سیروس خان ابراهیم زاده؛ عزیز همیشه!

* سیف اله صمدیان

نام و هنر بازیگریت مرا یکسره می‌برد به زمستان‌های سرد و برفی ارومیه در اوایل دهه پنجاه که بخاطر نداشتن تلویزیون در خانه پدری مان (حاج اسکندر صمدیان آهنگر)، پیاده و از روی یخبندان‌های اکثرا منجر به شکستگی دست و پا، راهی منزل دخترعمو می‌شدیم در کوچه بغلی و به قصد تماشای قسمتی دیگر از سریال دیگرگونه «اختاپوس».
باور کنید لذت دیدن و شنیدن دیالوگ‌های طنازانه و هوشمندانه شما، پرویز صیاد، نوذر آزادی، جهانگیر فروهر، استاد صادق بهرامی و… در آن سالهای ترکتازی فیلم‌فارسی، تمامی رو در بایستی‌های فامیلی و خطرات یخ‌پیمایی‌های شبانه را
از یاد می‌برد و خاطره‌ای در امثال من به جا می‌گذاشت که فقط و فقط از شما و آن گروه استثنایی ساخته بود.
در روز میلاد مبارک‌تان و در مقابل ابعاد انسانی و فرهنگی نادرتان، سر تعظیم فرود می‌آورم و از راه دور، روی همیشه خندان شما را می‌بوسم.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *