ماجرای همان سوزن و همان جوالدوز

فریاد برای همه سکوت برای خود

بانی فیلم – گروه تلویزیون – مجتبی احمدی: نه، اصلاً اینگونه نیست که همه را قدرنشناس بخوانیم و منتقد باشیم هیچکس حرمت اهالی خبر و عکس و رسانه‌ها را نگه نمی‌دارد. نه! سال‌هاست با چشمان خود می‌بینیم که هستند هنرمندان و مسوولین هنری‌ای که قدر زحمت قلم و عکس عکاسانِ عرصه خبر را خوب می‌دانند، قدردان هستند و معتقد که ما در یک زاویه حرکت می‌کنیم و رخ به رخ و در مقابل هم نبوده و نیستیم. اما این قصه از قدیم سابقه داشته و به هیچ وجه به حرف و حدیث‌ امروز و روزهای گذشته نیست. برخورد نامناسب برخی از اهالی هنر با اهالی خبر سابقه‌ای طولانی دارد اگر چه احترام و ارزشگذاری برخی دیگر از اهالی هنر به این عرصه نیز کم سابقه نیست.
آیا اینکه هنر روی کاغذ آوردن و انعکاس مطالب و اخبار دستمزدی پایین‌تر از متوسط‌ترین مبلغ دستمزد جامعه را دارد و حرفه بازیگری امروز جزو گران‌ترین حرفه‌های نه تنها اجتماع که حتی در عرصه هنر سینماست، باعث می‌شود یک فاصله طبقاتی مفصلی ایجاد شود و این در برخورد ما موثر باشد؟!
مگر ممکن است چنین فرضیه‌ای منطقی باشد؟! مگر می‌شود دارایی و تحول در عرصه فرهنگ و هنر نیز در طبقه اجتماعی موثر قلمداد شود؟! نه حتماً اینگونه نیست!!
اوضاع از آنجا وخیم‌تر می‌شود که ما تاثیر خبر و خبرنگار را فراموش ‌کنیم و یادمان برود که آنها چه کسانی هستند و چه مسوولیتی دارند و چگونه با عشق و علاقه کار می‌کنند و اصولاً برای همه فریاد هستند و برای خودشان سکوت! مگر می‌شود نادیده گرفت زحمت، پیگیری و تلاش خبرنگاری را که با کمترین چشمداشت در تلاش است تا هنر و توانایی تو را به همگان منعکس کند. مگر می‌شود ندید جایگاه رسانه را در تبلیغ و دیده شدن تو، در روزگاری که فضای مجازی در اوج اطلاع رسانی است و در هر لحظه می‌تواند اخبار را به بیشترین تعداد مخاطب از جامعه منتقل کند هم باز این خبرنگاران هستند که با تمام توان حرفه‌ای‌شان انجام وظیفه می‌کنند و در انتقال آنچه باید به گوش مخاطب برسد اقدام می‌کنند. قبول که شما بازیگر (چه خانم و چه آقا) محبوب هستید ولی آیا هیچ سهمی از این محبوبیت و دیده شدن را از آن اهالی خبر نمی‌دانید؟! یعنی شما تنها به واسطه هنرتان دیده می‌شوید و بس!؟ مگر چند هنرمند داریم که تنها به واسطه هنرشان در جامعه ظاهر می‌شوند؟! به نظر شما تاثیر خبرنگار حتی در حد اطلاع رسانی از هنر شما هم نیست؟! انصاف‌تان کجا رفته است؟ شما بازیگر محجوب و محبوب و دوست داشتنی که در تمام سال‌های فعالیت هنری‌تان مورد وثوق اهالی خبر بودید و اتفاقاً طرفداران بسیاری نیز در همین عرصه دارید آیا باید نمکدان به زمین بکوبید و خودتان را از این معرکه جدا بدانید؟! اگر چه باز تکرار می‌کنم پس از بیش از یک دهه فعالیت در این عرصه بسیار دیده‌ام هنرمندان و بازیگران و… که با احترامی ویژه با اهالی خبر برخورد می‌کنند و در تمام لحظات شاهد می‌گیرند تاثیر رسانه و جراید را در کارشان اما در همین مدت زمان هم کم نبوده‌اند بازیگران درجه چندمی که در مدل‌های مختلف رفتار ناشایستی با اهالی خبر داشته‌اند. حتماً جامعه به رده‌های بالای فرهنگ ممکلت نگاه ویژه‌ای دارد پس خودمان را پنهان نکنیم پشت رفتاری که نمی‌توانند در شأن جایگاه اجتماعی‌مان باشد. در طول این سال‌ها بارها شاهد این بوده‌ایم که شکست‌های اقتصادی آثار سینمایی، به واسطه اطلاع رسانی خوب و به موقع، به یک موفقیت حداقل متوسط رسیده است. بسیاری از درجه دوهای سینما را دیده‌ایم که به واسطه اخبار و رسانه دستمزدشان از چند به چندها رسیده است. بسیاری از همین اهالی هنر چه در سینما و چه در تلویزیون کاری را که نتوانسته‌اند روی پرده سینما یا قاب تلویزیون انجام دهند، با مصاحبه‌های مختلف با همین اهالی خبر جبران کرده‌اند و حتی گاهی توانسته‌اند مخاطب‌شان را قانع کنند به کوتاهی کرده‌اند!
آیا اهالی خبر توقعی جز احترام داشته‌اند؟ وقتی در ایام جشنواره از بالکن برج میلاد به لابی ورودی نگاه می‌کردیم، می‌دیدیم که ارتباط دوستانه هنرمندان با اهالی رسانه چه طعم متفاوتی با قبل دارد ولی آیا قابل کتمان است که اهالی خبر در انعکاس اخبار سینمای فجر سنگ تمام گذاشتند و سه شیفت کار کردند و با کمترین دستمزد بیشترین بی احترامی را به جان خریدند؟! حتماً همیشه پای پول در میان است ولی در همین دوران جشنواره افرادی بر سر یک میز صرف غذا می‌کردند که تفاوت دستمزدشان ۷۰-۸۰ برابر دیگری بود!؟
اما این عشق است که باعث می‌شود اهالی خبر زحمت به جان می‌خرند، حرف می‌شنوند، خم به ابرو نمی‌آورند و به رسالت‌شان با جان و دل رسیدگی می‌کنند. حتماً پای عشق در میان است که خبرنگاری شریف پس از چند بار جواب تلفن ندادن و حتی گاهی پیچاندن، پیگیر گفت‌وگو با فلان هنرمند است! شک نکنید شأن و منزلت انسانی و فرهنگی یک خبرنگار اجازه نمی‌دهد در این میان غرورش را در نظر بگیرد و برخی بی احترامی‌ها را هنگام نگارش روی قلمش بنشاند، اما آیا حق او این است؟! بسیاری از خبرنگاران امروز به واسطه سال‌ها فعالیت‌شان به اهالی هنر در حوزه‌های مختلف مشاوره می‌دهند و این نشان می‌دهد برخی از مُطلعان اهل هنر خوب می‌دانند جایگاه خبر و تجربه خبرنگاری را، پس حیف است جایگاه او و تاثیرش را نادیده بگیریم. بی گمان رفتار رو در روی هنرمند و خبرنگار، روی نتیجه کار هر دو موثر است. چه بسیار بوده‌اند بازیگرانی که در زمان مورد نیاز پاسخگو نبوده‌اند اما وقتی خودشان نیاز رسانه‌ای پیدا می‌کنند به هر نحوی که شده خبرنگار مورد نظرشان را پیدا کرده‌اند. آیا تا به حال دیده‌اید خبرنگاری عمداً و پا از روی قصد پاسخگو نباشد؟! در این باره البته بسیار بوده‌اند بازیگرانی که در همه حال جوابگوی حوزه خبر هستند و کمتر ‌شده خبرنگاری را بی پاسخ بگذارند.
و اما یک جوالدوز به خودمان
متاسفانه در هر حرفه‌ای هستند افرادی که مال آن عرصه نیستند و از بد حادثه آن اطراف می‌چرخند. با احترام بسیار به همکاران زحمتکش و سخت‌کوشم در عرصه خبر، باید این انتقاد را به خودمان که نه، به افراد از راه رسیده‌ای که واقعاً این کاره نیستند وارد بدانیم که شأن فرهنگی و حرفه‌ای کار خودشان را نمی‌شناسند و دلیل حضورشان در این عرصه مشخص نیست. خبرنگاری مثل هر حرفه دیگری شغلی کاملاً تخصصی است که جدا از تکنیک‌های نگارش باید الفبای برخورد با افراد مختلف را بلد باشیم.
برخورد با هنرمندان و چهره‌های عرصه سینما قصه خودش را دارد و همکاران من حتماً با اطلاع از سبک و سیاق درست از شیوه‌های برقراری این ارتباط با آنها بر سر میز گفت‌وشنود می‌نشینند. کاش درهای ورود به عرصه خبر و خبرنگاری هم مثل خیلی از مشاغل دیگر آنقدر باز نبود که برخی‌ها بتوانند برخی دیگر را که سال‌ها در این عرصه عرق ریخته‌اند، زحمت کشیده‌اند و صاحب جایگاهی در عرصه مطبوعات و رسانه‌های دیداری و شنیداری هستند را خدشه‌دار کنند!

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *