گزارشی درباره روند تغییر تعریف جشنواره‌های مهم جهانی

به گزارش فارس، هرساله بیش از 3 هزار جشنواره سینمایی در سراسر جهان برگزار می‌شود که از این تعداد تنها 15 جشنواره به عنوان جشنواره‌های بین‌المللی رقابتی شناخته شده‌اند که البته تا چند سال پیش آن به جای این تعداد از جشنواره‌های رقابتی، تنها 9 جشنواره الف وجود داشت که براساس تعریف جدید سازمان فیاپف نه تنها تعریف برترین جشنواره‌های سینمایی جهان تغییر یافت بلکه تعداد آنها نیز افزایش یافت.
حال این سؤال مطرح است که فیاپف چیست؟ این سازمان چه وظایفی به عهده دارد؟ عملکرد آن در رابطه با جشنواره‌های سینمایی چگونه است؟ این سازمان توسط چه کسی یا کسانی اداره می‌شود؟
«یاپف» یا همان «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های تهیه‌کنندگان فیلم» سازمانی غیردولتی است که از سال 1933 باهدف نظارت و ارزش‌گذاری بر جشنواره‌های بین‌المللی سینمای جهان در پاریس پایه‌گذاری شد و اکنون 35 انجمن و نهاد سینمایی از 30 کشور تولید‌کننده محصولات سمعی و بصری از پنج قاره جهان از جمله «خانه سینما»ی ایران،  عضو این سازمان هستند.
از دیگر کشورهای عضو «فیاپف» می‌توان به آرژانتین، استرالیا، کانادا، چین، جمهوری چک، دانمارک، مصر،فنلاند، آلمان، مصر،ایسلند، هند، ایتالیا، ژاپن، هلند، نیوزیلند، نروژ، روسیه، کره جنوبی، اسپانیا، سوئد، انگلستان و آمریکا اشاره کرد.
 این سازمان برای حفظ  «حق کپی رایت» و «حقوق فکری» (حقوق معنوی و فکری مربوط به پدیدآورندگان آثار)، توسعه تکنولوژی دیجیتال، نظارت بر پروسه استاندارد سازی تکنولوژی و قوانین مربوط به رسانه‌ها و مکانیسم سرمایه‌گذاری فیلم‌ها در بخش‌های خصوصی و دولتی و … قوانین و سیاست‌هایی را تعیین و بر اجرای آنها نظارت می‌کند.
به طور کلی می‌توان وظایف این سازمان را در سه بخش؛ اداره و نظارت بر کارهای مربوط به تهیه‌کنندگان، نظارت بر عملکرد فیلم‌خانه‌های ملی و همچنین در رأس همه اینها امور مربوط به جشنواره‌های جهانی خلاصه کرد.
فوریه سال 2004 میلادی همزمان با برگزاری جشنواره بین‌المللی فیلم برلین، برگزارکنندگان 35 جشنواره سینمایی در برلین گردهم آمدند تا درباره قوانینی که جشنواره‌هایشان براساس آنها اداره می‌شود به بحث و گفت و گو بنشیند. در این میان سازمان فیاپف که در نظر داشت قوانینی جدید در ارتباط با جشنواره‌های جهانی منتشر کند، از آنزمان تا سه ماه بعد در سطح گسترده به این جشنواره‌ها و دیگر جشنواره‌های بین‌المللی که در سطح جهان برگزار می‌شوند،‌ مشاوره داد.
در همان زمان «دیتر کاسلیک»، رئیس جشنواره فیلم برلین گفت: این خیلی ایده خوبی است که در سیستم درجه‌بندی و اعتبار بخشی به جشنواره‌های تغییراتی انجام شود، همه ما به منظور حفظ استانداردهای خوب برای جشنواره‌های بین‌المللی، نیازمند این تغییراتیم.
در آن سال قرار بود که فیاپف قوانین جدید خود را تا برگزاری جشنواره فیلم کن در ماه می آینده (سال 2005) میلادی منتشر کند که البته در نهایت ایجاد تغییرات اساسی در قوانین مربوط به سیستم ارزش‌گذاری و اعتبار بخشی به جشنواره‌های سینمایی به عنوان جشنواره‌های رقابتی بین‌المللی تا سال 2008 میلادی به طول انجامید.
هدف از قانون گذاری جدید ایجاد انقلابی اساسی در قوانین مربوط به درجه‌بندی از دهه 70 میلادی به بعد بود تا بتوان جشنواره‌های معتبری چون ساندنس، روتردام و تورنتو را نیز جزء برترین جشنواره‌های سینمایی جهان قرار داد.
فیاپف در سال 2008 میلادی اقدام به تأسیس یک کمیته جشنواره‌ها متشکل از اهالی سینما و کارشناسان جشنواره‌های سینمایی کرد تا بتوانند بار دیگر جشنواره‌ها و ماهیت هر یک از آنها را مورد بازنگری قرار دهند.
این کمیته همچنین با همکاری جشنواره‌ها برای مبارزه با قاچاق و کپی غیرقانونی فیلم در جشنواره‌ها تلاش زیادی کرد، در آن سال ریاست فیاپف به عهده «آندره ویسنته گومز» بود.
پیش از وضع قوانین جدید و معرفی 15 جشنواره به عنوان جشنواره‌های بین‌المللی رقابتی، فیاپف از دهه 70 میلادی قوانیی را برای جشنواره‌ها تعیین کرده بود که براساس آنها جشنواره به جشنواره‌های درجه ای و بی تقسیم می‌شدند و در این میان تنها 9 جشنواره کن، برلین، ونیز، کارلووی‌واری، سن‌سباستین، لوکارنو، توکیو، ماردل پلاتا و قاهره موفق به کسب عنوان جشنواره درجه ای شده بود.
فیاپف براساس قوانین جدید سال 2008 میلادی 52 جشنواره فیلم بین‌المللی را معتبر شناخت که این جشنواره‌ها در تعریف جدید به جشنواره‌های رقابتی، رقابتی خاص، غیر رقابتی، مستند و فیلم کوتاه تقسیم می‌شدند.
«گومز» درباره تغییر سیستم درجه‌بندی جشنواره‌ها در یکی از مصاحبه‌هایش گفت: صنعت سینما تغییر کرده است و به خصوص در این میان طی این مدت ارتباط صنعت سینما با جشنواره‌ها تغییر کرده که هم مسئله فیاپف را بر آن داشته تا سیستم ارزش‌گذاری جشنواره‌ها را جوان‌سازی کند که البته فواید این مسئله بیش از همه برای خود تهیه‌کنندگان و جشنواره‌ها خواهد بود.
«گومز» تهیه‌کننده اسپانیایی برنده جایزه اسکار است که تاکنون از جشنواره بین‌المللی زیادی چون سن‌سباستین،برلین، ونیز و مونترال نیز جایزه گرفته است. او اولین بار سال 2003 میلادی و سال 2007 برای بار دوم به ریاست فیاپف انتخاب شد.
15 جشنواره‌ای که براساس تعریف سازمان فیاپف عنوان جشنواره‌های رقابتی را از آن خود کرده‌اند، عبارتند از «برلین» (آلمان)، «قاهره» (مصر)، «کن» (فرانسه)، «گوآ» (هند)، «کارلووی‌واری» (جمهوری چک)، «لوکارنو» (سوئد)، «ماردل‌پلاتا» (آرژانتین)، «مونترال» (کانادا)، «مسکو» (روسیه)، «سن‌سباستین» (اسپانیا)، «شانگهای» (چین)، «تالین» (استونی)، «توکیو» (ژاپن)، «ونیز» (ایتالیا) و «ورشو» (لهستان). سازمان فیاپف خود توسط یک مجمع عمومی که سالی دو بار طی ماه‌های می (در خلال برگزاری جشنواره سالانه کن) و فوریه (در خلال برگزاری جشنواره فیلم برلین) اداره می‌شود. اعضای این مجمع نیز از میان اعضای این سازمان انتخاب می‌شوند، آنچنانکه امسال برای دومین بار «محمدمهدی عسگرپور»، کارگردان و تهیه‌کنندگان سینمای کشورمان، به عنوان نایب رئیس فیاپف انتخاب شد. رئیس فیاپف نیز توسط مجمع عمومی این سازمان انتخاب می‌شود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

گزارشی درباره روند تغییر تعریف جشنواره‌های مهم جهانی

به گزارش فارس، هرساله بیش از ۳ هزار جشنواره سینمایی در سراسر جهان برگزار می‌شود که از این تعداد تنها ۱۵ جشنواره به عنوان جشنواره‌های بین‌المللی رقابتی شناخته شده‌اند که البته تا چند سال پیش آن به جای این تعداد از جشنواره‌های رقابتی، تنها ۹ جشنواره الف وجود داشت که براساس تعریف جدید سازمان فیاپف نه تنها تعریف برترین جشنواره‌های سینمایی جهان تغییر یافت بلکه تعداد آنها نیز افزایش یافت.
حال این سؤال مطرح است که فیاپف چیست؟ این سازمان چه وظایفی به عهده دارد؟ عملکرد آن در رابطه با جشنواره‌های سینمایی چگونه است؟ این سازمان توسط چه کسی یا کسانی اداره می‌شود؟
«یاپف» یا همان «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های تهیه‌کنندگان فیلم» سازمانی غیردولتی است که از سال ۱۹۳۳ باهدف نظارت و ارزش‌گذاری بر جشنواره‌های بین‌المللی سینمای جهان در پاریس پایه‌گذاری شد و اکنون ۳۵ انجمن و نهاد سینمایی از ۳۰ کشور تولید‌کننده محصولات سمعی و بصری از پنج قاره جهان از جمله «خانه سینما»ی ایران،  عضو این سازمان هستند.
از دیگر کشورهای عضو «فیاپف» می‌توان به آرژانتین، استرالیا، کانادا، چین، جمهوری چک، دانمارک، مصر،فنلاند، آلمان، مصر،ایسلند، هند، ایتالیا، ژاپن، هلند، نیوزیلند، نروژ، روسیه، کره جنوبی، اسپانیا، سوئد، انگلستان و آمریکا اشاره کرد.
این سازمان برای حفظ  «حق کپی رایت» و «حقوق فکری» (حقوق معنوی و فکری مربوط به پدیدآورندگان آثار)، توسعه تکنولوژی دیجیتال، نظارت بر پروسه استاندارد سازی تکنولوژی و قوانین مربوط به رسانه‌ها و مکانیسم سرمایه‌گذاری فیلم‌ها در بخش‌های خصوصی و دولتی و … قوانین و سیاست‌هایی را تعیین و بر اجرای آنها نظارت می‌کند.
به طور کلی می‌توان وظایف این سازمان را در سه بخش؛ اداره و نظارت بر کارهای مربوط به تهیه‌کنندگان، نظارت بر عملکرد فیلم‌خانه‌های ملی و همچنین در رأس همه اینها امور مربوط به جشنواره‌های جهانی خلاصه کرد.
فوریه سال ۲۰۰۴ میلادی همزمان با برگزاری جشنواره بین‌المللی فیلم برلین، برگزارکنندگان ۳۵ جشنواره سینمایی در برلین گردهم آمدند تا درباره قوانینی که جشنواره‌هایشان براساس آنها اداره می‌شود به بحث و گفت و گو بنشیند. در این میان سازمان فیاپف که در نظر داشت قوانینی جدید در ارتباط با جشنواره‌های جهانی منتشر کند، از آنزمان تا سه ماه بعد در سطح گسترده به این جشنواره‌ها و دیگر جشنواره‌های بین‌المللی که در سطح جهان برگزار می‌شوند،‌ مشاوره داد.
در همان زمان «دیتر کاسلیک»، رئیس جشنواره فیلم برلین گفت: این خیلی ایده خوبی است که در سیستم درجه‌بندی و اعتبار بخشی به جشنواره‌های تغییراتی انجام شود، همه ما به منظور حفظ استانداردهای خوب برای جشنواره‌های بین‌المللی، نیازمند این تغییراتیم.
در آن سال قرار بود که فیاپف قوانین جدید خود را تا برگزاری جشنواره فیلم کن در ماه می آینده (سال ۲۰۰۵) میلادی منتشر کند که البته در نهایت ایجاد تغییرات اساسی در قوانین مربوط به سیستم ارزش‌گذاری و اعتبار بخشی به جشنواره‌های سینمایی به عنوان جشنواره‌های رقابتی بین‌المللی تا سال ۲۰۰۸ میلادی به طول انجامید.
هدف از قانون گذاری جدید ایجاد انقلابی اساسی در قوانین مربوط به درجه‌بندی از دهه ۷۰ میلادی به بعد بود تا بتوان جشنواره‌های معتبری چون ساندنس، روتردام و تورنتو را نیز جزء برترین جشنواره‌های سینمایی جهان قرار داد.
فیاپف در سال ۲۰۰۸ میلادی اقدام به تأسیس یک کمیته جشنواره‌ها متشکل از اهالی سینما و کارشناسان جشنواره‌های سینمایی کرد تا بتوانند بار دیگر جشنواره‌ها و ماهیت هر یک از آنها را مورد بازنگری قرار دهند.
این کمیته همچنین با همکاری جشنواره‌ها برای مبارزه با قاچاق و کپی غیرقانونی فیلم در جشنواره‌ها تلاش زیادی کرد، در آن سال ریاست فیاپف به عهده «آندره ویسنته گومز» بود.
پیش از وضع قوانین جدید و معرفی ۱۵ جشنواره به عنوان جشنواره‌های بین‌المللی رقابتی، فیاپف از دهه ۷۰ میلادی قوانیی را برای جشنواره‌ها تعیین کرده بود که براساس آنها جشنواره به جشنواره‌های درجه ای و بی تقسیم می‌شدند و در این میان تنها ۹ جشنواره کن، برلین، ونیز، کارلووی‌واری، سن‌سباستین، لوکارنو، توکیو، ماردل پلاتا و قاهره موفق به کسب عنوان جشنواره درجه ای شده بود.
فیاپف براساس قوانین جدید سال ۲۰۰۸ میلادی ۵۲ جشنواره فیلم بین‌المللی را معتبر شناخت که این جشنواره‌ها در تعریف جدید به جشنواره‌های رقابتی، رقابتی خاص، غیر رقابتی، مستند و فیلم کوتاه تقسیم می‌شدند.
«گومز» درباره تغییر سیستم درجه‌بندی جشنواره‌ها در یکی از مصاحبه‌هایش گفت: صنعت سینما تغییر کرده است و به خصوص در این میان طی این مدت ارتباط صنعت سینما با جشنواره‌ها تغییر کرده که هم مسئله فیاپف را بر آن داشته تا سیستم ارزش‌گذاری جشنواره‌ها را جوان‌سازی کند که البته فواید این مسئله بیش از همه برای خود تهیه‌کنندگان و جشنواره‌ها خواهد بود.
«گومز» تهیه‌کننده اسپانیایی برنده جایزه اسکار است که تاکنون از جشنواره بین‌المللی زیادی چون سن‌سباستین،برلین، ونیز و مونترال نیز جایزه گرفته است. او اولین بار سال ۲۰۰۳ میلادی و سال ۲۰۰۷ برای بار دوم به ریاست فیاپف انتخاب شد.
۱۵ جشنواره‌ای که براساس تعریف سازمان فیاپف عنوان جشنواره‌های رقابتی را از آن خود کرده‌اند، عبارتند از «برلین» (آلمان)، «قاهره» (مصر)، «کن» (فرانسه)، «گوآ» (هند)، «کارلووی‌واری» (جمهوری چک)، «لوکارنو» (سوئد)، «ماردل‌پلاتا» (آرژانتین)، «مونترال» (کانادا)، «مسکو» (روسیه)، «سن‌سباستین» (اسپانیا)، «شانگهای» (چین)، «تالین» (استونی)، «توکیو» (ژاپن)، «ونیز» (ایتالیا) و «ورشو» (لهستان). سازمان فیاپف خود توسط یک مجمع عمومی که سالی دو بار طی ماه‌های می (در خلال برگزاری جشنواره سالانه کن) و فوریه (در خلال برگزاری جشنواره فیلم برلین) اداره می‌شود. اعضای این مجمع نیز از میان اعضای این سازمان انتخاب می‌شوند، آنچنانکه امسال برای دومین بار «محمدمهدی عسگرپور»، کارگردان و تهیه‌کنندگان سینمای کشورمان، به عنوان نایب رئیس فیاپف انتخاب شد. رئیس فیاپف نیز توسط مجمع عمومی این سازمان انتخاب می‌شود.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *