«پایتخت» در سوگ نویسنده طنازش نشست

هنرمندان از زنده یاد خشایار الوند به بانی فیلم گفتند

بانی فیلم، گروه تلویزیون، زینب علیپور: خبر درگذشت خشایار الوند در حالی روز پنج شنبه در فضای مجازی و رسانه ها منعکس شد که هیچ کسی باور نمی کرد که این خبر صحت داشته باشد. خشایار الوند ابتدای بامداد پنج شنبه به علت ایست قلبی درگذشت، اما چند ساعت بعد این خبر در رسانه ها و فضای مجازی منتشر شد. به این دلیل که هیچ کسی باور نمی کرد که این نویسنده جوان و خوش ذوق به این زودی و به یکباره به خواب ابدی فرو رود. می توان گفت برزو ارجمند نخستین کسی بود که این خبر را در فضای مجازش منتشر کرد و تا ساعت ها همه به تصور اینکه خبر جعلی است و ممکن است تکذیب شود، از انتشار آن ممانعت می کردند. اما در کمال ناباوری این خبر موثق بود و تلویزیون یکی از نویسنده های خوش قریحه و طنازش را از دست داد. اسفند سال گذشته نیز فوت همایون شهنواز و لوون هفتوان شیرینی سال نو را برای هنردوستان تلخ کرد. امسال نیز فوت این هنرمند مردمی و طناز شوک بزرگی را به جامعه هنری و مردم وارد کرد. زنده یاد الوند در سینما نیز فعالیت داشت و نویسنده فیلم هایی چون: مزاحم، برگ برنده، کیش و مات و آبی به رنگ آسمان بود. اما عمده فعالیت وی بیشتر در تلویزیون و مجموعه های طنز و همکاری با مهران مدیری و سیروس مقدم بود. از جمله: سری مجموعه های پایتخت، دیوار به دیوار ۱ و ۲، علی البدل، در حاشیه، مرد هزار چهره و…

زنده یاد الوند کار در سینما را از سال ۱۳۶۳ با دستیاری و برنامه‌ریزی شروع کرد. بعد از آن به نگارش فیلمنامه پرداخت و فیلمنامه‌های مزاحم و برگ برنده را نوشت. او در طول این سالها و از اوایل دهه ۸۰ که وارد این عرصه شد تا به امروز توانست با آثارش به خصوص در تلویزیون لبخند را روی لبان مردم بنشاند. از این رو با توجه به شرایط اقتصادی این روزهای جامعه فقدان چنین هنرمندانی به شدت احساس می شود. در نهایت اینکه خشایار الوند در ۹۰ اسفند سال جاری به علت ایست قلبی درگذشت. در این میان برخی از هنرمندان و همکارانش در گفت و گو با بانی فیلم از همکاری با این نویسنده و ویژگی های اخلاقی او گفتند که در ادامه می آید:

**

بهمن گودرزی: خشایار الوند نویسنده حرفه ای بود

بهمن گودرزی کارگردان در فیلم سینمایی «شیش و بش» با زنده یاد الوند همکاری داشت. او در این باره به بانی فیلم گفت: برجسته ترین ویژگی که خشایار الوند داشت، این بود که در کار خود بسیار حرفه ای بود و در مقطعی و پس از همکاری با برادرش سیروس در یکی دو کار سینمایی به عنوان دستیار به سمت نویسندگی سوق پیدا کرد و همکاری های موفقی هم با مهران مدیری و سیروس مقدم در تلویزیون داشت و کارهایش مورد توجه مخاطبان بسیاری قرار گرفت.

وی همچنین افزود: ما در فیلم «شیش و بش» نیاز به بازنویسی فیلمنامه داشتیم که پیمان قاسم خانی باعث شد تا ما با خشایار الوند همکاری کنیم و بازنویسی اولیه فیلم را او برعهده داشت و می توانم بگویم بخش های جذاب فیلم به قلم او بود. البته قرار بود که بعد از آن فیلم سینمایی دیگری با همکاری ایشان بسازم که در نهایت به سرانجام نرسید. اما فارغ از اینکه ما ایرانیها پس از فوت یک نفر شروع به تعریف و تمجید از او می کنیم، و افسوس می خوریم، به نظرم آدم حرفه ای و کاربلدی بود و از این رو کارهای خوبی از خودش به یادگار گذاشت. ضمن اینکه خلأ چنین هنرمندی به شدت احساس می شود و فکر می کنم تا مدتها این خلأ محسوس باشد و بعید می دانم فقدان چنین نویسنده ای به این زودی ها پر شود.

 

حسن وارسته: خشایار مثل فریدون گله بود

حسن وارسته یکی از نویسندگانی است که در سریال هایی چون: پایتخت ۳ و۴، دیوار به دیوار ۱ و علی البدل» با زنده یاد الوند همکاری داشته است. وی درباره این نویسنده به بانی فیلم گفت: می خواهم همین ابتدا از فضای رسانه ها و تلویزیون گله کنم. چرا پیش از اینکه یک نفر مثل خشایار الوند فوت کند، کسی به یاد او نبود. انگار اصلا کسی پیش از فوت او نمی دانست که نویسنده ای به این نام وجود دارد و کار می کند. اما از روز که فوت شد، فضای مجازی و تلویزیون و رسانه ها به خیر فوت او پرداختند.

وی همچنین بیان کرد: منظور من درباره نویسندگانی است که سالها فعالیت می کنند، اما دوستان و همکارانشان از آنها بی اطلاعند و سراغی از آنها نمی گیرند. اما پس از فوت همه از او حرف می زنند. حتی در برنامه های مختلفی که پربیننده هم بودند، یکبار از خشایار الوند و امثالهم دعوت نشده تا درباره کار و نوشتن و خلق کردن صحبت کنند. خشایار با وجود اینکه برادر سیروس الوند بود، اما آدم خودساخته ای بود و خودش در سینما و تلویزیون رشد کرد. اما هیچ کدام از برنامه سازان و هنرمندان در زنده بودنش یادی از او در آثار خود نکردند. در صورتی که خشایار در همکاری با آنها خیلی زحمت کشیده بود.

وی با ذکر مثالی در این باره عنوان کرد: یکی از دوستان در برنامه خود از حضور فردی دعوت کرد که این فرد به شهرت رسید و در برنامه آواز خواند. اما خیلی زود هم از حضور چنین فردی در برنامه عذرخواهی کرد. در صورتی که می توانست به جای مطرح کردن آدم های فیک، نویسنده زحمتکشی چون خشایار الوند را به برنامه دعوت کند. متاسفانه زمانی نام او در رسانه ها و فضای مجازی مطرح شد که او دیگر حضور فیزیکی ندارد. این خیلی آزار دهنده است.

وی همچنین افزود: من و خشایار در ۴- ۵ کار که با هم به طور مشترک کار کردیم، نه فقط در یک دفتر که در یک اتاق ماه ها در کنار هم بودیم و زندگی کردیم. من همیشه به او می گفتم که تو مثل فریدون گله هستی و از هر نکته ای و اتفاقی می توانی لحظات خوبی را خلق کنی. خشایار خیلی خوش ذوق بود و خیلی برای کارش زحمت می کشید. متاسفانه بخش فرهنگی زمانی متوجه ارزش چنین آدمهایی می شوند که دیگر آنها را از دست داده ایم. یا فوت شدند و یا مهجور مانده اند و خانه نشین هستند.

وی در پایان نیز گفت: خشایار بسیار نویسنده مستعدی بود و در کارنامه کاری اش هم اغلب آثارش مورد توجه مخاطب قرار گرفته است. بنابراین یکی از نویسنده های موفق را از دست دادیم. ضمن اینکه من به جشنواره جام جم هم گله دارم. معمولا در این جشنواره ها افراد بسیاری کاندید می شوند، اما نامی از نویسنده ها در اینگونه جشنواره ها برده نمی شود! در صورتی که «پایتخت ۵» ماحصل زحمت های خشایار الوند بود. به عقیده من نویسنده های خوبی از این دست کم داریم که متاسفانه یکی از بهترین ها را از دست دادیم. چه کسی می تواند جایگزین چنین فردی شود؟! فقدان هنرمندانی از این دست را نمی توان جبران کرد.

 

آرش قادری: یک دوست خیلی خوب و امیدوار به زندگی را از دست دادم

آرش قادری یکی از نویسنده هایی است که رفاقت صمیمانه ای با زنده یاد الوند داشت. وی در این باره به بانی فیلم گفت: من معمولا در کارهایی که حضور دارم، به صورت مشترک و گروهی با نویسنده های دیگر کار نکردم. اما با خشایار رفاقت و دوستی قدیمی و دیرینه ای داشتم و از وقتی که خبر فوت او را شنیدم، خیلی متاسفم و هنوز هم با گذشت چند روز در شوک هستم و مدام فکر می کنم ممکن است یک شوخی باشد. به نظرم الان وقتش نبود که او از بین ما برود.

وی همچنین افزود: ما خیلی رابطه دوستانه و خوبی با هم داشتیم. به همین دلیل خیلی خبر غافلگیر کننده ای بود. ساعتها می توانم درباره خشایار صحبت کنم، اما بسنده می کنم به اینکه من یک دوست خیلی خوب و یک بچه پرانرژی و پر از لحظه های خوب و امیدوار به زندگی را از دست دادم.

وی در پایان نیز گفت: هر بار که چنین اخباری را می شنویم، می گوییم که منتظر این خبر نبودیم. چون اساسا منتظر خبر نبودن هیچ کسی نیستیم.

عکس اصلی مطلب از: نادر فوقانی

 

 

 

 

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *