نگاهی به یک مجموعه پرطرفدار انگلیسی به بهانه پخش دوباره آن از شبکه افق

«۱-۹۹» سریالی که نقص ندارد!

سیدرضا اورنگ
شبکه های تلویزیونی و ماهواره ای در جهان، برای جلب تماشاگران بیشتر، مدام در حال برنامه ریزی هستند.
رقابت بین شبکه های تلویزیونی باعث بالا رفتن کیفیت برنامه ها و سریال ها شده و می شود. شبکه ای موفق است که بتواند با ابتکارات جدید، جذب حداکثری تماشاچی را داشته باشد. بی شک، سریال های تلویزیونی جزو جذاب ترین تولیدات شبکه های مختلف هستند.
مردم دوست دارند در اوقات فراغت خود، پای گیرنده ها به تماشای سریال های جذاب دنباله دار بنشینند. علاقه مخاطبان موجب شده تا هر شبکه ای در جهان به دنبال تولید چنین مجموعه هایی باشد، سریال هایی که هم جذب مخاطب می کنند و هم سیل آگهی های پر سود را به سوی آن شبکه سرازیر می کنند.
از همان آغاز ورود تلویزیون به خانه های مردم، سریال های گوناگون یکی از پرطرفدارترین برنامه ها بودند. کشور آمریکا به خاطر پیشرفتی که در صنعت فیلمسازی داشته و دارد، در عرصه تلویزیون نیز همچنان پیشتاز است. در این کشور سریال های پرکششی ساخته شده و می شود که تماشاگران بسیاری را در سراسر جهان به خود جلب می کنند. یکی از آخرین مجموعه های موفق این کشور «بازی تاج و تخت» است که مخاطبان بسیاری در جهان آن را دنبال می کنند. انگلیس نیز از جمله کشورهایی است که همواره سریال های موفق و پرطرفداری تولید و روی آنتن فرستاده و می فرستد. در سال اخیر کشورهای کانادا و استرالیا در زمینه سریال سازی پیشرفت های زیادی داشته اند. سریال جذاب و پرطرفدار «قصه های جزیره» که بارها از صدا و سیما پخش شده محصول کشور کاناداست. مجموعه جذاب «پرستاران» نیز از تولیدات موفق تلویزیون استرالیاست. کشورهای فرانسه و ایتالیا نیز در این عرصه موفق عمل کرده اند. در کشور ما نیز مجموعه های زیادی تولید می شود، اما کیفیت پایین آنها باعث شده که فاصله زیادی بین صنعت سریال سازی ایران و جهان ایجاد شود. مجموعه های ایرانی هرگز توان مقابله با دیگر کشورهای صاحب این صنعت را نداشته و نخواهند داشت.
سریال های موفق خارجی در ایران نیز طرفداران زیادی دارند. تعداد اندکی از این مجموعه ها با جرح و تعدیل از صدا و سیما پخش شده اند، اما تعداد زیادی نیز بیرون از تلویزیون، بین مردم مدام دست به دست می شوند. بسیاری از سریال های موفق آمریکایی و دیگر کشورها توسط علاقه مندان ایرانی از اینترنت دانلود و منتشر می شوند. سریال های خارجی بارها و بارها از صدا و سیما پخش شده اند، اما جذابیت این مجموعه ها باعث شده تا تکرارها ملالت آور نباشند. پس از کشور آمریکا، شبکه های تلویزیونی ایران سریال های انگلیسی را زیاد روی آنتن فرستاده اند. یکی از این مجموعه های موفق که در دهه ۹۰ میلادی در انگلستان تولید شد و بسیار موفق بود، سریال ۱۴ قسمتی «۱-۹۹» بود که در دو فصل ساخته شد. این سریال نخستین بار سال ۱۳۷۸ هجری روی آنتن رفت که طرفداران زیادی پیدا کرد. پس از آن نیز پخش آن تکرار شد. اخیرا نیز شبکه تازه تاسیس افق اقدام به پخش آن کرده است. سریال «۱-۹۹» پس از گذشت سال ها، همچنان جذاب است.
مجموعه پلیسی- جاسوسی «۱-۹۹»، سریالی پر کشش و پر تعلیق بود که در ۱۴ قسمت و دو فصل ساخته شد. داستان این مجموعه درباره پلیسی حرفه ای به نام میک رینر است که پس از اخراج از اداره پلیس، به عنوان مامور مخفی به فعالیت مشغول است. وظیفه وی نفوذ بین گروه های تبهکار بود تا با جمع کردن مدارک آنها را به دست قانون بسپارد. نکته قابل توجه درباره این سریال، این است که سه تهیه کننده، هفت کارگردان، هفت نویسنده و شش تدوینگر داشته است. اکثر قسمت های این مجموعه داستانی مجزا دارند. با اینکه کارگردانان و نویسندگان این سریال ۱۴ قسمتی (در ایران ۱۱ قسمت پخش شد) مختلف هستند، اما کوچک ترین خدشه ای در ساختار این مجموعه ایجاد نشده است. این نشان دهنده این است که کار حرفه ای و آدم های حرفه ای، همواره در چارچوب معین شده کار کرده و به کار خود کاملاً مسلط هستند. محال است در ایران چنین اتفاقی بیفتد. آنچه بر جذابیت مجموعه «۱-۹۹» افزوده شخصیت جذاب میک رینر است که نقش آن را لسلی گراندام با مهارت و زیبایی تمام ایفا کرده است. شخصیت میک رینر چند بعدی است، همین بر جذابیت آن افزوده است. تضاد شخصیتی باعث شده تماشاگر با قهرمان اول مجموعه همذات پنداری داشته و نقش او را قبول کند.
لسلی گراندام بازیگر توانایی بود که توانست از عهده نقش این شخصیت چند بعدی به خوبی برآید. شاید اگر بازیگر دیگری این نقش را بازی می کرد، از عهده کار بر نمی آمد یا لااقل برای تماشاچی جذاب نبود. شخصیت پردازی مناسب و چند بعدی کلید موفقیت مجموعه های تلویزیونی و فیلم های سینمایی است. فیلمی که شخصیت پردازی مناسبی نداشته باشد، هرگز در جذب تماشاگر موفق نخواهد بود. ضعف عمده مجموعه های تلویزیونی و فیلم های سینمایی ایران نبود شخصیت پردازی درست و جذاب است. فیلم ها و مجموعه های پلیسی به خاطر خاص بودن شان، شخصیت های خاص را می طلبند. به عنوان مثال می توان به شخصیت های جذاب مجموعه های موفق پلیسی «پوآرو»، «کلمبو»، «شرلوک هلمز»، «ناوارو» و بسیاری دیگر اشاره کرد. در صد زیادی از موفقیت های فیلم های پلیسی وابسته به شخصیت های جذاب آن است. مجموعه «۱-۹۹» علاوه بر قصه های جذاب و کارگردانی حرفه ای، بیشتر مدیون شخصیت میک رینر با نقش آفرینی بی نقص لسلی گراندام است. پخش مجدد این مجموعه موفق از شبکه افق، موجب شد تا نوستالژی این سریال موفق و شخصیت جذابش در ذهن مخاطبان تلویزیون زنده شود.
با توجه به جذاب بودن بسیاری از مجموعه های خارجی، صدا و سیما باید بیشتر از پیش اقدام به پخش این گونه سریال ها، به ویژه پلیسی کند. زیرا تماشاچیان دوست دارند سرگرم شوند که بهترین کار تماشای مجموعه های جذاب پلیسی است. امروزه بخش اعظم سریال های جهان را مجموعه های پلیسی تشکیل می دهند، زیرا مدیران شبکه ها و سازندگان، مخاطبان را به خوبی می شناسند و طبق سلیقه آنان فیلم می سازند.
متاسفانه در تلویزیون ایران، سلیقه مخاطبان جدی گرفته نمی شود، همین باعث شده تعداد مخاطبان تلویزیون ریزش داشته و هر روز بر شدت این ریزش افزوده شود. تلویزیون ایران باید مانند تلویزیون دیگر کشورها، سلیقه مخاطب را بر همه چیز ارجح بداند تا بتواند راه موفقیت را پیش گرفته و تماشاگران خود را خشنود نگه دارد.

اشتراک گذاری در:

نظرات 2

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *