گفت و گوي باني فيلم با چهره های ناشناخته ای كه يكباره در سينما طلوع مي كنند-بخش نخست

مکمل های طلایی

بانی فیلم – گروه سینمای ایران ـ شقایق فرشته: آسمان سینما آنقدر وسعت دارد که تا آخرین روز حیاتش جایی برای درخشش ستاره ها داشته باشد. ستاره هایی که شاید چراغ بخت شان کمی دیر روشن شده باشد، اما خوش می درخشند و گاهی بازی بازیگران مقابلشان را هم تحت الشعاع قرار می دهند. کشف این استعدادهای ناشناخته کار آسانی نیست و هر کسی نمی تواند به این آتش های زیر خاکستر فرصت شعله ور شدن دهد و به واسطه این چهره های بکر به اثر خود اعتبار هنرمندانه ای به بار آورد. سالها قبل بود که مجید مجیدی مردی میانسال با لهجه غلیظ آذری را در فیلم «بچه های آسمان» به سینمای ایران معرفی کرد شاید فکر نمی کرد که این بازیگر می تواند بعدها دیپلم افتخار بازیگری، خرس نقره ای جشنواره فیلم برلین و… را به دست آورد.
عده ای معتقدند این بازیگران ناشناخته به این دلیل می درخشند که مثل موم در دستان کارگردان قرار دارند و بدون هیچ تکنیک یا افکار از پیش نوشته شده ای کار می کنند، اما واقعا همه ماجرا می تواند این مسئله باشد؟ اگر فرد بااستعداد نباشد، کارگردان هرچقدر هم که تلاش کند نمی تواند آن چیزی که می خواهد را به تصویر بکشد.
رضا ناجی وقتی در فیلم «بچه های آسمان» یا «آواز گنجشک ها» با آن ظرافت نقش پدری از یک طبقه اجتماعی خاص را بازی می کرد، نشان می داد که درونش نیرو و استعداد و عشقی هست که با بیان هر دیالوگی هویدا می شد.
امثال رضا ناجی ها در سینمای ایران و حتی جهان کم نیست، مثلا کریستوفر نولان اعلام کره بود که برای نقش اصلی فیلم سینمایی «دونکرک» از یک نابازیگر استفاده می کند یا بعد از موج نو سینمای فرانسه، کارگردان های زیادی برای انتخاب بازیگران فیلم های خود سراغ نابازیگران ها یا همان استعداد های ناشناخته رفتند.
فیلم سینمایی «فروشنده» آخرین ساخته اصغر فرهادی و برنده جایزه بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر مرد از جشنواره بین المللی فیلم کن که با آغاز اکرانش در سینماهای ایران فروش فوق العاده ای داشته و استقبال منحصر به فردی از این اثر شده است، در کنار ستاره هایی که در فیلم حضور دارند، دو چهره تازه را به سینما معرفی کرده است.
فرید سجاد حسینی و شیرین آقارضا کاشی که نقش زن و شوهر میانسالی را در فیلم، بازی می کنند، دو بازیگری هستند که به شدت استاندارد و جذاب نقش آفرینی کرده اند و شاید زیباترین لحظه ها و قوی ترین پلان های فیلم لحظه هاییست که پیرمرد داستان در مقابل شهاب حسینی بازی می کند. صحنه هایی که اگر اطلاعات سینمایی کافی نداشته باشیم، باورمان نمی شود که توسط یک بازیگر میانسال بی تجربه بازی شده است. بیان، میمیک و حس و حال درستی که فرید سجادی حسینی در فیلم دارد، یا از یک بازیگر کارکشته برمی آید، یا از یک استعداد بازیگری کشف نشده که سجادی حسینی جزو دسته دوم قرار دارد.
به بهانه اکران «فروشنده» و جسارت ستودنی اصغر فرهادی در استفاده از چنین چهره هایی در فیلمی که افق دید جهانی دارد، با برخی از بازیگرانی که ستاره بختشان یک باره خواسته یا ناخواسته طلوع کرده است، گفت و گویی داشتیم که در ادامه می خوانید.

فرید سجادی حسینی:
افسون سینما هستم

فرید سجادی حسینی بازیگر فیلم سینمایی «فروشنده» که با بازی درخشانش در این اثر سینمایی تماشاگر را مجذوب خود کرد، در گفت و گو با بانی فیلم درخصوص نحوه همکاریش با اصغر فرهادی گفت: «بنا به گفته اصغر فرهادی، او برای انتخاب برخی از بازیگران فیلم خود تعدادی از فیلم های مطرح را مورد بررسی قرار داد و از بین بازیگران آن ها افرادی را که برای بازی در فیلمش مناسب بودند را گزینش کرد. ایشان پس از تماشای فیلم سینمایی «روزگار غریب» به کارگردانی کیانوش عیاری، من را برای ایفای این نقش در فیلم درنظر گرفت.»
او در ادامه افزود: «زمانیکه با من برای ایفای این نقش تماس گرفته شد، با کمال میل این پیشنهاد را پذیرفتم و پس از چند جلسه دیدار، ماجرای بازی در این فیلم جدی شد.»
بازیگر فیلم سینمایی «ایتالیا، ایتالیا» درباره دلیل حضور کمرنگ خود به عنوان بازیگر در آثار سینمایی، خاطر نشان کرد: «از سال ۴۲ بازی در تئاتر را به صورت جدی شروع کردم و در سال پنجاه وارد تهران شده و فعالیت نمایشی خود در تئاتر را به شکل حرفه ای با مهین اسکویی دنبال کردم. سپس در سینما و تلویزیون به عنوان برنامه ریز و دستیار کارگردان مشغول فعالیت بودم و در مواردی کارگردان و سرپرست کارگردان نیز بوده ام. در صورتیکه برای بازی در فیلمی پیشنهادی شود، آن را می پذیرم. بازیگری به اندازه کارگردانی مورد علاقه من است و هیچ کدام را به خاطر آن یکی رها نخواهم کرد، زیرا با آن ها عشق بازی می کنم و این علاقه ام به سینما، نوعی شعف است و گویی افسون شده سینما هستم. »
وی همچنین اضافه کرد: « اما برنامه ریزی برای ایفای نقش، به اراده و خواسته من نیست و در ارتباط با آن، تهیه کنندگان و کارگردانان تصمیم گیری می کنند. در مجموع نگاه خاصی به مقوله بازیگری دارم. حرکات و جنس بازی بازیگران ایرانی و خارجی مورد علاقه ام، مرا مجذوب خود می کند و در عین حال به شکل دیداری و بصری بسیار از آنان آموخته ام. تمایلی ندارم که برای گذزان معیشت در هر کاری بازی کنم.»
بازیگر فیلم سینمایی «مدرسه پیرمردها» درخصوص بازی درونگرایانه خود و پیشنهادهای اصغر فرهادی در هدایت آن، خاطر نشان کرد: «فرهادی صاحب مکتبی است که من صلاحیت اظهارنظر درباره آن را ندارم. او در ساخت فیلم هایش نگاهی ناتورالیسمی دارد یا شاید نزدیک به آن و یا در نوسان بین رئال و ناتورالیسم. پیش از این با نوع نگاه فرهادی آشنایی داشتم و می دانستم که او استادی با این جنس از هنر است.»
او در ادامه با بیان اینکه فرهادی شناخت صحیح و درستی از انسان دارد، عنوان کرد: «از اولین روز تمرین ها با دیدگاه و مکتب فرهادی آاشنا بوده ام و بقیه را به دست او سپردم تا چگونه هدایتم کند. همه اتفاقات مدیون شناخت فرهادی از انسان است و در صورتیکه کیمیای وجود او به میان نمی آمد شاید تا کنون سینمای ما فسیل شده بود و فرهادی توانست با درایتش این شرایط را برای سینما فراهم کند.
بازیگر فیلم سینمایی «عشق شیشه ای» در پایان و درباره دلیل عدم مانور بر چهره اش در تبلیغات فیلم، علی الرغم قابلیت های بازیش، گفت: «سیاست های فیلم سازی با هنر فیلم سازی همسو نیست. سیاست های تبلیغاتی را تهیه کننده فیلم طراحی می کند و در این فیلم کارگردان یکی از تهیه کنندگان بود. سیاست های تهیه کننده مسیر خود را دارد و شاید تصورش بر این بوده که بهتر است این شخصیت از فیلم، لو نرود و بکر بودن آن محفوظ بماند و این نوعی بیزینس فرهنگی و هنری است.»

شیرین یزدان بخش
بازیگر نبوده ام، تماشاگر حرفه ای تئاتر بودم

شیرین یزدانبخش از جمله بازیگرانی است که در حدود شصت سالگی وارد عرصه سینما شده و توانسته است با نخستین بازی خود در فیلم سینمایی «لطفا مزاحم نشوید»، برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر شود. وی درباره حضور خود در سینما و ادامه فعالیت هایش به بانی فیلم گفت: «در سن پنجاه سالگی پس از سی و دو سال فعالیت از شرکت دخانیات بازنشسته شدم و از آنجا که پس از بازنشستگی تفریح و سرگرمی نداشتم و همسر و مادرم فوت کرده بودند وخوشبختانه یا متاسفانه به دلیل اینکه مانند خانم های دیگر علاقه ای به دورهمی ها نداشتم و دنبال ظاهر نبودم و همه عمر یا سر کار بوده ام و یا درس خوانده ام و هیچگاه بیکار نبوده ام، دچار افسردگی شدیدی شدم و ناچار به استفاده از دارو بودم.»
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از سی‌امین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم «بوسیدن روی ماه» در ادامه افزود: «در آن زمان، خواهرم به من گفت تو هیچگاه مانند زنان دیگر نبوده ای و همیشه مانند مردان به دنبال کار و فعالیت بیرون از منزل بوده ای. اکنون نیز سرگرمی و گرفتاری خاصی نداری، از آنجا که به هنر علاقه داری، با رفتن به کنسرت و سینما و تماشای تئاتر اوقات خود را پر کن.»
بازیگر فیلم سینمایی «جدایی نادر از سیمین» با اشاره به اینکه پس از بازنشستگی حوالی غروب تمام وقتش را به تماشای تئاتر و رفتن به کنسرت و سینما اختصاص داده، تصریح کرد: «در آن سال ها محسن عبدالوهاب کارگردان سینما تصمیم به ساخت اولین فیلم بلند سینمایی خود گرفت و روزی افشین هاشمی از من خواست تا به دفتر این کارگردان مراجعه کنم، زیرا او در نظر دارد یکی از نقش هایش را خانم مسن ناشناسی بازی کند. اوایل به دلیل اینکه خود را بازیگر نمی دانستم و از دانش بازیگری بی اطلاع بودم و تنها تماشاگر تئاتر بود و گاهی نمایشی را بیش از دو بار می دیدم، با پیشنهاد افشین موافقت نمی کردم و بالاخره پس از یکسال پیگیری های او قرار شد تا جلسه ای با محسن عبدالوهاب داشته باشم.»
او همچنین در ادامه اضافه کرد: «در نخستین جلسه برای کارگردان فیلم توضیح دادم که شاید تماشاگر خوبی باشم، اما با کار بازی ناآشنایم، اما در انتهای جلسه با وجود توضیحاتم قرارداد بازی در این فیلم با من منعقد شد.»
بازیگر فیلم سینمایی «عادت نمی کنیم» با اشاره به اینکه پس از بازی در فیلم عبدالوهاب از سوی اصغر فرهادی برای بازی در فیلم «جدایی نادر از سیمین» با من تماس گرفته شد، خاطر نشان کرد: «تا کنون حدود بیست فیلم سینمایی بازی کرده ام و همچنان به این دلیل که در زمینه بازیگری تحصیلات ندارم، خود را بازیگر نمی دانم. به هر حال در شرایط سن و سالی هستم که حفظ کردن دیالوگ برایم کمی مشکل است و تنظیم خواب و بیداری شب و روز، کمی مرا اذیت می کند.»
او درباره ایجاد شرایط بازیگر پس از ایفای نقش در اولین فیلمش، عنوان کرد: «ادامه این روند برای من ناخواسته بوده است و شرایط به شکلی بوده که کارگردانان برای بازی در فیلمشان از من دعوت می کنند و ماندگاری در این حرفه خواسته شخصی من نبوده است. با این حال در صورتیکه اثر سینمایی توسط فیلمساز شناخته شده ساخته شود و یا بازیگران خوبی داشته باشد، این موقعیت را حفظ کرده و آن را ادامه خواهم داد.»
بازیگر فیلم سینمایی «ابد و یک روز» در پایان صحبت هایش گفت: «با اینکه ورود من به این حرفه خواسته خودم نبوده است، از شرایطم بسیار راضی هستم و خدا را شاکرم که این موقعیت را برایم رقم زده است. امیدوارم به زعم برخی افراد، جای کسی را تنگ نکرده باشم».

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *