یادداشت شفاهی

منظور از ممیزی فیلمنامه ها توسط فارابی، سانسور نیست

علی ژکان
تا جایی که از نامه کانون کارگردانان به بنیاد سینمایی فارابی اطلاع دارم، فارابی ممیزی به آن معنایی که تلقی سانسور از آن باشد، ظاهراً این کار را نمی کند و مدعی این مسئله نیست. فارابی درباره فیلمنامه ها به عنوان مشاور همکاری می کند و اگر فیلمنامه ای موردپسندش واقع شود، پیشنهادهایی برای بهتر شدن آن می دهد. بنیاد سینمایی فارابی بیشتر خودش را مشاور می بیند تا سانسورچی. اگر کانون کارگردان مستنداتی دارد که به طور رسمی فیلمنامه ها را ممیزی می کنند، طبعاً من هم نامه را از این زاویه تأیید می کنم. درباره انتشار اسامی اعضای شورای تصویب وام، هیچ عقل سلیمی فکر نمی کنم با شفاف سازی مخالفت کند. سینماگران حق طبیعی شان است که بدانند این منابع مالی که با هدف حمایت از سینمای ملی تعریف شده، در بنیاد فارابی، به چه شکل مصرف می شود و باید جزییات آنرا شفاف و روشن اعلام کنند که این حمایت ها چگونه توزیع می شود؟! به چه شکل، با چه اهدافی، با چه منطق و دلیلی توزیع می شود؟! این درخواست بسیار درست و قابل تأیید است. همچنین این درخواست می تواند از طریق سایر صنوف سینمایی صورت بگیرد.
طبق آن چیزی که تعریف شده، تمام فیلم هایی که دارای پروانه ساخت هستند، می توانند متقاضی دریافت حمایت های مالی از سمت بنیاد سینمایی فارابی شوند. حالا چه به شکل وام و چه به شکل مشارکت و یا اینکه توسط بنیاد فارابی حمایت شوند. در نتیجه هر کسی پروانه ساخت می گیرد و اگر مایل است از حمایت ها استفاده کند، به بنیاد فارابی رجوع می کند و حمایت هایش را براساس ملاک ها و ارزش هایی که برای خودش تعریف کرده و با در نظر گرفتن آنها انجام می دهد و صاحبان اثر را با ملاک های خودش داوری می کند. در نهایت اگر فکر کند باید وامی پرداخت شود، آن مبلغ را در نظر می گیرد و یا با درخواست متقاضی موافقت یا مخالف می کند و با بخشی موافقت می کند و یا بخش دیگر را نمی پسندد. این روالی است که بنیاد سینمایی فارابی دارد، ولی مواردی داریم که تبعیض قائل شده یا از افراد خاصی حمایت ویژه کرده و برایشان استثنا قائل شده اند. همیشه هم از این بابت گلایه شده است. گرچه یک نگاه یکسان و عادلانه بدون در نظر گرفتن استثنا می تواند شامل همه کسانی باشد که درخواست حمایت می کنند و این مشی درست هم نباید فقط مختص بنیاد سینمایی فارابی باشد. اگر بحث انتقاد از بی انصافی و نابرابری مطرح باشد، محدود به فارابی نمی شود. در خود وزارت ارشاد و شورای صدور پروانه ساخت هم به نوعی مرزبندی خودی و غیرخودی دارند. یعنی حتی در ارگان بالادست بیشتر این اتفاقات می افتد. امیدوارم با انعکاس این مطالب در رسانه ها یک روال درست تری در مناسبات سینمایی حاکم شود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *