لیلا حاتمی در جلسه نقد و بررسی فیلم «من»:

هیچ چیز برای یک بازیگر مهم نیست، به جز اینکه با یک بازیگر همبازی شود

برخی از عوامل فیلم «من» به کارگردانی سهیل بیرقی شنبه ۱۷ بهمن ماه در سالن «سعدی» کاخ جشنواره، در نشست مربوط به این اثر شرکت کردند و پاسخگوی اهالی رسانه بودند و از فیلم خود گفتند.
در این جلسه که با مدیریت حمید باباوند برگزار شد، سهیل بیرقی کارگردان، لیلا حاتمی و بهنوش بختیاری به عنوان دو تن از بازیگران، سعید خانی و سعید سعدی تهیه کنندگان و شیما منفرد تدوینگر فیلم «من» حضور داشتند و خدایار قاقانی به عنوان منتقد در این نشست شرکت داشت.
سهیل بیرقی کارگردان جوان فیلم که اولین تجربه‌ی سینمایی خود را با فیلم «من» آغاز کرده است، ضمن ابراز خوشحالی برای حضور در جشنواره گفت: من تمام تلاشم را برای ساخت این فیلم انجام داده ام و قضاوت را به تماشاگران واگذار می کنم. برخلاف برخی از همکاران که از صدای سالن نمایش فیلم ناراضی بودند، من به شدت رضایت داشتم و از صدابردار فیلم تشکر می‌کنم.
وی درخصوص انتخاب بهنوش بختیاری در فیلم «من» خاطرنشان کرد: همیشه مخاطب کارهای بهنوش بختیاری بوده ام و حتی کمدی‌هایی از ایشان را که خیلی‌ها دوست نداشتند، می‌دیدم و شاد می شدم. یکی از مشخصه‌های بازیگر خاصیت سرگرم کنندگی و جذابیت داشتن است. معتقد بودم دورترین کسی که به این نقش ممکن است بیاید‌، باید نقش را بازی کند.
بیرقی همچنین درپایان سخنانش گفت: جای خالی جایزه سیمرغ را برای بهترین فیلم‌نامه در بخش «نگاه نو» احساس می‌کنم و سپاسگزارم از همه عوامل فیلم به خصوص عبدالرضا کاهانی که در ساخت این فیلم مرا یاری کردند و به من انگیزه دادند.
در ادامه لیلا حاتمی بازیگر نقش اول فیلم «من» در ارتباط با نقش متفاوت خود در این فیلم خاطر نشان کرد دنبال متفاوت بودن نیستم و به آن فکر نمی‌کنم و گفت: سهیل بیرقی را سال‌ها پیش، از زمان ساخت فیلم «هر شب تنهایی» رسول صدرعاملی می شناختم. زمانی که پیشنهاد بازی در این فیلم از طرف او به من داده شد، به او گفتم که این نقش اصلا به من نمی‌آید حتی معتقد بودم کاراکتر از نظر فیزیکی هم به من نمی‌خورد اما سهیل به من اطمینان داد که دیالوگ ها را پیدا می کنیم و در واقع تشویق شدم.
حاتمی ضمن اشاره به اینکه چون شبانه روز در یک فیلم دیگر مشغول بازی هستم، نتوانسته فیلم «من» را در جشنواره ببینم، ادامه داد: آنچه که از ساخت فیلم متوجه شدم این بود که «من» یک فرم کلاسیک قدیمی دارد که در سطح اتفاق می‌افتد و لکنت دارد. این الگو برایم جالب بود، به یاد فیلم های سی یا چهل سال قبل. این خاصیت سینما است و همه آدم ها همیشه مدل‌های اصیل را می‌پسندند . برای من خیلی جالب بود که این نسل به آن زمان فکر کرده و آن ها را الگو قرار داده است.
او در ارتباط با بازی بهنوش بختیاری به عنوان نقش مقابل یادآور شد: از بازی خانم بختیاری شگفت‌زده شدم. هیچ چیز برای یک بازیگر مهم نیست به جز اینکه با یک بازیگر همبازی شود و این به شکل صد در صد در بهنوش وجود دارد.
بهنوش بختیاری در ادامه این جلسه ضمن ابراز خوشحالی از اینکه همیشه در کارهای طنز بازی کرده بودم و آرزو داشتم در فیلم‌های تفکری هم بازی کنم‌، گفت: بازی در کنار لیلا حاتمی برایم سخت بود و می‌ترسیدم. اما بعد از شروع کار، حس خوبی داشتم و بسیار لذت بردم.
وی همچنین با بیان اینکه این فیلم عالی و قدرتمند است، گفت: معتقدم این فیلم یک سر و گردن از سینمای ایران بالاتر است و امیدوارم سینماگران و منتقدین نیز از این فیلم لذت ببرند.
بختیاری ادامه داد: بیست و چند سال است که در پشت صحنه و عرصه بازیگری فعالیت می‌کنم و همیشه با خودم فکر می‌کردم که چرا آن اتفاقی که می‌خواهم نمی‌افتد، چون دوست نداشتم برچسب کمدی همیشه رویم بماند اگرچه کار کمدی مخصوصا در جامعه ما بسیار سخت است.
این بازیگر در انتها گفت: طی این سال ها در بازی خود حرکات مخصوصی را در صورت و بیان داشته ام، اما در این فیلم به شدت تحت کنترل بودم و مجبور شدم تمام آن حرکات را حذف کنم. سهیل بیرقی حتی روی پلک زدن ها هم حساس بود و کاملا بر بازی ها اشراف داشت.
سعید خانی یکی از تهیه کنندگان این فیلم عنوان کرد: اولین فیلمی است که به عنوان تهیه کننده در آن حضور دارم. به دور از هر شعاری ساخت فیلم «من» یک کار تیمی بود و اگر آقای کاهانی نبود شاید ساخته نمی‌شد. باید بگویم این فیلم توسط بخش خصوصی ساخته شده است.
شیما منفرد تدوین گر این فیلم نیز گفت: من سهیل بیرقی را از سال ها پیش می شناسم و با او همکاری داشته ام. از منتقدان می خواهم به دور از هر برچسب زدن‌، آدم‌ها و فیلم را قضاوت کنند.
خدایار قاقانی که به عنوان منتقد در این نشست حضور داشت، اظهار کرد: فیلم مریض، منتقد مریض تولید می‌کند. فیلم بد، منتقد بد تولید می‌کند و فیلم سفارشی هم منتقد سفارشی تولید می‌کند. در سینما «استقلال» آقای کارگردان پشت کرد به نهادی که به او سفارش داده بود و راش‌هایش را روی میز ریخت و دست به دامن منتقدان شد تا او و فیلمش را نجات دهند و این منتقدان بودند که این کار را انجام دادند.
وی ادامه داد: معتقدم نسل جدیدی از فیلم سازی در سینمای ما نمونه اش سهیل بیرقی و نمادش فیلم «من» است و برای سینمای ایران خوش یمن است. به لحاظ فیلم سازی در فرم، روایت و تحلیل های جامعه شناسی باید به فال نیک گرفت و از این ورودها استقبال کرد و پیگیر فیلمسازانی همچون بیرقی شد و به فیلم وی درست نگاه کرد.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *