در «گلدن گلوب 2019» شکل گرفت

۳جایزه برای قصه کویین و کتاب سبز

بانی فیلم، گروه سینمای جهان – وصال روحانی: آیین اهدای هفتاد و ششمین دوره جوایز سینمایی گلدن گلوب در به ورلی هیلز واقع در ایالت کالیفرنیای آمریکا برگزار شدن و فیلم های «کتاب سبز» و «راپسودی بوهه میان» (یا «راپسودی کولی ها») هر یک با تصاحب ۳ جایزه به عنوان موفق ترین های این مراسم معرفی شدند.
گلدن گلوب پس از اسکار مهمترین و تبلیغاتی ترین جوایز سینمایی جهان به حساب می آید و وجه برتری آن بر سایر جوایز عمده سینمایی این است که معمولاً چیزی حدود ۷۰ درصد از برندگان گلوب ها در روزها و هفته های بعدی جوایز اسکار رده های تخصصی خود را نیز می برند و در نتیجه با نگاهی به جدیدترین فاتحان گلوب می توان فهمید که صیادان مجسمه های طلایی اسکار می توانند چه شرایط و سیمایی را داشته باشند. البته گلوب ها که توسط انجمن نشریات خارجی مستقر در آمریکا تعیین تکلیف و توزیع می شوند، به دو شاخه دراماتیک و غیردراماتیک تقسیم می گردند و در نتیجه حوزه وسیعتری را شامل می شوند و به تبع آن فتح اسکار که همه رده ها را ادغام و فقط به بهترین های کلی جایزه می دهد، سخت تر از دستیابی به گلوب ها است.

فراتر از توقعات قبلی
در مراسم دوشنبه که اجرای آن با «ساندرا او» (که از قضا در شاخه کارهای تلویزیونی برنده جایزه بهترین بازیگر زن در یک مجموعه درام از طریق بازی در «کشتن ایو» شد) و اندی سمبرگ بود، «راپسودی بوهه میان» داستان زندگی پرتلاطم و دستاوردهای فردی مرکوری سرکرده فقید گروه موسیقی بریتانیایی کویین و همکاران وی به جوایزی رسید که شاید از قبل هم می شد آنها را پیش بینی کرد و کسب جایزه بهترین بازیگر مرد دراماتیک توسط رامی مالک آفریقایی تبار به سبب فرو رفتن عالی او در قالب مرکوری یکی از آنها بود، ولی «کتاب سبز» از توقعات قبلی فراتر رفت و البته انتخابش به عنوان بهترین فیلم غیردراماتیک (کمدی یا موزیکال) سال اسباب حیرت بیشتری شد زیرا این فیلم موضوعی کاملاً جدی و تلخ دارد و راجع به اوج دوران تبعیض نژادی و سرکوب سیاهان در آمریکا طی دهه ۱۹۶۰ است و ماهرشالا علی بازیگر سیاهپوستی که در شش- هفت سال اخیر با حضور در آثاری همچون «مهتاب» قدم به قدم مطرح تر شده است، با فتح گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد نقش دوم، رل های مهم و موفق خود را در رزومه نه چندان طولانی مدتش رنگین تر ساخت.
قاطی شدن درام ها و کمدی ها
چند سالی است که مجریان گلوب برای تجلیل از شمار بیشتری از شایستگان، هنرمندان موفق کارهای دراماتیک را به سوی کاندیدایی و پیروزی در قسمت غیردراماتیک سوق می دهند و این مسئله در رسیدن جایزه بهترین هنرپیشه مرد غیردراماتیک به کریستین بیل جلوه ای مجدد یافت زیرا این بازیگر نزدیک به میانسالی آمریکا با اینکه با یک دگردیسی عظیم و افزودن بیش از ۳۰ کیلو به وزن به دستش برای فرو رفتن در قالب دیک چنی معاون رییس جمهوری سابق آمریکا در فیلم «معاون» ساخته آدام مک کی از هر جهت سزاواری دریافت گلوب را داشت، اما عنوان جایزه او نیز در تضاد کامل با روحیات نقش وی و بافت فیلم «Vice» قرار داشت که کوچکترین بارقه کمدی و یا موزیکال در آن نیست و بر دوز و کلک ها و کج روی های سیاسی در آمریکا و بیش از حد قدرت گرفتن چنی در دوران ریاست جمهوری جورج دبلیوبوش تأکید و تمرکز دارد.
«معاون» تا چنین خط و نقشی کاندیدای شش گلوب شده بود تا پیشتاز نامزدها باشد اما به جز جایزه ای که به بیل رسید سایر جوایز را از دست داد.
فهرست نامزدهای بزرگ ناکام شده قطعاً نام بازسازی فیلم «ستاره ای متولد می شو» به کارگردانی بردلی کوپر را هم در برمی گیرد زیرا کاندیدای پنج گلوب شده بود و فقط یکی را برد که جایزه بهترین ترانه و برای آوازی به نام «Shallow» بود.
روز خوش روما و کوارون
این چنین بود که «روما» داستان نوستالژیک رشد آلفونسو کوارون مکزیکی در محله ای زاغه نشین با همین نام در حومه مکزیکوسیتی طی دهه ۱۹۷۰ با فتح دو جایزه مهم در مراسم گلوب در روز دوشنبه تبدیل به یکی از موفق ترین های سال شد و بعید است که دست کم یکی از این بردها را در روز ۶ اسفند که زمان توزیع اسکارهای امسال است، تکرار نکند.
«روما» از منظر نشریات خارجی مقیم هالیوود هم بهترین فیلم «خارجی» (غیرانگلیسی زبان) سال شناخته شد و هم کوارون به خاطر ساخت و پرداخت هنرمندانه آن در قالب یک اثر ماندگار سیاه و سفید، جایزه کارگردان برتر سال را ربود.
سینما، عامل نزدیکی ملل
شاید توقع عمومی این بود که فیلم های جدی تر و خطیرتری همچون «کلانزمن سیاه» ساخته اسپایک لی و «اگر خیابان بیل می توانست صحبت کند» برنده گلوب برترین کار دراماتیک سال شوند و از این منظر پیروزی «راپسودی بوهه میان» در این شاخه چشم ها را خیره کرد و گراهام کینگ تهیه کننده این فیلم خطاب به حاضران در مراسم روز دوشنبه گفت: قدرت و توفیق اصلی فیلم های سینمایی در نزدیکتر کردن دلها و فرهنگ ها به یکدیگر است و در نتیجه باید از گروه کویین تشکر کنیم که این کار را از بدو پیدایش خود (ابتدای دهه ۱۹۷۰) به بهترین شکل در سطح جهان انجام دادند و خاموشی زود هنگام مرکوری هم آنها را افسانه ای تر ساخت.
مادرها هم حق حیات دارند
گلن کلوز تا به حال هفت بار کاندیدای اسکار شده، اما در هیچ یک از این موارد برنده این جایزه بسیار پر سر و صدا نشده، ولی اینک به غایت امیدوار است که امسال به این جایزه معتبر، اما جهت دار و تبلیغاتی نایل شود. آنچه بر امیدهای این هنرپیشه زن ۷۲ ساله متولد شهر گرینویچ در ایالت کانه تیکات آمریکا در این زمینه می افزاید، این است که او صبح دوشنبه این هفته جایزه گلدن گلوب بهترین هنرپیشه زن نقش اول دراماتیک را به خاطر بازی حرفه ای خویش در فیلم «همسر» در مراسم اهدای هفتاد و ششمین دوره این جوایز تصاحب کرد و گلوب همان طور که پیشتر هم آمد، همیشه پیش درآمدی بر اسکار و کپی این جوایز به شمار آمده و در اکثر شاخه ها فرد فاتح گلوب، در هفته ها و ماههای بعدی به جایزه اسکار هم دست یافته است.
کلوز که خود به حساسیت موضوع فوق کاملاً واقف است و برای تصاحب گلدن گلوب امسال رقبای قدرتمندی مثل نیکول کیدمن استرالیایی و ملیسا مک کارتی و روزاموند پایک آمریکایی را کنار زد. پس از دریافت گلوب امسال در یکی از احساسی ترین نطق های این مراسم گفت: اسم این فیلم را همسر گذاشته اند و لابد به همین سبب است که ساخت و تکوین و ارائه آن ۱۴ سال طول کشید. مگر می شود یک همسر در مدتی کوتاهتر از این به یک همسر واقعی برای شوهر خود تبدیل شوق ها گلوز که قطرات اشک به وضوح در چشمانش می دوید و در حالی که حضار به احترام او و کسوت اش و پیشینه اش که از ۱۹۸۷ به بعد با بازی او در فیلم هایی چون «جذابیت مرگبار» سرشار از نقاط اوج و مهارت های حرفه بازیگری بوده، بپا خاسته و برای وی کف می زدند، ادامه داد: این فیلم مرا به یاد مادرم انداخت، زیرا او هم مثل رل من در فیلم همسر تمام زندگی خود را وقف پدرم کرد و وقتی ۸۰ سال سن را رد کرد، روزی به من گفت احساس می کند به بسیاری از خواسته ها و نقاط اوج مورد نظر شخصی اش نرسیده است. از ما زنان فقط طلب همراهی و قدرت بخشیدن به شوهران مان می شود و از ما می خواهند فرزندان خود را از آب و گل درآوریم و هر چند اینها کارهای بایسته ای است اما تکلیف اهداف شخی ما چه می شود؟! ما باید رویاهای خود را هم تحقق بخشیم و در این راه بکوشیم و دیگران نیز چنین اجازه ای را به ما بدهند. وقتی کودک بودم، حس و حال محمدعلی کلی را داشتم و هر چقدر که او می خواست برترین بوکسور جهان شود که البته شد من نیز می خواستم پیشرو هنر بازیگری باشم. اینک ۴۵ سال است که در این حرفه فعالیت می کنم و از همان روزهایی که فیلم های شیرین والت دیسنی را دیدم، این احساس و رویکرد در من قدرت گرفت. پشیمان هم نیستم زیرا به رغم اسکارهای نگرفته ام، یک زندگی شگفت انگیز را پشت سر نهاده ام.
برندگان «گلوب»های ۲۰۱۹
 بهترین فیلم دراماتیک: «راپسودی بوهه میان»
 برترین فیلم غیردراماتیک: «کتاب سبز»
 بهترین بازیگر مرد دراماتیک: رامی مالک برای «راپسودی بوهه میان»
 برترین بازیگر مرد غیردراماتیک: کریستین بیل برای «معاون»
 بهترین بازیگر زن دراماتیک: گلن کلوز برای «همسر»
 برترین بازیگر زن غیردراماتیک: اولیویا کولمن برای «محبوب»
 بهترین بازیگر مرد نقش دوم: ماهرشالا علی برای «کتاب سبز»
 برترین بازیگر زن نقش دوم: رجینا کینگ برای «اگر خیابان بیل می توانست حرف بزند»
 بهترین کارگردان: آلفونسو کوارون برای «روما»
 بهترین فیلم «خارجی» (غیرانگلیسی زبان): «روما»
 بهترین کارتون: «اسپایدرمن: به درون نظم عنکبوتی»
 بهترین سناریو: پیتر فاره لی، نیک واله لونگا و برایان کاری برای «کتاب سبز»
 برترین موسیقی متن: جاستین هورویتز برای «مرد اول»
 بهترین ترانه: «Shallow» از فیلم «ستاره ای متولد می شود»
سهم تلویزیونی ها
توضیح اضافی اینکه گلدن گلوب به سبک هر سال مدیوم تلویزیون را هم پوشش داد و جایزه بهترین سریال دراماتیک سال به کاری به نام «آمریکایی ها» رسید و «مد کامینسکی» هم برترین مجموعه غیردراماتیک سال شناخته شد و به پاتریشیا ارکت، دارن کریس، ریچارد مدن، راشل بروسناهان و مایکل داگلاس کهنه کار نیز به عنوان بهترین بازیگران سال این مدیوم در شاخه های درام و غیردرام جوایز گلوب اهدا شد و پاتریشیا کلارکسون و بن ویشاو هم از این جوایز بی نصیب نماندند.
ایران مثل معمول سهمی نداشت
و سرانجام این که ایران امسال نیز مثل ادوار قبلی گلدن گلوب سهمی در این جوایز نداشت. یک دلیل عمده این فرآیند این است که سینمای ایران اصولاً کوششی برای فتح این جوایز نکرده و عمده تلاش اش را روی اسکار گذاشته و دلیل دیگر این است که درخشش سینمای ما نیز به خودی خود از منظر مطبوعات خارجی مستقر در آمریکا به حدی نرسیده که آثار سینمای ایران و یا هنرمندان آن را به خودی خود کاندیدای گلوب ها کند. البته امسال نیز اسکار با حذف فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» از محاسبات خود سهمی را به ایران در روز ۶ اسفند که زمان توزیع اسکارهای ۲۰۱۹ است، اعطا نخواهد کرد.

اشتراک گذاری در:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *