یادداشت

صفات ممتاز رانتی یک پخش کننده و وااسفای اکران فیلم ها!

داود موثقی*

سیستم تولید و پخش و نمایش فیلم های سینمایی چند سالی ای است به گره کور خورده و شیرازه و اصول تولید از هم پاشیده شده است. بخشی از تهیه کننده های کهنه کار و با سابقه از اصلاح شرایط موجود مایوس شده و خود را کنار کشیده اند. همینطور کارگردانانی که گهگاه تهیه کننده فیلم های خود می شدند. در مقابل سیل هجوم کارگردانان و تهیه کننده های تازه وارد شده به این عرصه ، فضایی ساخته اند که مولفه های آنها ریزش تماشاگر، بهم خوردن عرف رایج در تولید، افزایش سه برابری قیمت تولید و حرکت به سمت سینمای بدون تماشاگر و همانند هنر و تجربه شده است. این رویداد ناخجسته معلول چند علت است که به اختصار به اهم آنها اشاراتی می کنم.

بعد از تحریم اقتصادی آمریکا ، کلان سرمایه داران با نفوذ که از حمایت های سیاسی و انقلابی متمتع هستند ، امکان تولید و یا تجارت بین المللی خود را ازدست داده و پولهای سرگردان مانده در حساب هایشان را روانه سینما و ساخت سریالهای نمایش خانگی کردند. طبیعی است که عدم تسلط ایشان در حوزه فیلمسازی ، معادلات و مقررات تولید این حرفه را برهم میزد که با شایستگی هم بر هم زد.

تولد و رویش تهیه کننده و سالن دار ، تهیه کننده و پخش کننده و سالن دار و پخش کننده و سالن دار در دهه گذشته ، موجب قدرت گرفتن و یک قطبی شدن نظام نمایش شد. به گونه ای که یکی از پخش کننده ها با بهره مند شدن از صفات ممتاز رانتی خود ، چنان قدرت گرفت و سینما را به یک قطبی شدن سوق داد که اکنون با در دست داشتن ظرفیت های نمایش و سالن های متعدد قادر است با تک سانس نشان دادن فیلمهای رقبایشان به راحتی ایشان را از حیات حرفه ای خارج کرده و منزوی و منفعل شان بکند که تا به امروز شاهد آن هستیم.

از طرفی شورای صنفی نمایش بر خلاف نامش ، قدرتی برای برقراری عدالت و انصاف برای نمایش فیلم ها را نداشته و ندارد. به تدریج شاهد آن شدیم که پخش کننده های قدیمی یا تعطیل شدند و یا به شعبه ای از پخش کننده صاحب قطب درآمدند و یا دفترشان را به پاتوق دوستان تبدیل کردند و با یاد خاطرات جوانی که پای حرفه شان ر یخته اند به نشخوار جگرشان پرداختند.

شورای صنفی نمایشی که علاوه بر نمایندگان سالن دارها ، نماینده تهیه کننده ها هم سالن دار باشد و نماینده پخش کننده ها هم سالن دار باشد چه انتظاری جز شرایط حاضر از آن میرفت ؟!! رای نماینده کانون کارگردانان و نماینده وزارت ارشاد که جمعا دو رای می شود از قبل آنها را وارد جنگ مغلوبه کرده است!

اخیرآ در سایت یکی از تشکل ها ، مطلبی از رئیس شورایعالی تهیه کنندگان جناب آقای غلامرضا موسوی منتشر شده بود که ایشان شرایط رقابتی را برای اکران فیلم های سینمایی مطلوب خوانده بود، ولی متاسفانه هیچ توضیحی در خصوص تعریف رقابتی که چگونه سیستمی باید باشد تا بحران فعلی را رفع کند، نداده بود. شاید شرایط حاضر را رقابتی می دانسته اند و بیم از سیستم قرعه کشی داشتند که نحوه ای کمونیستی و سوسیالیستی است.

به نظر راقم این سطور، جناب موسوی ظاهرا تهیه کننده هستند ! ولی در شرکت پخش کننده و سالن داری که به قطب شدن آن قبلا اشاره کردم سهیم هستند و طبیعی است که شرایط قرعه کشی از نظر ایشان نفوذی و نامطلوب جلوه کند…

بدیهی است که گرفتاری و نابسامانی فعلی اگر چه فریاد و اعتراض قریب به اتفاق تهیه کنندگان و پخش کنندگان را در آورده ، از نظر ایشان مطلوب است زیرا در جایگاه بالا ترین مقام تهیه کنندگی برای رساندن سیستم به شرایط حاضر حداقل دو دهه تلاش کرده است و هم اکنون از این ماحصل سود می جوید. چگونه می شود از ایشان توقع داشت چشم از منافع شخصی اش بر دارد و با تغییر و قرعه کشی اکران به خاطر اصلاح سیستم، موافقت کند؟!

در پایان باید از عزم و جزم و شهامت ستودنی رئیس سازمان سینمایی آقای انتظامی تشکر کرد که قدمی محکم برای تغییر بنیادی و ساختاری و اصلاح سیستم فیلمسازی برداشته ا ند و به یقین اشکالات اساسی فعلی از نابسامانی و ضعیت نمایش حادث شده و به سایر ارکانهای تولید و پخش سرایت کرده است و شکی نیست که در نظم جدیدی که پیش گرفته اند، مساوات و عدل و برابری و توذیع عادلانه امکانات برای همه تهیه کنندگان عملی خواهد شد و این روند تاثیر مثبت اش را بر ارکان تولید و پخش هم خواهد گذاشت و در توسعه اش به تکامل خواهد رسید.

*نویسنده و کارگردان

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *