کارگردان فیلم مطرح کرد:

«سمفونی تولد»، درامی روانشناسانه درباره یک زن

محمد پرویزی برای اولین ساخته خود قصه ای را طراحی و ساخته که کمتر در سینمای ایران به آن توجه شده است. شاید بیراه نباشد اگر بگوییم این نوع پردازش و قصه گویی در حوزه «درام روانشناسی» اولین بار است که درسینمای ایران دیده می شود.
محمد پرویزی در گفت و گو با فارس درباره این مهم که چرا برای اولین اثر به سراغ یک قصه با مضمون روانشناسی رفته است گفت: قصه فیلم، در گونه سایکو درام می گنجد. حال این که چرا به سراغ این ژانر رفتم باید بگویم ما در برخی از گونه ها در سینمای ایران هنوز فقیر هستیم و تجربه‌هایمان در آن سمت وسو شکل نگرفته یا اگر شکل گرفته میزانش بسیار ناچیز است. اساسا گونه سایکودرام جزو تجربه های معاصر است و به این مهم بازمی گردد که فیلمساز چقدر در این زمینه اطلاعات دارد.
وی ادامه داد: وجه غالب فیلم های سینما اجتماعی است زیراجوهره اثر از اجتماع و مسایل مربوط به آن از جمله فقر، اعتیاد و هنجارهای اجتماعی ( آنها را می شناسیم)، شکل می گیرد اما در حوزه روانشناسی – که یک قرن از آن می گذرد – جهان سوم کمتر از این تجربه ها حرف می زند و اگر به این دانش اشاره شود بیشتر به عنوان چاشنی قصه از آن بهره‌برداری می شود نه این که براساس این دانش، جوهره فیلم شکل بگیرد.
او درباره اینکه چرا به داستان یک زن در حوزه روانشناسی پرداخته است گفت: موضوع من خاطره بود. شکل گیری چالش های اجتماعی مواجه شدن یک زن با مرزهای اخلاقی اش در یک قصه معاصر مساله ام بود. نمی خواستم اخلاق به مفهوم سنتی مطرح شود بلکه قصد داشتم اخلاق معنوی یک زن در رویارویی با یک تجربه مدرن آشکار گردد. زن در این مواجهه باعواقب تجربه ذهنی اش رویا رو می شود که نتایج اخلاقی معاصر آن در فیلم تحلیل شده است. حال چقدر موفق هستم باید مخاطب تشخیص بدهد.
کارگردان «سمفونی تولد» درباره تحقیق درباره ساخت اثر گفت: جوهره قصه من گذشته به مفهوم خاطره است. برای همین تا جایی که ممکن بود تلاش کردم درباره سازو کار خاطرات در زندگی تحقیقق کنم . پروسه خاطرات چگونه به یاد می آید، کجا خاطرات از مرز به یادآمدن می گذرد؟ کجا تجربه می شود؟ مرزهای اخلاقی درخاطرات کجاست؟ وقتی درباره خاطرات مطالعه کردم به این مهم رسیدم که خاطرات چقدر مرزهای اخلاقی دارد . چقدر پروسه اخلاقی آن مهم است. این تجربه که کسی را به ذهنت می آوری چقدر دچار چالش های اخلاقی به مفهوم مدرن می شویم. معتقدم فلسفه اخلاق در ایران به مفهوم معاصرش دانش نوپایی است و آثار مهم به زبان فارسی ترجمه شده (در خور بحث) به انگشتان دستان هم نمی رسد.
وی ادامه داد: سعی کردم بدانم خاطرات در زندگی چند دسته هستند، خاطرات ارادی، غیرارادی و تاثیرات درونی آنها بر رفتار شخصیت چگونه است؟ کجا افراد پنهان کار می شوند، کجا وسوسه می شوند که بازگردند، کجا خاطرات ما را می بلعند. وی درباره داستان فیلم توضیح داد: فیلم درباره زنی است که به احترام گذشته درگیر و سوگوار آن است اما نمی داند که خاطرات همیشه بی دردسر نیستند با قدم گذاشتن و یادآوری کردن آن زن با پرسش های تازه ای رویارو می شود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *