پورحسین:

شبکه مستند جدی گرفته نشده بود

دکتر رضا پورحسین با بیان تاریخچه ای از حضور و فعالیت خود در شبکه مستند، به این نکته اشاره کرد که این شبکه با حضور یک مدیر جوان دارای شور و نشاط و افکار بدیع است و مسیر رو به رشدی را طی می کند.
به گزارش روابط عمومی شبکه مستند سیما، رضا پورحسین مدیر سابق شبکه مستند، در آستانه پنجمین سالگرد تاسیس شبکه مستند، درباره تاریخچه حضور خود در این شبکه گفت: چهار یا پنج ماه پس از افتتاح آزمایشی شبکه مستند در خرداد سال ۹۰ بود که وارد این شبکه شدم. ابتدا چهار اتاق و ۵، ۶ نفر نیرو داشتیم که بیشتر کارهایشان را بیرون از شبکه انجام می دادند چون امکاناتی نداشتیم و فاقد آرشیو و باکس تدوین حرفه ای بودیم.
وی افزود: در گذشته علی رغم کوشش های آقای زین العابدینی سرپرست شبکه، مستند توسط مدیریت وقت رسانه ملی جدی گرفته نشده بود اما در سال ۹۰ بر اثر جرئت ورزی بسیار، پیگیری های مکرر و پیش شرط هایی که قبل از ورود داشتم، شبکه جدی تر گرفته شد و توانستیم امکانات بیشتری جذب کنیم.
مدیر سابق شبکه مستند یادآور شد: در دوره من تولیدات خوبی ساخته شد. آن زمان گروه نداشتیم. آن زمان «شبهای مستند» یکی از برنامه های خوب شبکه بود که در آن با قریب به ۸۰ درصد مستندسازان کشور که تقریبا ۱۸۹ نفر بودند مصاحبه کردیم و آثار آنها را که ۶۰۵ اثر بود پخش کردیم. این برنامه جریان مستندبینی را در کشور به راه انداخت.
پورحسین ادامه داد: «نردبان» برای آماتورها برنامه خوبی بود. «اهل سور» نیز شادی ایرانی ها در نقاط مختلف کشور را نشان می داد و همچنین «اهل سوگ» سوگ هموطنان را به نمایش می کشید. اهل ایمان آیین های ایمانی و معنوی ماه مبارک رمضان را به تصویر می کشید. «عروسی اقوام» نیز که در چند جشنواره برگزیده شده بود، «هیرکان» بلندای البرز را نشان می داد و پرجایزه بود. آثار طبیعت فتح الله امیری نیز در جشنواره فجر یا جشنواره بین المللی چون ونیز جایزه گرفت. مجموعه «یک فیلم یک حقیقت» به تهیه کنندگی ناهید دل آگاه که در ادامه مجموعه «یک مستند یک تجربه» شبکه چهار در زمان من بود و به مستند کردن فیلمها و سریالهای تلویزیونی می پرداخت نیز قابل توجه بود.
مدیر سابق شبکه مستند گفت کتاب خوانی تصویری در شبکه مستند با مستندی درباره شهید بابانظر به انجام رسید. این کار را درباره کتاب خاطرات آقای رفیق دوست و منصوری در زندان های رژیم شاهنشاهی نیز انجام دادیم. «خانه سیمین و جلال» نامزد بهترین مستند جشنواره فیلم فجر از جمله آثاری است که به یادم مانده است و جزو آثار موفق ما بودند. البته کارهای ضعیفی هم داشتیم که در همه شبکه های تلویزیونی طبیعی است.
وی تأکید کرد: بعد از مدیریت من هم در زمان آقای تاجیک بسیاری از این کارها تکرار شد. معدل کارهای تولید شده در زمان خودم را خوب می‌دانم و این را از روی تعارف نمی گویم. انتخاب کارگردانان و تهیه کنندگان خوب در این زمینه موثر بود و بنده صرفا زمینه را فراهم می‌کردم تا مستندهای خوبی ساخته شود و جریان مستند به راه بیفتد. به ویژه که قبل از راه اندازی این شبکه، تلقی مردم از مستند فقط راز بقا بود اما پس از این دوران، آن تلقی تغییر کرد.
پورحسین با بیان اینکه طبیعتا هر مدیر پس از جابجایی افسوسهایی بابت کارهایی که فرصت انجامشان را نداشته نیز دارد، گفت: من عرق خاصی نسبت به شبکه هایی که مدیر آنها بودم دارم. شبکه مستند را هم می بینم و برای من آرامش بخش است. فکر میکنم جای «شبهای مستند» خالی است گرچه اکنون در برنامه «گنجینه» آثار آرشیوی دیده نشده یا کمتر دیده شده پخش می شود و نشان می دهد ما چه بضاعت خوبی داریم. همچنین جای مسابقاتی چون «نردبان» نیز که از آن دفاع میکنم خالی است.
قائم مقام سیما با اشاره به اینکه ساخت آثار پرتره در شبکه مستند خوب است، اذعان کرد: فکر می کنم از هر فردی که به نوعی موثر است باید پرتره بسازیم اما باید الویت بندی دقیق تری داشته باشیم. افرادی هستند که کمتر به آنها پرداخته شده است و باید به این موضوع نگاه فرهنگی تمدنی داشت.
شبکه مستند رو به رشد است
وی اظهار کرد: شبکه مستند را نگاه می‌کنم و نگاهم به آن مثبت است. این شبکه افول نکرده و رو به رشد است. در طبقه بندی میزان بیننده هم در جایگاه خوبی قرار گرفته است. مدیر جوان با خود شور و نشاط و افکار بدیع می آورد و این افکار می تواند سریع تر به ثمر بنشیند. شبکه مستند قابل اعتنا است و مسیر رو به رشدی دارد.
پورحسین همچنین گفت: کار رسانه و مدیران فرهنگی و هنری، فرهنگ سازی است و کار مستند می تواند زیربنای کار داستانی باشد. یک مستند خوب اثری است که پژوهش قوی پشت آن است. رسانه ملی با ایجاد شبکه مستند و توجه ویژه به شبکه مستند به خصوص در دوره مدیریتی فعلی، به سینمای مستند کمک کرده است اما مجموعه دستگاه های فرهنگی آنطور که باید و شاید نتوانسته اند به سینمای مستند کمک کنند.
مدیر سابق شبکه مستند تصریح کرد: احساس میکنم هنوز هم به شبکه مستند به عنوان کار دسته دوم و درجه دو نگاه می شود اگر من اشتباه میکنم متولیان فرهنگی به من تذکر بدهند و مرا مجاب کنند. من به عنوان مدیر فرهنگی احساس می کنم مقایسه می شوم، اما سینمای مستند را نمی شود با سینمای داستانی مقایسه کرد. مستندسازانی هستند که آثارشان به جز تلویزیون جایی برای اکران ندارد و اگر هم فضایی فراهم شود به صورت تجربی یا چند نفره است.
من فکر میکنم سهم سینمای مستند در کشور ما بیش از اینها است و حیثیت و شأن بالاتری دارد و بیشتر از این باید به آن توجه کرد.
۲۶ ام اسفندماه سال جاری پنجمین سالگرد راه اندازی شبکه مستند سیما است و دکتر پورحسین آرزو کرد روزی تولد ۵۰ سالگی شبکه مستند سیما جشن گرفته شود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *