«کلارینت»؛ قصه عشقی که به فرجام نرسید

کارگردان نمایش «کلارینت» درباره این اثر بیان کرد که از داستان دو عاشقی می گوید که به خاطر جنگ از هم جدا شده اند.
فرید یوسف‌پور کارگردان نمایش «کلارینت» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره این اثر نمایشی که مضمون آن به جنگ پرداخته است و در تالار سایه تئاتر شهر به صحنه می رود، گفت: نویسنده در این اثر نمایشی از تخیل خود استفاده کرده و جنگی که در آن است، می تواند در هر نقطه ای از دنیا اتفاق افتاده باشد.
وی ادامه داد: «کلارینت» آسیب های جنگ را که به آدم ها می رسد نشان می دهد؛ اینکه سال ها قبل جنگی در منطقه ای اتفاق افتاده و باعث بوجود آمدن مشکلاتی شده که از جمله آن می توان به انسان هایی اشاره کرد که یکدیگر را دوست داشته اند اما به خاطر جنگ از هم جدا می شوند.
کارگردان «کلارینت» با اشاره به داستان این نمایش توضیح داد: سیروس همتی نویسنده این نمایش محل قصه را سردشت انتخاب کرده که تا به حال در هیچ نمایشی به جنگ در این منطقه اشاره نشده است و به این ترتیب بحث شیمیایی جنگ را مطرح می کند. ما در داستان یک نوازنده کلارینت داریم که در جنگ سردشت شیمیایی شده است و بعد داستان عشق او با فردی دیگر را می بینیم.
وی با اشاره به المان های موسیقایی در این نمایش عنوان کرد: ۸ نوازنده به صوت زنده از سازهای اصیل ایرانی و غربی در کار استفاده می کنند و ما سعی کردیم از موسیقی زنده بهره بگیریم. موسیقی یکی از کاراکترهای نمایش ماست و همانطور که از اسم نمایش پیداست در آن نقش اساسی دارد.
یوسف‌پور درباره طراحی دکور و صحنه «کلارینت» نیز یادآور شد: این نمایش با اثر دیگری تداخل اجرا داشت و به همین دلیل ما سعی کردیم طراحی دکورمان به صورت پرتابل باشد. با این حال در همین چند شبی که اجرا داشتیم استقبال زیادی از کار صورت گرفت و تاکنون بازخورد منفی نداشته ایم. تعدد فضاهایی که این قصه دارد باعث شد من از سادگی در طراحی دکور لوکیشین و همچنین از نورهای متفاوت کمک بگیرم تا شرایط اجرایی خوبی داشته باشیم.
وی درباره قابلیت جذب مخاطبان نیز بیان کرد: سال ها از جنگ می گذرد و از آنجایی که این اسم دوست داشتنی نیست باعث می شود مخاطب در هر رشته هنری از آن دور شود. پشت این نام به طور کلی دوری و تلخی است و مردم ما دنبال فضاهای شاد و ملودرام های عاشقانه هستند اما خوشبختانه نویسنده به صورت هوشمندانه قصه خود را نوشته که بک گراند ماجراها جنگ است. موسیقی هم به کمک این افراد آمده تا آسیب های جنگ برایشان راحت تر شود.
این کارگردان درباره این نمایش و دغدغه خودش نسبت به جنگ تصریح کرد: من خودم از خانواده جنگ هستم و هنوز ترسی که از اصابت یک بمب در منزلمان داشتیم به خاطر دارم. اینها باعث شده که جنگ جزو دغدغه های من باشد و درباره آن حرف بزنم. با این حال من سعی کردم سراغ نمایش هایی بروم که جنگ بک گراند آنها باشد تا مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
وی در پایان درباره بازه زمانی اجرای نمایش خود گفت: ما این نمایش را به مناسبت هفته دفاع مقدس اجرا می‌کنیم و تا چهارشنبه هفتم مهر ماه هر شب ساعت ۲۱ در تئاتر شهر اجرا داریم. این کار صرفا برای همین ایام تولید شده است.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *