به بهانه انتشار جدول بودجه امسال گروه هنر و تجربه

هدررفت بودجه های کلان؛ بی هنر و بدون تجربه!

بانی فیلم، گروه سینمای ایران: هنر و تجربه به عنوان گروهی که تعریف آن حمایت از سینمای تجربی و مستند و کوتاه بوده، امسال در حالی وارد پنجمین سال فعالیت خود شده که بازتاب عملکردش نظرات موافق و مخالف زیادی را در پی داشته است.

موافقان همچنان این بستر را امکان و مجالی برای بروز استعدادهای جوان می دانند و اکران تولیدات منسوب به حیطه هنر و تجربه را در عین گذر از مرحله آزمون و خطا، نوعی دلگرمی برای سینماگران آینده می دانند. مخالفان اما با وجود اذعان به بخشی از این ویژگیها، برخی خاصه خرجی ها و مدیریت های ناصحیح را که به دلیل شکل گیری یک ترکیب مدیریتی ثابت و ظاهراً غیر قابل تغییر در رأس این گروه شکل گرفته، موجب دور شدن آن از اهدافش و از جهاتی تبدیل شدن به یک رانت می دانند. رانتی که همراه با لابی گری به نفع یک جریان خاص، این روند بدون نتیجه را استمرار می بخشد.

از سویی افت کیفی شمار قابل توجهی از فیلم های منتسب به این گروه که سهمی از چرخه ضعیف اکران را آن هم در بلبشوی کمبود سالن و حق کشی در نمایش برخی فیلمها در سینمای حرفه ای و بدنه به خود اختصاص داده اند، موجب شده تا حتی تماشاگران هدف نیز نظر مساعدی به عملکرد متولیان هنر و تجربه نداشته باشند و حتی به کنایه آنرا «بی هنر و تجربه» بنامند! بویژه آنکه گردش مالی این گروه به دلیل سالن های اغلب عاری از تماشاگر یا با تعداد محدود تماشاگر، آنقدر ناچیز است که برای اطلاع رسانی درباره آن دل و دماغی برای مدیران هنر و تجربه باقی نمی ماند. سالن هایی که هزینه خرید بلیت آن از جیب سینمای ایران می رود! سینمایی که بزرگانش برای ساخت فیلم سالهاست مشکلات جدی دارند.

معدود فیلم های قابل دفاع اخیر در این گروه از جمله «رضا»(علیرضا معتمدی) و «یه وا»( آناهید آباد) نیز در چنین شرایطی یا دیده نمی شوند و یا به چوب خیل تولیدات کم ارزش و کسالت بار رانده می شوند. حال آنکه به دلیل خاص بودن مخاطبان این دست آثار، می توان آنها را با تجمیع در قالب هفته های فیلم یا تک سانس به نمایش گذاشت و به جای ضربه زدن به سینمای حرفه ای با حال نزار امروزش، در جهت کمک به آن گام برداشت. حال آنکه بعضاً دیده شده فیلم هایی رانده شده از سینمای حرفه ای، با تحمیل خود به این گروه با انواع لطایف الحیل، بار کیفی فیلمهای منتسب به آن را تقلیل نیز می دهند.

در همین باره در جدول منتشر شده اخیر از بودجه امسال گروه هنر و تجربه مواردی عجیب به چشم می خورند که مصداق هرز رفتن بودجه و حاشیه گرایی به جای پرداختن به متن است. ضمن اینکه مواردی از ردیف های بودجه درج شده در جدول مذکور با آنچه در واقعیت و مرحله اجرا می بینیم و لمسش می کنیم، تفاوت های اساسی دارد. از جمله اعزام عوامل فیلم ها به شهرستانها و یا انتشار نشریه ای که بیشتر حالت نوعی بولتن تبلیغاتی داخلی را دارد و ظاهراً برای ارسال به دفاتر مدیران منتشر می شود. بدتر آنکه در آیین نامه اکران ۹۸ نیز در ماده ۸ فصل اول آمده «گروه هنر و تجربه از شمول این آیین نامه خارج است و توافقی عمل خواهد کرد»! چیزی که دست دست اندرکاران هنر و تجربه را در سیاستگذاری سلیقه ای و تصمیم گیری های لحظه ای باز خواهد گذاشت.

درباره تاثیرات مثبت و منفی هنر و تجربه بر تولید و اکران در سینمای حرفه ای با تعدادی از اهالی سینما به گفت و گو پرداختیم و موارد مطرح شده را با آنان در میان گذاشتیم تا تحلیل هایشان را بشنویم.

 

 

مرتضی شایسته در گفت وگو با بانی فیلم:

 

اختصاص برخی از سینماهای با سالن های کم به هنر و تجربه منطقی نیست

شیوه فعلی تخصیص بودجه به هنر و تجربه در شرایط فعلی سینما درست نیست

مدیر دفتر پخش هدایت فیلم معتقد است باید سینماهایی به نمایش گروه هنر و تجربه اختصاص یابند که بالای ۱۰ سالن داشته باشند.

مرتضی شایسته تهیه کننده و پخش کننده قدیمی سینما در گفت وگو با بانی فیلم درباره سازکار اختصاص سالن های سینما به گروه هنر و تجربه و تأثیری که این اتفاق بر سینمای حرفه ای دارد، اظهار داشت: مسلم است که ما در حال حاضر با کمبود سالن مواجه هستیم و بسیاری از فیلم های روی پرده از این قضیه متضرر می شوند. به نظرم اختصاص سالن های برخی از سینماها به گروه هنر و تجربه در حالی می تواند طبیعی باشد که آن سینما دارای بیش از هشت یا ۱۰ سالن باشد. وقتی سینمایی در مجموع چهار سالن دارد، پس اختصاص یکی از این سالن ها به گروه هنر و تجربه به هیچ وجه منطقی نیست و به نوعی اجحاف در حق دیگر فیلم های روی پرده است.

وی افزود: ضمن اینکه برخی از فیلم های و هنر و تجربه از مخاطبان کمتری برخوردار هستند و عملاً بخش عمده صندلی های سالن در هنگام نمایش فیلم پر نمی شود. آن هم در زمانی که بلیت های یک فیلم سینمای حرفه ای در آن سانس ها به طور کامل به فروش می رود.

شایسته در پایان درباره هزینه کردهای گروه هنر و تجربه و در پاسخ به این سوال که آیا بهتر نیست این هزینه صرف آثار سینمای حرفه ای یا ارتقای سطح کیفی فیلم های خود همین گروه شود، گفت: اساس و بنیان گروه هنر و تجربه بدین شکل است که فیلم هایی دارای مخاطب خاص و فیلم هایی که پیش بینی می شود در سینمای حرفه ای از فروش کمتری برخوردار باشند در این گروه اکران شوند. حال اینکه عده ای از فیلمسازان می گویند ما مشغول ساخت فیلمی برای گروه هنر و تجربه هستیم را درک نمی کنم! به نظرم این شیوه تخصیص بودجه به آثار هنر و تجربه آن هم در شرایطی که بسیاری از سینماگران حرفه ای ما با کمبود سرمایه مواجه هستند صحیح نیست و باید نسبت به آن یک بازنگری انجام شود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *