یادداشت محمد حقیقت به مناسبت درگذشت میشل پیکولی

مرگی همزمان با روز آغاز فستیوال؛ حیف «کن» برگزار نشد!

محمد حقیقت
میشل پیکولی بازیگر بزرگ فرانسوی (ستایش او از عباس کیارستمی به خاطر کلوزاپ را هنوز به یاد دارم) درست روز ۱۲ ماه می همزمان با اولین روز شروع جشنواره کن ۲۰۲۰ً دار فانی را وداع گفت کرد اما خبر درگذشت این هنرمند بزرگ امروز ۱۸ می اعلام شد.
با شنیدن خبر درگذشت پیکولی بلافاصله یاد دیداری افتادم که در سال ۱۹۹۳ در جشنواره لاروشل فرانسه با او داشتم.
در آن سال برنامه مروری بر آثار او‌ در جشنواره بود و همچنین قرار بود از محسن مخملباف نیز تجلیل شود. این مراسم تجلیل از مخملباف با نمایش «کلوزاپ» شاهکار عباس کیارستمی که او در آن بازی کرده بود همراه شد.
سر میز نهار مهمانان، ضمن آشنایی با آقای میشل پیکولی به او پیشنهاد کردم اگر حوصله و وقت دارد فیلم کلوزآپ را ببیند . وی پیشنهادم را پذیرفت و پس از تماشای این فیلم، دیوانه کلوزاپ شد!
او به من گفت که حتما باید برای کارگردان این فیلم شگفت‌انگیز، یادداشتی بنویسد . همانجا قلم وکاغذ دراختیارش قراردادند، و این هنرمند بزرگ، یک صفحه یادداشت تحسین‌آمیز برای عباس کیارستمی نوشت. (بعدها این یادداشت را برای آقای عباس کیارستمی به تهران فرستادم.)
جالب اینجاست پیکولی که خود هنرپیشه بزرگ ‌و حرفه‌ای بود سخت افسون بازی حسین سبزیان، نابازیگر «کلوزاپ» شده بود!
میشل پیکولی با کارگردانان بزرگ جهان در سینما و تئاتر کار کرده بود از جمله: ژان لوک گدار، نانی مورتی، مارگریت دوراس، لوک بوندی، پاتریک شرو، مارکو فرری، پیتربروک، ژان رنوار، رنه کلر، الن رنه، انیس واردا، لویی مال، کلوپ شابرول، ژاک ریوت، لوییس بونویل، کوستا گاوراس، آلفرد هیچکاک، مارکو بلوکیو، اتوره اسکولا، مانویل دواولیویرا، تئو آنجلو پولوس، یوسف شاهین و بسیاری دیگر.
وی در۲۷ دسامبر ۱۹۲۵ در پاریس به دنیا آمد. کارهای هنری را از سال ۱۹۴۵ شروع کرد و جدا از هنرپیشگی تئاتر و سینما، سناریست و کارگردان هم بود.
پیکولی جوایز بسیاری ازجشنواره‌های برلین، کن، لوکارنو ، سزار و… گرفت.
وی در طول زندگی یک هنرمند مبارز چپ‌گرا و در فرانسه و سایر کشورها محبوب تماشاگران بود.
آخرین باری که پیکولی را درپاریس دیدم، سال گذشته درایستگاه اتوبوسی در بلوار مونت پارناس بود که از کافه مشهور سلکت بیرون آمده بود و خیلی خسته و تنها منتظر رسیدن اتوبوس بود. سوارشدن به اتوبوس کمی برایش دشوار بود، از او پرسیدم اجازه می‌دهید کمک کنم؟ لبخندی زد و با زحمت سوار شد ورفت… روحش شاد
اگر امروزه جشنواره کن برپا شده بود حتما ستایش بی‌نظیری برایش درکن می‌گرفتند… حیف که جشنواره کن برپا نشد!!
پاریس ۱۸ ماه می ۲۰۲۰

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *