غیر از هنر که تاج سر آفرینش است، دوران هیچ منزلتی پایدار نیست

ناگفته هایی در مورد اظهارات منتقدان سریال «بازی نقابها»

 رجب محمدبشارتی فر*
از آنجا که در مورد این سریال اظهارنظرهایی از زوایای مختلف صورت گرفته بی مناسبت ندانستم این حقیر نیز اظهاراتی به شرح ذیل داشته باشم:
ناگفته نماند تهیه و تدارک در مورد هر نوع کار هنری ضمن اینکه پر زحمت و هزینه ‌بر می باشد منتقدانی را نیز پشت سر خود خواهد داشت، بارها اتفاق افتاده علاوه بر انتقادات به جا و سازنده، افرادی با انتقادات بی جا و بی‌مورد نیز به حاشیه سازی و مسئله پردازی دامن می زنند. البته قابل ذکر است نقد و بررسی به معنی واقعی کلمه، با درک شرایط و ضرورت ها در هر زمینه و یا رشته ای لازمه هر جامعه ای است. زیرا که جامعه با نقد حیات پیدا می کند و نقد دریچه ای به سوی اصلاح می تواند باشد. خداوند در جاهای مختلف به انسان بشارت می دهد و از آن جمله جایی که می فرماید ((فبشّر عباد الّذین یستمعون القول فیتّبعون احسنه))- خداوند از انسان ها می خواهد که حرف ها و دیدگاههای مختلف را بشنوند و از بهترین آنها پیروی کنند یا آنها را انتخاب کنند. بنابراین از منظر الهی هم فرض بر این است که لازمه و مقدمه انتخاب احسن، طرح دیدگاه‌های مختلف و مقایسه و ارزیابی آنها و در نهایت برگزیدن بهترین آنهاست، یعنی جایی که نقد و بررسی وجود نداشته باشد انتخاب مناسب هم انجام نخواهد گرفت. جامعه به میزانی حیات و نشاط دارد که در آن تولید اندیشه صورت می‌گیرد و تولید اندیشه هم بدون طرح و نقد دیدگاه های مختلف متصور نمی باشد. با این حال نقد صرفاً به معنای نفی نیست خصوصا نوع مشفقانه آن که نگاهی عالمانه نسبت به یک پدیده است برای زدودن عیب ها و تقویت مزایا، ضروری است. اما روی سخن بنده با افرادی است که نگاه غیر مشفقانه و شاید هم مغرضانه دارند. بالاخص روی مسائل هنری و هنرمندان به جای توجه به نیمه پر لیوان به قسمت خالی لیوان می‌نگرند و دانسته یا ندانسته به قضاوت می نشینند و به جای اینکه نخبگان و فرهیختگان را تایید و تشویق نمایند به تضعیف فیلم سازان و بازیگران می‌پردازند. و به جای نخبه پروری به نخبه کشی می پردازند و این شیوه برخورد ها به دور از انصاف به نظر می آید (لازم به یاد آوری است تایی، تشویق و تقدیر به جا و به مورد نیاز روانی هر انسانی است). به عنوان مثال در جمع بازیگران و نقش آفرینان «سریال بازی نقابها» فرهیخته ای صاحب نام به نام منوچهر آذر به چشم می‌خورد که آشنا و مسلط به زبان و فرهنگ اقوام مختلف در استان گلستان می باشد،که حداقل نیم قرن در منطقه ترکمن صحرا زندگی کرده است. از حق نباید گذشت که آقای آذر سوابق هنری تحسین برانگیزی را در کارنامه خود در سطح ترکمن صحرا و کشور دارند. در واقع در حال حاضر هنرمندی در اندازه و قواره نامبرده کمتر یافت می شود جا دارد در فکر کشف ، تقویت وتربیت آذر های دیگر نیز باشیم.
شاعر می فرماید:
سالها دل طلب جام جم از ما میکرد
وآن چه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد
گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است
طلب از گم شدگان لب دریا می‌کرد
این نکته مهم نیز قابل ذکر است که بعضاً درختی را که ثمر می دهد سنگ می‌ پرانند نه درخت بی ثمر را ، از انتقادات و اظهارنظرهای بعضی از عزیزان که خود را صاحب نظر در تمام مسایل می‌دانند به یاد این داستان افتادم که بی مناسبت نیست به اختصار بیان کنم. در زمان امیر کبیر در مسیر شاه عبدالعظیم – تهران یک دستگاه ماشین دودی به کار انداخته بودند و این مورد موجب کسادی بازار کار چاروا داران بین راه شده بود، در ایستگاه راه آهن جمع می شدند و همین که ماشین راه می‌افتاد شروع به سنگ و چوب پراکنی به آنها می کردند و اختلال قابل ملاحظه ای برای حرکت آن ایجاد می کردند از این رفتار این لطیفه ساخته شد که «کار در جامعه ما مثل ماشین دودی می ماند تا ایستاده ،کسی به آن کاری ندارد ولی همین که حرکت کرد همه به آن سنگ می پرانند و چوب لای چرخ می گذارند» حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
در خاتمه از کلیه تهیه کنندگان این مجموعه هنری که متحمل زحمات و هزینه‌های زیادی شده اند با عبور از تمامی مسائل، مشکلات و موانع و محدودیت ها تلاش کردند و توانستند چنین سرمایه‌ای را به معرض نمایش بگذارند آرزوی توفیق روز افزون را دارم. با امید اینکه با استفاده از انتقادات سازنده عزیزان کمبودها و کاستی ها در فرصت های بعدی جبران شود این مختصر را با این هدف تهیه کردم که آنچه را که می دانم با عزیزان تقسیم نمایم و آنچه را که نمی دانم بیاموزم.
((من علّمنی حرفاً فقد صیّرنی عبداً))هر کس به من حرفی آموخت مرا بنده خود ساخت.
* دکتر روانشناس و مدیر موسسه فرهنگی-انتشاراتی

اشتراک گذاری در:

نظرات 1
  1. سریالی فوق العاده زیبا و پر مایه!… قصه‌ای نو با هنرمندی اساتید فرهیخته هنر همچون جناب آقای منوچهر آذر… واقعاً از آن دسته سریالهایی بود که کاملاً درماتیک به آداب و رسوم ملی میهنی قوم ترکمن ها پرداخته بود و قسمت‌های آخر واقعاً مخاطب رو شگفت زده کرد!… خسته نباشید و درود بر تمامی عوامل این سریال خوش ساخت و زیبا… از نویسنده و کارگردان و تهیه کننده گرفته تا تمامی بازیگران و عوامل خوب آن.
    ان‌شاءالله باز هم شاهد چنین آثار خوب درباره همه‌ی اقوام ایرانی، کرد… ترک… بختیاری… بندری و غیره باشیم!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *