عزت ا...مهرآوران در گفت و گو با باني فيلم:

پیشکسوت نیستم، برزخ بازیگری ام

بانی فیلم – گروه تلویزیون، زینب علیپور: از زمانی که از تولید فیلمها و سریالهای تلویزیونی به دلایلی کاسته شده است، فیلمنامه ها به سمت و سویی رفته اند که باعث نبود بازیگران پیشکسوت و توانمند شده است. عزت الله مهرآوران بازیگری که سالهاست در سینما، تئاتر و تلویزیون فعالیت می کند.؛ از جمله سریالهایی چون وضعیت سفید، مسیر انحرافی، فروشگاه، پیامک از دیار باقی و…
وی که مدتی است بازی در فیلم «مردها دو بار عاشق می شوند» را به پایان رسانده، در این باره به بانی فیلم گفت: من در این فیلم نقش مردی را بازی کرده ام که همسرش فوت شده و قصد ازدو.اج مجدد دارد اما قاعده بازی را گم می کند.وی که چند سالی است به نسبت گذشته کم کار شده است، درباره کارهای تلویزیونی عنوان کرد: فکر می کنم نویسندگانی که در گذشته فیلمنامه سریالها را می نوشتند مثل شادروان احمد بهبهانی نویسنده سریال «فروشگاه»، مردم را خوب می شناختند. بنابراین از تیپ ها و شخصیت هایی استفاده می کردند که مردم دوست داشتند. البته توقعات مردم هم به نسبت امروز کمتر بود. به این دلیل که نگاه مردم محدودتر بود،اما در حال حاضر مردم به راحتی می توانند به رسانه های مختلف دسترسی پیدا کنند.
مهرآوران همچنین افزود: موضوع مهم دیگری که باعث شده سریالها مانند گذشته پرمخاطب نباشند، این است که انگار فقط ۴- ۳ سوژه وجود دارد و همه کارگردانان و نویسنده ها سراغ همان سوژه ها می روند. فقط کارگردان و بازیگران و عوامل تغییر می کنند. بدون اینکه اتفاق خاصی در این سریالها بیفتد. البته در تئاتر و سینما هم شرایط چندان مساعد نیست، اما منظور من بیشتر اوضاع تلویزیون است. ما در کارهای دیداری و بصری تنوع زندگی نداریم. به همین دلیل همه چیز کند است و هیچ تنوع و شتابی در یک جریان وجود ندارد. البته به این دلیل که ما در یک کشور تولیدی صنعتی قرار نداریم. از این رو تنوع زندگی و دیداری نیز نداریم. همه چیز ساکت و ساکن است.
وی که آخرین حضورش در تلویزیون بازی در سریال «هفت سنگ» است، درباره نبود پیشکسوتها در آثار نمایشی توضیح داد: در هر صورت چیدمانی که در کارهایمان داریم پیشکسوتها را گوشه نشین کرده است، چون چیدمان قصه باعث شده کارگردان من بازیگر را به کار دعوت نکند. البته من که پیشکسوت نیستم، برزخ بازیگری ام. نه جوان هستم و نه پیر. اما حقیقت این است که نویسنده ها ما را نمی بینند. یعنی در کنار حضور جوانان و پرداختن به موضوعات و مسائل مربوط به آنان فقط سایه یک کهنسال در کنار آنان وجود دارد. اما اگر این سایه به حضور تبدیل شود می تواند تنوع را در قصه به وجود بیاورد. در ضمن یکی از نکاتی که در بازیگران گذشته وجود دارد این است که آنها هنگام بازی روی یکدیگر خط نمی کشیدند. همدیگر را کامل می کردند.
بازیگر سریال «فروشگاه» در تکمیل صحبتهایش گت: من مدتهاست که بیکار هستم و فقط نمایشنامه می نویسم. متأسفانه سینما و تئاتر هم مثل تلویزیون شده و هیچ خبری نیست، چون سینما در مقابل بازیگران ادعای پول می‌کند و به سراغ بازیگری که برایش نتواند پول ساز باشد نمی رود. اگر دقت کرده باشید متوجه می شوید که هنرپیشه های نقش اولی که چهره اول سینما بودند، حالا به چهره های سوم و چهارم تبدیل شده اند،  چون ماهیت سینما این است که مخاطب را به خود جذب کند. بنابراین اگر برای بازیگری این اتفاق نیفتد به راحتی کنار گذاشته می‌شود. به همین دلیل است که بازیگران هم سن من و یا بزرگتر بیکار هستند و این خیلی دردناک است. من ۶۷ سال دارم، ولی نیاز دارم که باز هم خودم و توانایی ام را ببینم. وگرنه این مسائل به یاس و افسردگی تبدیل می‌شود و آن خیلی اتفاق بدی است. حقیقت این است که من پیر شده ام اما توان بازیگری ام که پیر نشده است. اتفاقاً پر قدرت تر شده و می توانم با کوله باری از تجربه بازی کنم، چون بازیگران پیشکسوت توانسته اند خیلی چیزها را با خود جمع کرده و حالا فرصت استفاده از این تجربیات است، اما جایی برای استفاده نیست.
مهرآوران درباره معضلاتی که مدتی است گریبانگیر بازیگری شده است، عنوان کرد: متأسفانه شرایط به گونه ای است که بازیگرانی که دستمزد کمتری دارند و کمتر ادعای صادقانه ای دارند، فعالیت می‌کنند. دیگر اینکه کارگردان در گذشته تعیین کننده و به نوعی سلطان کار بود، اما تهیه کننده ها چون هزینه ها را تأمین می‌کنند، تعیین کننده شده اند و این درد است. در صورتی که باز هم می توان از تجربیات و حضور ما استفاده کرد.
وی در پایان نیز درباره نهادی که پاسخگوی این مسائل باشد گفت: کار هنر کار تبصره نیست و با اقتضایی که دارد، به سراغ آدمها می رود. البته اشکالات بسیاری هم دارد و اینکه هیچ کسی جای خودش نیست و عده ای هم یک بار مصرف شده اند و هیچ نهاد و سازمانی هم پاسخگو نیست و حمایت نمی کند، اما مهم این است که هنوز هم مردم تعیین کننده هستند و ما را با برخورد گرمشان زنده نگه داشته اند. این نشان می دهد که ما خدمتگذاران صادقی بودیم.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *