تهیه‌کنندگان و کارگردانان ما واقعا  تلاش کنند و به تکاپو بیفتند.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *